Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2009

«Πώς φέρνει τους πειρασμούς ο διάβολος πάνω στους α­γίους;»

Εικόνα
Ένας αδελφός ρώτησε κάποιον από τους Πατέρες: «Πώς φέρνει τους πειρασμούς ο διάβολος πάνω στους α­γίους;» Και ο Γέροντας του είπε ότι ήταν ένας Πατέρας που τον έλεγαν Νίκωνα και κατοικούσε στο όρος Σινά. Και να που πήγε κάποιος στη σκηνή ενός Φαρανίτη (κατοίκου της Φαράν) και καθώς βρήκε μόνη τη θυγατέρα του, αμάρ­τησε μ’ αυτήν. Της είπε κατόπιν: Να πεις ο αββάς Νίκων μου το ‘κανε αυτό. Όταν ήρθε ο πατέρας της και το ‘μαθε, πήρε το ξίφος και πήγε κατευθείαν στον Γέροντα. Χτύπησε την πόρτα. Μόλις βγήκε ο Γέροντας, έστρεψε το ξίφος για να τον σκοτώσει, αλλά έμεινε ξερό το χέρι του. Πήγε τότε ο Φαρανίτης και το ανέφερε στους πρεσβυτέρους.
Αυτοί έστειλαν και κάλεσαν τον Γέροντα και μόλις ήρ­θε, τον ξυλοκόπησαν και ήθελαν να τον διώξουν. Αλλ’ ε­κείνος τους παρακάλεσε λέγοντάς τους: Αφήστε με εδώ, για τ’ όνομα του Θεού, για να μετανοήσω. Τον αφόρισαν για τρία χρόνια και έδωσαν εντολή να μην τον επισκέπτε­ται κανείς. Και έκανε τρία χρόνια βάζοντας μετάνοια κάθε Κυριακή στην εκκλησία και παρακ…

Το πέλαγος της θείας αγάπης

Εικόνα
Αυτό το πέλαγος της θείας αγάπης θαυμάζοντας ο άγιος Νήφων διηγείτο στο πνευματικό του παιδί, τον άγιο Επιφάνειο: ---Σκέψου, παιδί μου, ότι κάποτε στα χρόνια της άγνοιάς μου, που έπεσα σε μεγάλη αμαρτία, παρουσιάστηκε μπροστά μου ο Ίδιος ο Κύριος και με προειδοποίησε ότι με αυτά που κάνω δε θα σωθώ. Εγώ έπεσα αμέσως στα άχραντα πόδια Του και καταφιλώντας τα ψιθυρισα με πόνο ψυχής:---Κύριε, ούτε στο άπειρό Σου έλεος θα βρω σωτηρία;Κι Εκείνος, νικημένος από την άμετρη φιλανθρωπία Του, με ανασήκωσε και μου είπε σπλαχνικά:---Ναί! Θα βρείς σωτηρία στο έλεός μου. Μόνο όσες φορές πέφτεις, γύριζε σε μένα με ταπείνωση, λέγοντας «ήμαρτον, ελέησόν με!», κι εγώ θα σου θεραπεύω τα πάθη και θα σου παραστέκωμαι βοηθός.Έτσι μου είπε ο γλυκής στο έλεος και άφατος στους οικτιρμούς Ιησούς και χάθηκε από τα μάτια μου.

Η αγάπη της Παναγίας

Εικόνα
Πρίν από χρόνια, άκουσα για κάποιον ευλαβή ιερέα, τον π. Ιωάννη, εφημέριο σε κάποιο ακριτικό χωριό της Μακεδονίας, τον οποίο και συνάντησα το 2002, στο κρεβάτι γιατί ήταν άρρωστος. Το πρόσωπό του όμως ήταν γλυκήτατο, ίλαρο και φωτεινό.Με αφορμή το βιβλίο « Εμπειρίεα κατά την Θεία Λειτουργία», μου διηγήθηκε με πολλή ταπείνωση και δάκρυα ένα βίωμά του, που του έλεγε για πρώτη φορά.«Κάποιο βράδυ προσευχόμουν με εκατοντάδες κομποσχοίνια των 100 κόμπων στο όνομα της Θεοτόκου, λέγοντας «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον με ή σώσον ημάς» και πότε-πότε διέκοπτα και έλεγα τους Χαιρετισμούς Της.Ύστερα από μια τέτοια αγρυπνία 7 ωρών ενεφανίσθει εντελώς ξαφνικά μπροστά μου η Υπεραγία Θεοτόκος, η Παναγία μας, μέσα σε διάχυτο ολόλαμπρο φώς. Αλλά δεν ήταν Μόνη Της! Την πλαισίωναν δεξιά και αριστερά πολλες νέες κοπέλες ως αιθέριες, αλλά ζώσες, υπάρξεις, που όλες μαζί έψαλλαν εναλλάξ αλλά μελωδικότατα πότε το « Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτέ», πότε το «Άξιον Εστί», πότε το «Θεοτόκε Παρθένε»…

