Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Αγαπάω αυτούς που αγαπούν τη ζωή


Ἀναρωτιέμαι μερικὲς φορές: εἶμαι ἐγὼ ποὺ σκέφτομαι καθημερινὰ πὼς ἡ ζωή μου εἶναι μία; Ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι τὸ ξεχνοῦν; Ἢ πιστεύουν πὼς θὰ ἔχουν κι ἄλλες, πολλὲς ζωές, γιὰ νὰ κερδίσουν τὸν χρόνο ποὺ σπαταλοῦν;
Μοῦτρα. Ν᾿ ἀντικρίζεις τὴ ζωὴ μὲ μοῦτρα. Τὴ μέρα, τὴν κάθε σου μέρα. Νὰ περιμένεις τὴν Παρασκευὴ ποὺ θὰ φέρει τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακὴ γιὰ νὰ ζήσεις. Κι ὕστερα νὰ μὴ φτάνει οὔτε κι αὐτό, νὰ χρειάζεται νὰ περιμένεις τὶς διακοπές. Καὶ μετὰ οὔτε κι αὐτὲς νὰ εἶναι ἀρκετές. Νὰ περιμένεις μεγάλες στιγμές. Νὰ μὴν τὶς ἐπιδιώκεις, νὰ τὶς περιμένεις.
Κι ὕστερα νὰ λὲς πὼς εἶσαι ἄτυχος καὶ πὼς ἡ ζωὴ ἦταν ἄδικη μαζί σου.
Καὶ νὰ μὴ βλέπεις πὼς ἀκριβῶς δίπλα σου συμβαίνουν ἀληθινὲς δυστυχίες ποὺ ἡ ζωὴ κλήρωσε σὲ ἄλλους ἀνθρώπους. Σ᾿ ἐκείνους ποὺ δὲν τὸ βάζουν κάτω καὶ ἀγωνίζονται. Καὶ νὰ μὴν μαθαίνεις ἀπὸ τὸ μάθημά τους. Καὶ νὰ μὴ νιώθεις καμία φορὰ εὐλογημένος ποὺ μπορεῖς νὰ χαίρεσαι τρία πράγματα στὴ ζωή σου, τὴν καλὴ ὑγεία, δύο φίλους, μιὰ ἀγάπη, μιὰ δουλειά, μιὰ δραστηριότητα ποὺ σὲ κάνει νὰ αἰσθάνεσαι ὅτι δημιουργεῖς, ὅτι ἔχει λόγο ἡ ὕπαρξή σου.
Νὰ κλαίγεσαι ποὺ δὲν ἔχεις πολλά. Ποὺ κι ἂν τὰ εἶχες, θὰ ἤθελες περισσότερα. Νὰ πιστεύεις ὅτι τὰ ξέρεις ὅλα καὶ νὰ μὴν ἀκοῦς. Νὰ μαζεύεις λύπες καὶ ἀπελπισίες, νὰ ξυπνᾶς κάθε μέρα ἀκόμη πιὸ βαρύς. Λὲς καὶ ὁ χρόνος σου εἶναι ἀπεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθῶ νὰ μπῶ στὴ θέση σου. Κάθε μέρα ἀποτυγχάνω. Γιατὶ ἀγαπάω ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν τὴ ζωή. Καὶ ποὺ ἡ λύπη τους εἶναι ἡ δύναμή τους. Ποὺ κοιτάζουν μὲ μάτια ἄδολα καὶ ἀθῷα, ἀκόμα κι ἂν πέρασε ὁ χρόνος ἀδυσώπητος ἀπὸ πάνω τους. Ποὺ γνωρίζουν ὅτι δὲν τὰ ξέρουν ὅλα, γιατὶ δὲν μαθαίνονται ὅλα.
Ποὺ στύβουν τὸ λίγο καὶ βγάζουν τὸ πολύ. Γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους καὶ γιὰ ὅσους ἀγαποῦν. Καὶ δὲν κουράζονται νὰ ἀναζητοῦν τὴν ὀμορφιὰ στὴν κάθε μέρα, στὰ χαμόγελα τῶν ἀνθρώπων, στὰ χάδια τῶν ζώων, σὲ μιὰ ἀσπρόμαυρη φωτογραφία, σὲ μιὰ πολύχρωμη μπουγάδα.

