Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

KyriakiIG Mathaiou

Γράφει ὁ Ἱεροκῆρυξ
Ἀρχιμ. Νικάνωρ Καραγιάννης

            Τὴν παραβολὴ τοῦ ἀμπελῶνα ἢ τῶν κακῶν γεωργῶν, ποὺ διαβάσαμε σήμερα, τὴν εἶπε ὁ Χριστὸς στὰ Ἱεροσόλυμα, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς πνευματικοὺς ἡγέτες τοῦ Ἰσραήλ, λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Σταυρικό Του Πάθος, τότε ποὺ ἐκεῖνοι ἀμφισβήτησαν τὴν θεϊκή Του ἐξουσία. Μὲ τὶς δυνατὲς εἰκόνες τῆς παραβολῆς, ἀλλὰ καὶ μὲ λόγο παραστατικὸ προβάλλεται ἡ μεγαλειώδης ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν κόσμο, ποὺ εἶναι δημιούργημά Του. Μᾶς ἐντυπωσιάζει τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ θεϊκὴ ἀγάπη παραμένει ἀμείωτη παρὰ τὴν ἐχθρικὴ στάση τῶν ἀνθρώπων (κακῶν γεωργῶν) ποὺ διαχειρίζονται τὸ ἔργο Του. Στὸ εὐαγγελικὸ κείμενο εἶναι ὀφθαλμοφανὴς ἡ ἱστορικὴ ἐπαλήθευση τῶν λεγομένων. Ἐδῶ φαίνεται ἡ ἀποτυχία τοῦ περιούσιου λαοῦ νὰ ἀνταποκριθεῖ στὴν κλήση τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ προετοιμάσει τὸν κόσμο γιὰ τὸν ἐρχόμενο Μεσσία. Ἡ ἔννοια τοῦ περιούσιου λαοῦ, δηλαδὴ τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ ἐκλεκτοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, παρεξηγήθηκε πολὺ στὴν σκέψη τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, γι’ αὐτὸ καὶ κακοποιήθηκε βάναυσα μέσα στὴν ἱστορία. Θεωρήθηκε διάκριση ἀνωτερότητας καὶ προβολῆς σὲ σχέση μὲ τοὺς ἄλλους (καὶ ὄχι εὐθύνης, ὅπως πραγματικὰ ἦταν), γι’ αὐτὸ καὶ ὁδήγησε ἀναπόφευκτα στὴν ἀλαζονεία, τὴν προδοσία καὶ τὴν ἔκπτωση. Ἔτσι, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ «ἤρθη» ἀπὸ τὸν Ἰσραὴλ «καὶ ἐδόθη ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς» (Ματθ.21,43). Τὸ ἔθνος αὐτὸ εἶναι, πλέον, ἡ Ἐκκλησία, ὁ νέος Ἰσραήλ. Ἡ ἱστορία τῆς σωτηρίας συνεχίζεται μέσα ἀπὸ ἀνατροπὲς καὶ περιπέτειες πολλές. Ὅλα αὐτὰ, βέβαια, εἶναι μιὰ σαφὴς προειδοποίηση καὶ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανούς.

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Κυριακή Ζακχαίου (ΙΕ΄ Λουκᾶ) - ῾Η νοσταλγία γιά κάτι διαφορετικό ...

... (πρωτοπρεσβ. Αλεξ. Σμέμαν)
zakxaios2
Η Όρθόδοξη Εκκλησία για να μας προετοιμάσει για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή,αρχίζει να μας αναγγέλλει τον ερχομό της έναν ολόκληρο μήνα πρίν αυτή αρχίσει. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει ό άνθρωπος πώς πέρα από την αφοσίωση του στίς αναρίθμητες ασχολίες της ζωής, θα πρέπει να αφιερώσει επίσης φροντίδα για την ψυχή, για τον εσωτερικό του κόσμο.