Ομιλίες περί γάμου σε μορφή mp3

Στην παρακάτω ηλεκτρονικές διευθήνσεις , μπορείτε να ακούσετε ομιλίες του Μητροπολίτη Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιο ο οποίος μιλάει για τον γάμο :

Με την επιλογή της ομιλίας που θα διαλέξετε θα μεταφερθείται στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού και απ' εκεί πατώντας στην επιλογή "λήψη" μπορείτε να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας ή να ακούσετε απευθείας την ομιλία της επιλογή σας.


1070_1 TO MYSTHRIO TOY GAMOY.mp3



1070_2 TO MYSTHRIO TOY GAMOY.mp3


1071_1 H ARNHSH TOY THELHMATOS MESA STO GAMO.mp3





1073_3 ANEKTIKOTHTA KAI TIMIOTHTA MESA STO GAMO.mp3

1076_1 EPIKOINONIA KAI ENOTHTA MESA STO GAMO.mp3

1077_1 O SKOPOS TOY GAMOY.mp3

1077_2 O SKOPOS TOY GAMOY.mp3

1078_1 LEPTOTHTA KAI ARXONTIA MESA STO GAMO.mp3

1078_2 LEPTOTHTA KAI ARXONTIA MESA STO GAMO.mp3

1079_1 THYSIA KAI EPIKOINONIA MESA STO GAMO.mp3

1081_1 YPOMONH KAI TAPEINOSH MESA STO GAMO.mp3

1082_1 TO NOHMA TOY ARRABONA KAI TOY GAMOY.mp3

1082_2 TO NOHMA TOY ARRABONA KAI TOY GAMOY.mp3

1082_3 TO NOHMA TOY ARRABONA KAI TOY GAMOY.mp3

1083_1 ST…

Προς το γάμο

Εικόνα
Αν παρουσιάσουμε στους νέους μας το ιδανικό της χριστιανικής μονογαμίας , τους δίνουμε ήδη ένα υψηλό ιδανικό , το οποίο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη βοήθεια του Θεού. Οι γονείς οφείλουν να « κηρύττουν » τις χαρές και τους αγώνες της συζυγικής ζωής κυρίως με το παράδειγμά τους . Μόνο το παράδειγμα μπορεί να εξουδετερώσει τα άλλα « ιδανικά » τα οποία συναντά κανείς στη λογοτεχνία , στα τραγούδια, στον κινηματογράφο κ.λ.π. και αντιπροσωπεύουν την κοινή γνώμη γύρω μας. Τέτοια ιδανικά συνήθως παρουσιάζονται με πολύ ελκυστικό τρόπο και όχι πάντα χυδαία. Πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν πολλών βαθμών αποκλίσεις από το χριστιανικό ιδανικό. Καλό είναι να μην τις καταδικάζουμε όλες συνολικά – ειδεμή τα παιδιά δε θα μας ακούσουν.Αν δεχόμαστε την άποψη ότι ο καθένας διαλέγει μόνος του το σύζυγό του ( στην εποχή μας δεν γίνονται πια γάμοι χωρίς την συγκατάθεση των παιδιών ) , πρέπει να δεχθούμε και τη δυνατότητα δυό νέοι να γνωριστούν πολύ στενά με την προοπτική ενός πιθανού γάμου α…

Προσευχή (Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως)

