Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Το τραγούδι του Σπίνου από τον μακαριστό Γέροντα Αρσένιο Μαχαιριώτη


Πατήστε εδώ για να ακούσετε το τραγούδι του Σπίνου από τον μακαριστό Γέροντα Αρσένιο Μαχαιριώτη

το τραγούδι που έγραψε το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στη Καλούγκα (Ρωσία) για την μνήμη του Γέροντα Αρσενίου.

Πατήστε εδώ για να ακούσετε το τραγούδι που έγραψε το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στη Καλούγκα (Ρωσία) για την μνήμη του Γέροντα Αρσενίου.

Πόθησες τόσο να δεις τ' άσπρα κελιά στ' Άγιο Όρος
κι' έφτασες δίχως πνοή με την ακτή αγκαλιά.
Έφτασες στην Παναγιά κι έναν προς έναν συ τώρα
με μια αγάπη αγνή πια να θυμάσαι μπορείς.

Πάντα η καρδιά θλιβερά σήμαντρο ακούει θανάτου,
δώρο Θεού να καείς από αγάπη γι' αυτόν.
Μέσα βαθειά στην καρδιά, για τον ουράνιο πόθο
της Πασχαλιάς τη χαρά άναψε αυτός ο χαμός.

Σαν να μιλά ο Θεός μεσ' το γραπτό σου και μόνο, 
όσοι συζούν με Χριστό έτσι να γράφουν μπορούν,
Δύσκολο δίχως καϋμό να θυμηθώ τ' όνομα σου, 
Πάτερ Αρσένιε πως θέλω να σε μιμηθώ.

Γνήσιε στρατιώτη Χριστού σίγουρα δεν είναι τύχη
που η πνοή του θανάτου θύματα δεν είχε ΄μας.
Διάλεξε τους πιο καλούς, όλους τους ετοιμασμένους
κι' άνοιξε τώρα για σας ο αχανής ουρανός.

Γέρο-Ιωσήφ εγγονός, τώρα μαζί του θα είσαι, 
μέτρησε ο χάρος ζωή κι έγινες μάρτυς εσύ.
Φίλε μας πες μας καλέ πως θα διαβούμε την κρίση
όταν ορίζει ο Θεός, κι αν θα σε δούμε ποτέ.

Μέρα τ' αποχωρισμού κι ένας Σταυρός στα ουράνια
και φθινοπώρου σιγή αίμα στα δένδρα χρυσού
Πρέσβευε στην Παναγιά, που 'χει τον μπλε της μανδύα,
όλους να βάλει μαζί στην αγκαλιά του Χριστού.

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

KyriakiIG Mathaiou

Γράφει ὁ Ἱεροκῆρυξ
Ἀρχιμ. Νικάνωρ Καραγιάννης

            Τὴν παραβολὴ τοῦ ἀμπελῶνα ἢ τῶν κακῶν γεωργῶν, ποὺ διαβάσαμε σήμερα, τὴν εἶπε ὁ Χριστὸς στὰ Ἱεροσόλυμα, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς πνευματικοὺς ἡγέτες τοῦ Ἰσραήλ, λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Σταυρικό Του Πάθος, τότε ποὺ ἐκεῖνοι ἀμφισβήτησαν τὴν θεϊκή Του ἐξουσία. Μὲ τὶς δυνατὲς εἰκόνες τῆς παραβολῆς, ἀλλὰ καὶ μὲ λόγο παραστατικὸ προβάλλεται ἡ μεγαλειώδης ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν κόσμο, ποὺ εἶναι δημιούργημά Του. Μᾶς ἐντυπωσιάζει τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ θεϊκὴ ἀγάπη παραμένει ἀμείωτη παρὰ τὴν ἐχθρικὴ στάση τῶν ἀνθρώπων (κακῶν γεωργῶν) ποὺ διαχειρίζονται τὸ ἔργο Του. Στὸ εὐαγγελικὸ κείμενο εἶναι ὀφθαλμοφανὴς ἡ ἱστορικὴ ἐπαλήθευση τῶν λεγομένων. Ἐδῶ φαίνεται ἡ ἀποτυχία τοῦ περιούσιου λαοῦ νὰ ἀνταποκριθεῖ στὴν κλήση τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ προετοιμάσει τὸν κόσμο γιὰ τὸν ἐρχόμενο Μεσσία. Ἡ ἔννοια τοῦ περιούσιου λαοῦ, δηλαδὴ τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ ἐκλεκτοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, παρεξηγήθηκε πολὺ στὴν σκέψη τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, γι’ αὐτὸ καὶ κακοποιήθηκε βάναυσα μέσα στὴν ἱστορία. Θεωρήθηκε διάκριση ἀνωτερότητας καὶ προβολῆς σὲ σχέση μὲ τοὺς ἄλλους (καὶ ὄχι εὐθύνης, ὅπως πραγματικὰ ἦταν), γι’ αὐτὸ καὶ ὁδήγησε ἀναπόφευκτα στὴν ἀλαζονεία, τὴν προδοσία καὶ τὴν ἔκπτωση. Ἔτσι, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ «ἤρθη» ἀπὸ τὸν Ἰσραὴλ «καὶ ἐδόθη ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς» (Ματθ.21,43). Τὸ ἔθνος αὐτὸ εἶναι, πλέον, ἡ Ἐκκλησία, ὁ νέος Ἰσραήλ. Ἡ ἱστορία τῆς σωτηρίας συνεχίζεται μέσα ἀπὸ ἀνατροπὲς καὶ περιπέτειες πολλές. Ὅλα αὐτὰ, βέβαια, εἶναι μιὰ σαφὴς προειδοποίηση καὶ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανούς.