Αν είμασταν λίγο πιο σοβαροί, θα βλέπαμε πόσο σημα­ντική, ουσιαστική καί θεμελιώδης είναι ή φροντίδα της ψυχής. Θα κατανοούσαμε τότε τον αργό καί μυ­στηριώδη ρυθμό της εκκλησιαστικής ζωής. Γνωρί­ζουμε φυσικά το νόημα πού έχει ή τροφή για τη ζωή μας. Μερικές τροφές είναι καλές καί θρεπτικές, άλ­λες
είναι ανθυγιεινές· κάποιες είναι βαριές, πρέπει να προσέξουμε. Προσπαθούμε πολύ να εξασφαλί­σουμε πώς ή τροφή πού τρώμε είναι καλή για μας.
Καί είναι κάτι πολύ περισσότερο από ευσεβές ρητο­ρικό σχήμα όταν λέμε πώς καί ή ψυχή χρειάζεται να τραφεί, πώς «ουκ έπ'άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος» (Ματθ. 4,4).Όλοι μας ξέρουμε πώς χρειαζόμαστε χρόνο για διάβασμα, για στοχασμό, για συζήτηση,για διασκέδαση. Ακόμη κι αυτά όμως τα φροντίζου­με πολύ λίγο,τα προσέχουμε ελάχιστα, ακόμη καί από την άποψη της υγιεινής.Επιδιώκουμε το ελα­φρύ διάβασμα, τα πειράγματα αντί για τη συζήτηση, τη διασκέδαση αντί για την ψυχαγωγία.

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Πνευματική Ρουτίνα


Διάβασα κάποτε ότι: «Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν ορφανοί από τη στιγμή της γέννησης τους. Πολύ φοβάμαι ότι το ίδιο ισχύει και στο πεδίο της πίστης: γεννιόμαστε, βαπτιζόμαστε, αλλά ποτέ δεν καταφέρνουμε να γνωρίσουμε πραγματικά τον Ουράνιο Πατέρα μας, ενώ η Θεία Λειτουργία μετατρέπεται σε ρουτίνα».

Το να μετατρέψουμε την Θεία Λειτουργία και την πίστη μας, σε ρουτίνα, οφείλεται αποκλειστικά σ’ εμάς. Το τραγικό είναι το «κρυφτούλι» που παίζουμε με το Θεό. Καταφεύγουμε σ’ αυτό για να μην βλέπουμε το χάλι μας, και την στραπατσαρισμένη εικόνα μας.
Με την πρώτη δυσκολία, με τον πρώτο πειρασμό στη ζωή μας, ξεκινάμε τα τάματα και τις κάλπικες υποσχέσεις, «Παναγία μου βοήθα το παιδί μου, και εγώ θα αλλάξω ζωή». Και έτσι μετατρέπουμε τη σχέση μας με το Θεό, υπαλληλική.
Και εάν κάποιος μας θυμίσει τον πειρασμό που περάσαμε, αρχίζουμε την προφασολογία και την μεταβίβαση των ενοχών παρά την αληθινή μετάνοια, Μας λένε για εκκλησιασμό και νηστεία, τους λέμε «είναι καλοκαίρι, δεν μπορώ, δεν κάνω εγώ αυτή τη νηστεία», λες και η νηστεία δεν είναι εντολή του Θεού.
Η αδυναμία μας να αλλάξουμε ζωή, μας οδηγεί στο να απορρίπτουμε τον ίδιο το Θεό γιατί δεν έχουμε καταλάβει την αγάπη του Δημιουργού μας.

Η μετάνοια και η συγχώρηση, η αγάπη και η ειλικρίνεια, η τήρηση των εντολών του Θεού,  είναι αυτά που μας δίνουν την ελπίδα για ένα καλύτερο εαυτό. Πρέπει να προσπαθήσουμε να συναντήσουμε τον Χριστό μέσα στην καρδιά μας, μέσα απ’ την αγάπη μας προς τον συνάνθρωπο μας και τότε θα έρθουμε πρόσωπο με πρόσωπο μ’ αυτή την Παρουσία. 
π. Γ.Κ

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

Ο Θεός θέλει ταπείνωση και αγάπη

Πολλές φορές ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με την κακία των ανθρώπων που πολυποίκιλα του επιτίθενται. Μέσα του ξεσηκώνεται το παράπονο και η πικρία της αδικίας, η εκδικητικότητα και η ανάγκη να αμυνθεί και να βρει το δίκαιο του, ζώντας συνεχώς ένα εσωτερικό μαρτύριο.