Εικόνα
Το κύριο έργο του ανθρώπου είναι η προσευχή. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να υμνεί το Θεό. Αυτό είναι το έργο που του αρμόζει. Αυτό μόνο εξηγεί την πνευματική του υπόσταση.Αυτό μόνο δικαιώνει την εξέχουσα θέση του μέσα στη δημιουργία. Ο άνθρωπος πλάστηκε για να λατρεύει το Θεό και να μετέχει στη θεία Του αγαθότητα και μακαριότητα. Ως εικόνα του Θεού που είναι, λαχταράει για το Θεό και τρέχει με πόθο να ανυψωθεί προς Αυτόν. Με την προσευχή και την υμνωδία ευφραίνεται. Το πνεύμα του αγάλλεται και η καρδιά του σκιρτάει. Όσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο η ψυχή του απογυμνώνεται από τις κοσμικές επιθυμίες και γεμίζει από τα ουράνια αγαθά. Και όσο αποχωρίζεται τα γήινα και τις ηδονές του βίου, τόσο περισσότερο απολαμβάνει την ουράνια ευφροσύνη. Η δοκιμή και η πείρα μάς επιβεβαιώνουν την αλήθεια αυτή. Ο Θεός ευαρεστείται στις προσευχές εκείνες που προσφέρονται με τον πρέποντα τρόπο, δηλαδή με συναίσθηση της ατέλειας και της αναξιότητός μας. Για να υπάρξει όμως τέτοια συναίσθηση, απαιτείται τέλει…

Η Υπομονή (Γεροντικό)

Εικόνα
Ένας ερημίτης έμενε σε μια καλύβα, δώδεκα μίλια μακριά από την πηγή που όλη η σκήτη έπαιρνε νερό. Έτσι ήταν αναγκασμένος να κάνει πολύ συχνά όλη εκείνη την πεζοπορία. Μια μέρα, που η ζέστη ήταν αφόρητη, έχασε την υπομονή του. -Είναι τάχα ανάγκη να κοπάζω τόσο; Είπε με το λογισμό του. Δεν έρχομαι να κατοικήσω πιο κοντά στην πηγή; Καθώς έκανε αυτές τις σκέψεις, ένοιωσε κάποιον να βαδίζει πίσω του. Γύρισε και είδε ένα νέο αστραπόμορφο. -Ποιος είσαι εσύ; τον ρώτησε με θαυμασμό και απορία. -Απεσταλμένος του Κυρίου να μετρώ τα βήματα που κάνεις για να σου δοθεί ακέραιος της υπομονής ο μισθός, αποκρίθηκε εκείνος κι έγινε άφαντος. Τόση δύναμη έδωσαν στον ερημίτη μας τα λόγια του Αγγέλου που όχι μόνο κοντά στην πηγή δεν πήγε να κατοικήσει, μα άλλη καλύβα έφτιαξε βαθύτερα στην έρημο, για να βαδίζει άλλα τόσα μίλια.

Άγχος και εργασία (π.Παΐσιος)

Γέροντα, πολλοί, όταν επιστρέφουν σπίτι από την δουλειά, είναι εκνευρισμένοι.Εγώ συνιστώ στους άνδρες , μετά την δουλειά τους , αν βρίσκουν καμμιά εκκλησία ανοιχτή , να μπαίνουν να ανάβουν ένα κερί , να μένουν μέσα δέκα-δεκαπέντε λεπτά ή να κάθωνται σε κάποιο πάρκο να διαβάζουν ένα κομματάκι από το Ευαγγέλιο , για να γαληνεύουν λίγο , και ύστερα να πηγαίνουν στα σπίτια τους ήρεμοι και χαμογελαστοί , και όχι να πηγαίνουν εκνευρισμένοι και να στήνουν τον καυγά. Να μη μεταφέρουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην δουλειά τους μέσα στο σπίτι. Να τα αφήνουν έξω από την πόρτα.Γέροντα , μερικοί όμως είναι και κάπως δικαιολογημένοι, γιατί η ευθύνη που έχουν στην δουλειά τους γεμίζει άγχος.Τους γεμίζει άγχος , γιατί δεν βάζουν και τον Θεό στις υποθέσεις τους. Ο τεμπέλης που λέει « ε , έχει ο Θεός… » , είναι καλύτερος από αυτούς. Εγώ προτιμώ να είναι κανείς υπάλληλος , να κάνη σωστά και με φιλότιμο την δουλειά του , αλλά να απλοποιή την ζωή του, να περιορίζεται στα απαραίτητα και να έχη ήσυχ…

Το μεγαλείο του ανθρώπου (Γέροντας Σωφρόνιος)