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Κυριακή Ζακχαίου (ΙΕ΄ Λουκᾶ) - ῾Η νοσταλγία γιά κάτι διαφορετικό ...

... (πρωτοπρεσβ. Αλεξ. Σμέμαν)
zakxaios2
Η Όρθόδοξη Εκκλησία για να μας προετοιμάσει για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή,αρχίζει να μας αναγγέλλει τον ερχομό της έναν ολόκληρο μήνα πρίν αυτή αρχίσει. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει ό άνθρωπος πώς πέρα από την αφοσίωση του στίς αναρίθμητες ασχολίες της ζωής, θα πρέπει να αφιερώσει επίσης φροντίδα για την ψυχή, για τον εσωτερικό του κόσμο.

Αν είμασταν λίγο πιο σοβαροί, θα βλέπαμε πόσο σημα­ντική, ουσιαστική καί θεμελιώδης είναι ή φροντίδα της ψυχής. Θα κατανοούσαμε τότε τον αργό καί μυ­στηριώδη ρυθμό της εκκλησιαστικής ζωής. Γνωρί­ζουμε φυσικά το νόημα πού έχει ή τροφή για τη ζωή μας. Μερικές τροφές είναι καλές καί θρεπτικές, άλ­λες
είναι ανθυγιεινές· κάποιες είναι βαριές, πρέπει να προσέξουμε. Προσπαθούμε πολύ να εξασφαλί­σουμε πώς ή τροφή πού τρώμε είναι καλή για μας.
Καί είναι κάτι πολύ περισσότερο από ευσεβές ρητο­ρικό σχήμα όταν λέμε πώς καί ή ψυχή χρειάζεται να τραφεί, πώς «ουκ έπ'άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος» (Ματθ. 4,4).Όλοι μας ξέρουμε πώς χρειαζόμαστε χρόνο για διάβασμα, για στοχασμό, για συζήτηση,για διασκέδαση. Ακόμη κι αυτά όμως τα φροντίζου­με πολύ λίγο,τα προσέχουμε ελάχιστα, ακόμη καί από την άποψη της υγιεινής.Επιδιώκουμε το ελα­φρύ διάβασμα, τα πειράγματα αντί για τη συζήτηση, τη διασκέδαση αντί για την ψυχαγωγία.

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Πνευματική Ρουτίνα


Διάβασα κάποτε ότι: «Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν ορφανοί από τη στιγμή της γέννησης τους. Πολύ φοβάμαι ότι το ίδιο ισχύει και στο πεδίο της πίστης: γεννιόμαστε, βαπτιζόμαστε, αλλά ποτέ δεν καταφέρνουμε να γνωρίσουμε πραγματικά τον Ουράνιο Πατέρα μας, ενώ η Θεία Λειτουργία μετατρέπεται σε ρουτίνα».

Το να μετατρέψουμε την Θεία Λειτουργία και την πίστη μας, σε ρουτίνα, οφείλεται αποκλειστικά σ’ εμάς. Το τραγικό είναι το «κρυφτούλι» που παίζουμε με το Θεό. Καταφεύγουμε σ’ αυτό για να μην βλέπουμε το χάλι μας, και την στραπατσαρισμένη εικόνα μας.
Με την πρώτη δυσκολία, με τον πρώτο πειρασμό στη ζωή μας, ξεκινάμε τα τάματα και τις κάλπικες υποσχέσεις, «Παναγία μου βοήθα το παιδί μου, και εγώ θα αλλάξω ζωή». Και έτσι μετατρέπουμε τη σχέση μας με το Θεό, υπαλληλική.
Και εάν κάποιος μας θυμίσει τον πειρασμό που περάσαμε, αρχίζουμε την προφασολογία και την μεταβίβαση των ενοχών παρά την αληθινή μετάνοια, Μας λένε για εκκλησιασμό και νηστεία, τους λέμε «είναι καλοκαίρι, δεν μπορώ, δεν κάνω εγώ αυτή τη νηστεία», λες και η νηστεία δεν είναι εντολή του Θεού.
Η αδυναμία μας να αλλάξουμε ζωή, μας οδηγεί στο να απορρίπτουμε τον ίδιο το Θεό γιατί δεν έχουμε καταλάβει την αγάπη του Δημιουργού μας.

Η μετάνοια και η συγχώρηση, η αγάπη και η ειλικρίνεια, η τήρηση των εντολών του Θεού,  είναι αυτά που μας δίνουν την ελπίδα για ένα καλύτερο εαυτό. Πρέπει να προσπαθήσουμε να συναντήσουμε τον Χριστό μέσα στην καρδιά μας, μέσα απ’ την αγάπη μας προς τον συνάνθρωπο μας και τότε θα έρθουμε πρόσωπο με πρόσωπο μ’ αυτή την Παρουσία. 
π. Γ.Κ