Ὅσο κι ἂν κανεὶς προσέχει
ὅσο κι ἂν τὸ κυνηγᾶ
πάντα, πάντα θά ῾ναι ἀργά,
δεύτερη ζωὴ δὲν ἔχει.

Οδυσσέας Ελύτης

Πηγή: http://users.uoa.gr/~nektar

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

«Είσαι καλά;»


«Είσαι καλά;»
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Το ερώτημα «είσαι καλά;» μπορεί να γίνεται τυπικά ή ως επιθυμία για επικοινωνία. Όταν απευθύνεται όμως σε άρρωστο παίρνει μια άλλη διάσταση και η απάντηση μπορεί να προκαλέσει πόνο.
Το δικό μου «είσαι καλά;» ήταν έκφραση ενδιαφέροντος, αλλά, όταν αυθόρμητα το απηύθυνα στο τηλέφωνο σε νεαρό παράλυτο, συνειδητοποίησα την επιπολαιότητα και αφέλεια ενός τέτοιου ερωτήματος. Όμως η επίσκεψή μου με βεβαίωσε ότι ήταν πολύ καλύτερα από μένα τον υγιή. Τελικά το «είσαι καλά;» δεν μπορεί να αφορά την υγεία του σώματος μόνο.
Γύρω μας συμβαίνουν γεγονότα που ταράσσουν την εσωτερική ηρεμία. Μπορεί η υγεία του σώματος να μην διασαλεύεται αλλά η υγεία της ψυχής – του άλλου μέρους της ύπαρξής μας – να έχει χαθεί. Ο άνθρωπος μπορεί να φαίνεται καλά, αλλά μέσα του να έχει φύγει η ειρήνη, η χαρά, η δύναμη, γι’ αυτό και «δεν είναι καλά».
Ψυχή και σώμα συνυπάρχουν στο ζωντανό άνθρωπο, επηρεάζοντας το ένα στοιχείο το άλλο όχι όμως και να καθορίζουν απόλυτα την υγεία του ενός με το άλλο. Η ασθένεια του σώματος δεν σημαίνει και ασθένεια της ψυχής ούτε και της ψυχής με το σώμα. Δεν ταυτίζονται, όπως και δεν διαχωρίζονται. Αλληλοεπηρεάζονται αλλά δεν αλληλοκαθορίζονται.
Υπάρχει, βέβαια, και το άλλο στοιχείο που συμβάλλει στην υγεία της ύπαρξής μας. Είναι το πνευματικό μέρος, αυτό που καθορίζει τη σχέση μας με το άγιο Πνεύμα, το Θεό μας. Η υγεία εδώ εκφράζεται ως ειρήνη της καρδίας, αγαλλίαση, ζωή. Η αμαρτία, ως αποκοπή από το Θεό, είναι η μόνη που φυγαδεύει την ειρήνη και την όντως ζωή. Αυτό κατανοείται, βέβαια, όταν ο άνθρωπος γεύτηκε τη μετάνοια ως επιστροφή, την ταπείνωση ως ανάπαυση, τη χαρά ως σχέση. Όταν χαθούν αυτά που έζησε, τότε «δεν είναι καλά».
Ο νεαρός παράλυτος που επισκέφτηκα «ήταν καλά»! Η αναπηρία του και τα πολλά προβλήματα που προέρχονταν απ’ αυτή, δεν φυγάδευσαν την ειρήνη του Χριστού που είχε μέσα του και γι’ αυτό τη χάριζε στους επισκέπτες του ως προίκα. Οι υγιείς στο σώμα βρίσκουν κοντά του την υγεία της ψυχής τους, γιατί ο ίδιος με την υπομονή και εμπιστοσύνη στην πρόνοια και αγάπη του Θεού έγινε σημείο μιας άλλης βιοτής και λογικής.
-        Είσαι καλά;
-        Δόξα σοι ο Θεός!
Κι ας μην έκλεισε μάτι όλο το βράδυ, από τους πόνους και ας εξαρτάται για την επιβίωση του από άλλους. Μπόρεσε να νικήσει «τα λογικά επιχειρήματα» που οι λογισμοί τού φέρνουν για το πριν, το τώρα και το αύριο της ζωής του, εμπιστευόμενος το σχέδιο του Θεού για το πρόσωπό Του. Γι’ αυτό και η χάρις τον επισκίασε, το χαρίτωσε και τον ανέδειξε σύγχρονο μάρτυρα που μαρτυρά στους εγγύς και στους μακράν ότι «ο Θεός αγάπη εστί».
Το ερώτημα «είσαι καλά;» που δεχόμαστε από άλλους μπορεί να γίνει ένα φως για να δούμε τις πολλές ευεργεσίες που μας δίνει ο Θεός, να μικράνουμε τα όποια προβλήματά μας και να προχωρήσουμε με το «δόξα σοι ο Θεός!».Κι ακόμα, να μας δοθεί η ευκαιρία να μοιραστούμε, αν θέλουμε, τον πόνο και τη χαρά μας. Για να μειωθεί ο πόνος και ν’ αυξηθεί η χαρά.
 