Εικόνα
…Παρατήρησα κάποιο παράδοξο: Οι άνθρωποι φοβούνται να ατενίσουν ανοικτά το μεγαλείο του ανθρώπου. Να δει κάποιος το σχέδιο του Θεού για μας τους ανθρώπους φαίνεται “υπέρμετρη υπερηφάνεια”. Να γνωρίσουμε για τον εαυτό μας ότι στην Ιδέα του Πατρός έχουμε συλληφθεί προ καταβολής κόσμου ως πλήρωμα τελειότητος, μου φαίνεται ως κάτι εντελώς απαραίτητο, για να μπορέσουμε να ζήσουμε και να ενεργήσουμε με τον οφειλόμενο τρόπο. Υποθέτω ότι το να μειώνουμε την προαιώνια σκέψη του Δημιουργού για τον άνθρωπο δεν είναι μόνο λάθος, αλλά πραγματικά μεγάλη αμαρτία.
Επειδή οι άνθρωποι δεν βλέπουν ούτε στον ίδιο τον εαυτό τους ούτε στον αδελφό τους την αυθεντική και αιώνια αξία τους, γίνονται τόσο θηριωδώς κακοί στις αμοιβαίες σχέσεις τους, και τόσο εύκολα σκοτώνουν ο ένας τον άλλον.Για πολλά χρόνια έχω στην ψυχή μου τον διχασμό: Από τη μια πλευρά είμαι γεμάτος από ενθουσιασμό και αγαθή έκπληξη μπροστά στον άνθρωπο, ενώ από την άλλη γεμίζω θλίψη και πικρή “έκπληξη” για την αγριότητα και σκληρότητα των αν…

Ο άνθρωπος σαν ναός του Θεού (Γέροντος Ιουστίνου Πόποβιτς)

Εικόνα
Εδώ βρίσκεται το θείο γνώρισμα της ανθρώπινης ύπαρξης: ότι ο Θεός την γεμίζει, ότι ο Θεός γίνεται το περιεχόμενο της, ότι ο Θεός ζει σ’ αυτήν σαν σε δικό του ναό, οίκο του, σώμα του. Η ανθρώπινη φύση έχει εκπληρώσει αυτό το γνώρισμα στην τελειότητα του στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού. Στο πρόσωπο του Χριστού ο άνθρωπος είναι εξ ολοκλήρου πλήρης Θεού και είναι στ’ αλήθεια ναός Θεού, στον όποιο «κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς» (Κολ. 2,9).

Αυτός είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Και οι χριστιανοί είναι χριστιανοί διότι είναι όπως είναι αυτός: είναι δηλαδή κι αυτοί ναός του Θεού όπου ζει το Πνεύμα του Θεού, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα.

Με ποιό τρόπο ζει κάποιος μέσα στο ναό του Θεού; Με τη θεία λατρεία, με την προσευχή. Αυτή είναι η πιο φυσική σχέση του ανθρώπου με το Θεό, του πλάσματος με τον Πλάστη, Σωτήρα και Προνοητή, από τον όποιο, στον οποίο και διά του οποίου υπάρχουν τα πάντα (πρβλ. Α’ Κορ. 8, 8, Πραξ. 17, 28, Κολ. 1, 16-17).



Αυτός που βρίσκεται στο ναό ζει με την προσ…

«Ένα δώρο η ζωή μα συχνά το ξεχνάω…»

Εικόνα

Οι δυσκολίες της πνευματικής ζωής

Εικόνα
Όταν αρχίζαμε την χριστιανική μας ζωή, ήμασταν γεμάτοι από ενθουσιασμό. Αλλοίμονο, εάν δεν είχαμε ενθουσιασμό∙ θα μοιάζαμε με μια μηχανή ξεθυμασμένη, με ένα ρολόγι ξεκουρδισμένο και δεν θα βγαίναμε πουθενά. Είχαμε λοιπόν τον ενθουσιασμό μας, μας βοηθούσαν και η χάρις του Θεού, ο πνευματικός μας, τα χριστιανικά βιβλία, και έτσι προχωρούσαμε. Σιγά σιγά άρχισαν οι δυσκολίες, οι αποτυχίες, οι υποχωρήσεις, οι αμαρτίες, οι πειρασμοί, σκέψεις να σταματήσωμε ή να γυρίσουμε πίσω. Τότε η ζωή μας από τραγούδι, από χαμόγελο γίνεται σταυρός. Όταν, αγαπητέ μου, η χριστιανική σου ζωή αρχίζει να γίνεται δύσκολη και να σου φαίνεται ασήκωτος σταυρός, εκεί στάσου ακλόνητος, γίνε μάρτυρας. Πες στον εαυτό σου «στώμεν καλώς»∙ στάσου ακλόνητος. Πες, όπως ο προφήτης, «ιδού εγώ, Κύριε, στέκομαι εδώ να εκτελέσω το θέλημά σου»∙ ή όπως η Παναγία, «ιδού η δούλη Κυρίου∙ γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Εάν επιμείνεις, μετά από την καταιγίδα θα έρθει η γαλήνη, θα ξαναγίνει γιορτινή η ζωή σου. Θα έχεις τώρα επιπλέον κ…