Ο άγιος Παΐσιος έλεγε: «Ο Θεός θέλει ταπείνωση και αγάπη». 
Για να μπορέσει ο άνθρωπος να ξεφύγει από τον εσωτερικό του πόλεμο, πρέπει να σκύψει και να δει τα δικά του πολλά αμαρτήματα και μετά δακρύων και εξομολογήσεως να τα εξαλείψει.
Η αγάπη όμως έρχεται με τη συγχώρεση και τη προσευχή. Πρώτα πρέπει να καταφέρει ο άνθρωπος να συγχωρέσει αυτόν που τον πληγώνει και ακολούθως να διαβεί το πιο δύσκολο κομμάτι, αυτό της προσευχής «ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶ» (Λουκ. 6,28). 
Η εντολή αυτή ξεπερνά κάθε άλλη μορφή αγάπης που κηρύχθηκε στον κόσμο. Μπορεί κάποιος μετά δυσκολία να συγχωρέσει τον εχθρό του αλλά μόνο με την προσευχή μπορεί να τον αγαπήσει. 
Το να είμαστε Ορθόδοξοι, δεν πρέπει μόνο να το λέμε αλλά και να το δείχνουμε με τις πράξεις μας, με τη ζωή μας. Άραγε είμαστε;

π. Γ.Κ

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Περιοδικό μηνός Απριλίου-Μαΐου 2015


Στο περιοδικό μηνός Απριλίου - Μαΐου 2015 μπορείτε να διαβάσετε:

·         Η δυσκολία του απλού
·         Οικογενειακές Δυσκολίες
·         Ο γάμος είναι αλληλοεξυπηρέτηση
·         Γένησθε ὡς τά παιδία
·         ΔΕΝΔΡΑ ΜΕΓΑΛΑ-ΚΑΛΑΜΙΑ
·         Η Εκκλησία παρέχει τα πρότυπα ζωής
·         Ἐγκράτεια μόνο μέσα στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας
·         Είσαι έτοιμη να φέρεις στον κόσμο έναν άγιο;
·         Η μόνη εγγύηση είναι η αγάπη....
·         Βιβλιοπαρουσίαση: «Σιωπή & Λόγος»
·         ιδιαίτερες ευχαριστίες
·         Ανακοινώσεις


Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Υπομονή στις οικογενειακές δυσκολίες



Είπε ο π.Παΐσιος: «Όλοι μας πρέπει να έχουμε υπομονή. Και μικροί και μεγάλοι. Να έχουμε υπομονή. Γιατί, όπως είπα, τα νεύρα μας είναι λιγάκι τεντωμένα. Εγωισμό λίγο πολύ όλοι έχουμε. Οπότε, όταν μας κυριεύει ο εγωισμό, μικρό θέμα, μεγάλος καβγάς. Και αρχίζει λοιπόν και μπαίνει ο πειρασμός μέσα στην οικογένεια. Οτιδήποτε κι αν βλέπετε εκείνη τη στιγμή, μη κάνετε παρατήρηση. Δεν βοηθάει. Κάντε λίγο υπομονή. Να κάνετε λίγο προσευχή. Και μετά όταν θα ηρεμίσει ο άλλος, μπορεί κανείς να συνεννοηθεί. Βλέπουμε τους ψαράδες. Αν δεν υπάρχει μπουνάτσα, δεν πάν να ψαρέψουν. Να κάνετε υπομονή και να έχετε πολλή εμπιστοσύνη στο Θεό. Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη πως ο Θεός μας παρακολουθεί, πως μας βοηθάει. Αυτό δεν το’ χουμε καταλάβει. Αν το καταλάβουν αυτό οι άνθρωποι, θα ‘χουν μεγάλη σιγουριά και θα δίνανε και την ψυχή τους και τον εαυτό τους στο Θεό.

Αθωνικό Ημερολόγιον, π. Δ. Τάτση, σ.35 

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015