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Μηνιαίο Περιοδικό"Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Νοεμβρίου 2014


Κυκλοφόρησε, το Μηνιαίο Περιοδικό"Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Νοεμβρίου 2014.

 
http://www.zkortas.com/Tiron/01/Tiron_Nov_2014_2.pdf


Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 

 

·        “ Το σπουδαίο δεν είναι.»

·        Περί του μυστηρίου του γάμου

·        Ακοή χωρίς εφαρμογή

·        Ιησούς Χριστός,όλοι ξέρουμε αυτό το όνομα, όμως πόσοι Τον ξέρουμε;

·        Θαύματα – Παρουσίες  Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

·        Ἡ εξομολόγηση καὶ ὁ Ἅγιος Γέροντας π.Ἰάκωβος Τσαλίκης

·        Χρειάζεται πνευματικός οδηγός στην πνευματική ζωή

·        Πανηγύρι Αγ. Αναργύρων
  • Ανακοινώσεις

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Τα δέντρα που αιμορραγούν στις 9 Μαΐου

a2378f50a8bc8ff28560ce8e41ffe88b

Το επαναλαμβανόμενο θαύμα του αγίου Νικολάου των Βουνένων (κοντά στη Λάρισα)

Ο βίος και το φρικτό μαρτύριο του αγίου από την εξαιρετική ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος (η εικόνα από εδώ).
Ο Άγιος Οσιομάρτυς [=μοναχός που μαρτύρησε, δηλ. θανατώθηκε για την πίστη του] Νικόλαος ο Νέος, κατάγονταν από τα μέρη της Ανατολής. Έζησε, δεν είναι ακριβώς γνωστό, αλλά κάπου τον 7ο με 8ο αιώνα.Γεννήθηκε από γονείς θεοσεβείς, ευγενείς και πλουσίους.

Από τα παιδικά του χρόνια, έδειχνε, ποια θα είναι η πνευματική του εξέλιξη. Απέφευγε τη συναναστροφή των νέων, που δεν ήταν προσεκτικοί στη ζωή τους και συναναστρέφονταν πάντα με συνετούς, προσεκτικούς και θεοσεβείς ανθρώπους.

Εκεί που ανατέλλει ο ήλιος

anatoli11
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ
(Μία αληθινή ιστορία)
Η ιστορία αυτή περιγράφει τις εμπειρίες δύο μικρών ρωσίδων, της Αλεξάνδρας και της Γκαλίνας, το έτος 1933.
Ήταν η χρονιά του φοβερού τεχνητού λιμού που δημιούργησε ο Στάλιν σ’ όλη τη νότια Ρωσία και ειδικά στην Ουκρανία, με στόχο να σπάση τη σιωπηλή μαζική αντίστασι των πολιτών προς το κομμουνιστικό κόμμα. Σήμερα πια η Γκαλίνα, η νεώτερη από τις δύο, έχει αναχωρήσει για τον καλύτερο κόσμο του Θεού. Η μεγαλύτερη όμως αδελφή της ζει και έχει καταγράψει, με βάσι τις αναμνήσεις της, το εξαιρετικό αυτό δείγμα της Πρόνοιας του Θεού και της θαυματουργού προστασίας της Θεοτόκου.
Σύμφωνα μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό, περίπου 12 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν σ’ αυτόν τον φοβερό λιμό.