Περι Πειρασμών

Εικόνα
"όταν σου έρθει πειρασμός, θλίψη και συμφορά, μη ζητάς γιατί και μέσω τίνος ήλθε. Ζήτησε μόνο να τον υποφέρεις μ' ευχαρίστηση χωρίς λύπη ή μνησικακία. Γιατί άν δεν αποτύγχανε ο Πέτρος στο νυχτερινό ψάρεμα, δεν θα πετύχαινε στο ψάρεμα της ημέρας, κι άν δεν πάθαινε τύφλωση ο Παύλος, δεν θα ανέβλεπε στο νου. Ο Θεός πείραζε τον Αβραάμ, γιατί ήθελε να του δώσει αφορμή για την τέλεια πίστη. Γι' αυτό και κάθε θλίψη μοιάζει με πανηγύρι. Εκείνος που ξέρει να εμπορεύεται θα κερδίσει. Εκείνος που δεν ξέρει, ζημιώνεται"

Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Εικόνα
Γνώρισα έναν υπέργηρο ιερέα με 70 χρόνια στην ιεροσύνη. Χή­ρεψε από πολύ νωρίς, υστέρα από 12 χρόνια γάμου. Από την έγγα­μη του ζωή απέκτησε 7 παιδιά, τα οποία μεγάλωσε με πολύ μεγάλο κόπο, χωρίς να βάλη άνθρωπο στο σπίτι του ούτε συγγενή για να βοηθήσει στη μαρτυρική ανατροφή τους. Ταυτόχρονα έπρεπε να αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα πού έχει μια ενορία με την πληθώρα των λειτουργικών και ποιμαντικών καθηκόντων. Παράλληλα έπρεπε να αντιμετωπίζει με ηθική αξιοπρέπεια και το οξύ πρόβλημα της προσωπικής του χηρείας, διότι ήταν νέος στην ηλικία άνθρωπος. Έτσι είχε βαθύτατο πόνο στην καρδιά, πού τον έβγαζε πολλές φορές όταν λειτουργούσε. Τα χρόνια κυλούσαν... κάποια όμως Κυριακή μηνός Ιουλίου, καθ' όν χρόνον λειτουργούσε και είχε φθάσει στον Χερουβικό ύμνο, τη στιγμή πού έκλινε το κεφαλάκι του και άρχισε να διαβάζει την ευ­χή, πού ανήκει αποκλειστικά και μόνο στον λειτουργό ιερέα: «Ου­δείς άξιος των συνδεδεμένων ταίς σαρκικαίς επιθυμίαις και ηδοναίς...» εντελώς απροσδόκητα άστραψε ο τ…

Ο ΠΑΠΑ ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΔΩΡΟΙ

Εικόνα
Προ του 1940 ένας ξενιτεμένος για χρόνια, επέστρεφε στο χω­ριό του, στην Άνω Βρόντου. Χαρές, γέλια, καλωσορίσματα, κεράσμα­τα, για την επιστροφή του νοικοκύρη.
Ένα από τα πρώτα πράγματα πού ρώτησε, ήταν:
Τι κάνει ο παπα-Γιώργης;
Α, του είπαν, στην Εκκλησία θα είναι, στους Αγίους Θεοδώ­ρους.
Ε, πάω να πάρω την ευχή του και ξαναγυρίζω.
Πηγαίνει στην Εκκλησία, ο δρόμος τον οδήγησε από το πίσω μέ­ρος. Τα παράθυρα ήσαν ανοιχτά. Άκουε τις ζωηρές ομιλίες. Σκύβει λοι­πόν από ένα παράθυρο λόγω περιέργειας και βλέπει μέσα στον Ναό.

