Να εμπιστευθούν οι γονείς τα παιδιά τους στο Θεό.

Ύστερα, στη εφηβεία, που είναι η πιο δύσκολη ηλικία, η αγωνία
των γονέων είναι μεγαλύτερη για τα παιδιά τους, μέχρι να τα μορφώσουν και να τα
αποκαταστήσουν. Οι γονείς τότε ας κάνουν ότι μπορούν για να τα βοηθήσουν, και ότι
δεν μπορούν να κάνουν, γιατί ξεπερνάει τις δυνάμεις τους, ας το αναθέσουν στον
Παντοδύναμο Θεό. Όταν εμπιστευτούν τα παιδιά τους στον Θεό, τότε ο Θεός είναι
υποχρεωμένος να βοηθήσει για πράγματα που δεν γίνονται ανθρωπίνως.
Ακούς συχνά πολλούς γονείς να λένε: «Γιατί το δικό μας παιδί
να πάρει κακό δρόμο; Εμείς εκκλησιαζόμαστε». Δεν δίνουν το κατσαβίδι στο Χριστό
να σφίξη στα παιδιά λίγο καμιά …. βίδα, θέλουν να τα κάνουν όλα μόνοι τους.
Και παρόλο που είναι πιστοί άνθρωποι, φέρονται σαν να μην υπάρχει
Θεός, σαν να μην υπάρχει Φύλακας Άγγελος, όποτε εμποδίζουν τη θεία επέμβαση. Ενώ
πρέπει να ταπεινώνονται και να ζητούν βοήθεια από τον Θεό και ο καλός Θεός θα
προστατέψει τα παιδιά.
Άγιος
Παΐσιος Αγιορείτης
«Η
ευθύνη των γονέων για την ανατροφή των παιδιών»
Αλεξανδρούπολη
2011, σσ. 29-31