Νά προσέρχεστε, λοιπόν, στή θεία Κοινωνία μέ φόβο καί τρόμο, μέ συνείδηση καθαρή, μέ νηστεία καί προσευχή

 

Και σαν έρθει η στιγμή της θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της Θείας Λειτουργίας. Παραβρίσκεται πραγματικά και εξετάζει του καθενός την προαίρεση και παρατηρεί ποιος πλησιάζει με ευλάβεια ταιριαστή στο άγιο Μυστήριο, ποιος με πονηρή συνείδηση, με σκέψεις βρωμερές και ακάθαρτες, με πράξεις μολυσμένες.Αναλογίσου, λοιπόν, κι εσύ ποιο ελάττωμά σου διόρθωσες, ποιαν αρετή κατόρθωσες, ποιαν αμαρτία έσβησες με την εξομολόγηση, σε τι έγινες καλύτερος. Αν η συνείδησή σου σε πληροφορεί ότι φρόντισες αρκετά για την επούλωση των ψυχικών σου τραυμάτων, αν έκανες κάτι περισσότερο από τη νηστεία, κοινώνησε με φόβο Θεού. Αλλιώς, μείνε μακριά από τα άχραντα Μυστήρια. Και όταν καθαριστείς απ’ όλες τις αμαρτίες σου, τότε να πλησιάσεις.
Να προσέρχεστε, λοιπόν, στη θεία Κοινωνία με φόβο και τρόμο, με συνείδηση καθαρή, με νηστεία και προσευχή. Χωρίς να θορυβείτε, χωρίς να ποδοπατάτε και να σπρώχνετε τους διπλανούς σας. Γιατί αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη τρέλα και τη χειρότερη περιφρόνηση των θείων Μυστηρίων.
Πες μου, άνθρωπε, γιατί κάνεις θόρυβο; Γιατί βιάζεσαι; Σε πιέζει τάχα η ανάγκη να κάνεις τις δουλειές σου; Και σου περνάει άραγε, την ώρα που πας να κοινωνήσεις, η σκέψη ότι έχεις δουλειές; Έχεις μήπως την αίσθηση ότι είσαι πάνω στη γη; Νομίζεις ότι βρίσκεσαι μαζί με ανθρώπους και όχι με τους χορούς των αγγέλων; Μα κάτι τέτοιο είναι δείγμα πέτρινης καρδιάς…

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
«Ο Εκκλησιασμός»
Ιερά Μονή Παρακλήτου

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Αγαπάτε Αλλήλους


Στις σημερινές δύσκολες μέρες που περνάμε όλοι μας και η απογοήτευση, η απόγνωση είναι έκδηλη στα πρόσωπα των συνανθρώπων μας, είναι μία ευκαιρία να δοκιμαστούμε ψυχικά σαν χριστιανοί και να συλλογιστούμε τους γύρω μας που περνάνε δύσκολες καθημερινές στιγμές.
Τα διδάγματα της Θρησκείας μας και τα λόγια Του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού είναι πιο πολύ επίκαιρα τώρα και ο κάθε συνάνθρωπος μας τα αναζητάει μέσα από τις προσευχές του, που λέει σιωπηλά και υψώνει το βλέμμα του στον ουρανό προσπαθώντας μέσα από τα μάτια της πίστης του να δει το Θεό. Είναι εποχή δοκιμασίας της ανθρώπινης ψυχής αλλά και ευκαιρία να δείξουμε τα αισθήματα αγάπης και κατανόησης στους συνανθρώπους μας, να αποδείξουμε στον εαυτό μας μέσα από τη γενναιοδωρία μας και την αγάπη μας στον συνάνθρωπό μας ότι είμαστε εδώ για να τον βοηθήσουμε. Στο παιδί που χρειάζεται ένα ρούχο, στον ηλικιωμένο που είναι μόνος του, στον γονιό που δυσκολεύεται να μεγαλώσει το παιδί του.
Τα λόγια Του «Αυτή είναι η εντολή μου, να αγαπάτε αλλήλους, καθώς σας ηγάπησα. Μεγαλυτέραν ταύτης αγάπης δεν έχει ουδείς, του να βάλει τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού. Σεις είσθε φίλοι μου, εάν κάμνητε όσα εγώ σας παραγγέλλω».
Αυτή είναι η εντολή Του, αγαπητοί μου συνάνθρωποι.
Κατά Ιωάννη 15/ιε/12-17