Ό παπα-Γιώργης συζητούσε ζωηρά μ' έναν ωραιότατο νέο, υ­ψηλό, παράξενα ντυμένο, και του έλεγε:
Α, όλα κι όλα! Θα μου κάνης αυτό πού σου ζητώ! Δεν ξέρω τι λογαριασμό έχεις εκεί πέρα, αλλά εμένα θα μου κάνης αυτό πού σου ζήτω!
Άφησε το παράθυρο γεμάτος απορία και πάει από
μπροστά, αλλά βρίσκει την πόρτα κλειστή. Χτυπά δυνατά...Τίποτα. Ξαναχτυπά και λέγει:
Παπα-Γιώργη, ξέρω ότι είσαι μέσα. Άνοιξε μου!
Ησυχία...Ξαναχτυπάει πάλι και του λέει:
Την ευχή σου θέλω μόνο παπα-Γιώργη, …

ΈΝΑΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Εικόνα
Στα χρόνια της κατοχής 1941-42, πέρασαν τρεις-τέσσερις πει­νασμένοι συνάνθρωποι μας, σχεδόν γυμνοί, από την γειτονιά μας, ζητώντας βοήθεια. Οι περισσότεροι εκείνη την εποχή δεν είχαν ούτε το ψωμί της ημέρας και έτσι οι άνθρωποι πέθαιναν της πείνας, α­κόμα και στους δρόμους. Μικροί μεγάλοι, όταν πεινούσαν, ανακά­τευαν τα σκουπίδια και ό,τι έβρισκαν, το έτρωγαν.

Ένας γείτονας φιλότιμος και ελεήμων, όταν τους είδε σ' αυτήν την κατάσταση, τους λυπήθηκε και πήρε ό,τι είχε μέσα το κρεμαστό "φανάρι" με τη σίτα και τους τα έδωσε. Άκουσε όμως από τη γυναίκα του γκρίνιες, φωνές,...μάλλον δικαιολογημένες.
Και Τι θα φάμε εμείς; Το βράδυ τα παιδιά θα μείνουν νηστικά, το άδειασες όλο...
--Γυναίκα, λέει, εμείς δεν έχουμε, αλλά έχει ο Θεός.
-Ό Θεός έχει, αλλά εμείς δεν έχουμε, απάντησε εκείνη.
Οι πεινασμένοι έφυγαν ευχαριστημένοι, και το ανδρόγυνο κάθι­σε μαζί με τους γείτονες και κουβεντιάζανε αν πρέπει να δίνουνε σ' αυτή τη δύσκολη εποχή ελεημοσύνη ή όχι. Αφού κουβέντιασαν αρ­κετά με τ…

Η πορεία πρός τό φώς καί οί αντιθέσεις

Εικόνα
Τής Μεταμορφώσεως. 6.8.2007

Και έλαμψεν το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, και τα ιμάτια αυτού εγένοντο λευκά ως το φώς. Η σημερινή γιορτή χριστιανοί μου, είναι κατ’ εξοχήν γιορτή της Δόξης του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Είναι τρόπον τινά η Ανάστασις, προ της Αναστάσεως.
Διότι απεκάλυψε ο Ιησούς Χριστός και Κύριος ημών, αμυδρές ακτίνες από την ακατάλυπτη και απρόσιτη Θεϊκή Του Δόξα, αφού είναι και τέλειος Θεός.

Είναι τέλειος άνθρωπος και τέλειος Θεός, στο πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό και στο απολυτίκιον, λέγομεν και ψάλομεν και όπως το γνωρίζετε και όλοι σας, ότι εδέξαντο την Δόξαν και το Θείο Φως οι μαθητές στις καρδιές τους, καθώς ηδύναντο, όσο δηλαδή τους ήταν δυνατόν να το προσλάβουν.

Η Μεταμόρφωσις μας διακηρύσσει και αποδεικνύει την Θεότητα και την μεγαλειότητα του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, διότι ήταν μεγαλύτερος του Μωυσέως αλλά και όλων των προφητών. Ήταν ενδοξότερος Δαβίδ του βασιλέως και Σολομώντος του βασιλέως και όλων των βασιλέων …