Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Μάθε να προσεύχεσαι (Αρχιεπισκόπου Anthony Bloom)

Αν η απελπισία μας πηγάζει από πολύ βαθιά μέσα μας, αν αυτό που ζητάμε, αυτό για το οποίο κραυγάζουμε, είναι τόσο ουσιαστικό ώστε να καλύπτει όλες τις ανάγκες τις ζωής μας, τότε βρίσκουμε κατάλληλα λόγια να προσευχηθούμε και μπορούμε να φτάσουμε στην κορυφαία στιγμή της προσευχής μας, τη συνάντηση με το Θεό.
Θα ήθελα να πω κάτι ακόμα για την «κραυγή» της προσευχής. Φώναζε δυνατά ο τυφλός Βαρτίμαιος. Τι λέει όμως το Ευαγγέλιο για τους ανθρώπους γύρω του; Προσπαθούσαν, λέει, να τον κάνουν να σιωπήσει. Μπορούμε να φανταστούμε όλους εκείνους τους ευσεβείς ανθρώπους με την καλή όραση, τα γερά πόδια, την καλή υγεία που περικύκλωναν το Χριστό και μιλούσαν για υψηλά θέματα, για τη Βασιλεία του Θεού που έρχεται, για τα μυστήρια των Γραφών, να γυρίζουν προς το Βαρτίμαιο και να του λένε: «επί τέλους, δεν μπορείς να ησυχάσεις; Τα μάτια σου, τα μάτια σου, και τι σημασία έχουν αυτά ενώ μιλούμε για το Θεό;»
Ο Βαρτίμαιος φαινόταν σαν κάτι ξένο που ξαφνικά έμπαινε στη μέση και, αδιαφορώντας τελείως για τα συμβαίνοντα, ζητούσε από το Θεό κάτι που απελπιστικά το είχε ανάγκη. Και όλα αυτά τα έκανε παρά το γεγονός ότι με τις φωνές του κατέστρεψε την αρμονία των εθιμοτυπικών συζητήσεων γύρω του. Οι ενοχλημένοι θα μπορούσαν να τον απομακρύνουν και να τον κάνουν να σιωπήσει. Το Ευαγγέλιο όμως λέει πως, ενώ όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν να τον ησυχάσουν, αυτός επέμενε, γιατί αυτό που ζητούσε είχε πολύ μεγάλη σημασία για τον ίδιο. Όσο περισσότερο προσπαθούσαν να του κλείσουν το στόμα, τόσο πιο πολύ εκείνος φώναζε.
Εδώ βρίσκεται το μήνυμά μου. Υπάρχει στην Ελλάδα ένας άγιος, ονομάζεται Μάξιμος. Ήταν νέος όταν μια μέρα πήγε στην Εκκλησία και άκουσε το ανάγνωσμα του Αποστόλου που λέει ότι πρέπει να προσευχόμαστε «αδιαλείπτως». Αυτό έκανε τόση εντύπωση στο Μάξιμο ώστε σκέφτηκε πως δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο παρά να προσπαθήσει να τηρήσει αυτή την εντολή.

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Αμαρτίες σαν πέτρες και χαλικάκια...

Αμαρτίες σαν πέτρες και χαλικάκια...
 
Metropolitan Anthony Bloom

Κάποτε, επισκέφτηκαν τον Άγιο Αλέξιο (έναν Ρώσο δια Χριστόν σαλό της επαρχίας Βορονέζ) δύο γυναίκες.

Η πρώτη βασανιζόταν από την συνείδησή της, καθώς είχε διαπράξει ένα φοβερό αμάρτημα, ενώ η άλλη δεν έκανε τίποτα άλλο απ' το να κλαψουρίζει:
"Είμαι αμαρτωλή, όπως όλος ο κόσμος. Όπως ξέρετε πάτερ μου, είναι αδύνατον να ζει κανείς χωρίς ν' αμαρτάνει".

Ἀπόκριση πρός τόν ἀδελφό πού ἔπεσε σέ πολλή λύπη καί ἀθυμία

Ἀπόκριση τοῦ ἴδιου, τοῦ μεγάλου Γέροντα, πρός τόν ἴδιο (ἀδελφό), τότε πού ἐκεῖνος (ὁ ἀδελφός) ἔπεσε σέ πολλή λύπη καί ἀθυμία.


Ἀδελφέ ᾿Ανδρέα, εἴθε νά μήν ἐπιτρέψει ὁ φιλάνθρωπος Θεός μας στό μισόκαλο ἐχθρό νά σπείρει μέσα σου τή λύπη καί τήν ἀθυμία, τήν ὁποία ἐκεῖνος φέρνει στίς ψυχές, γιά νά μή σέ ὁδηγήσει σέ ἀπόγνωση, σχετικά μέ ὅσα ὑποσχέθηκε ὁ Θεός, ὁ εὐλογητός, διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σέ σένα τόν ἀγαπητό, ἀλλά νά ἀνοίξει τήν καρδιά σου νά κατανοήσεις τίς Γραφές, ὅπως ἄνοιξε τήν καρδιά τῶν μαθητῶν, πού ἦταν μαζί μέ τόν Κλεόπα (Λουκ. 24, 32).

14 Ιουνίου: Μνήμη του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς



Με αφορμή την εορτή του Αγίου Ιουστίνου, παρουσιάζουμε εκ νέου το βιβλίο του Χαράλαμπου Άνδραλη, «ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς», το οποίο αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το αναγνωστικό κοινό, εξαντλήθηκε μέσα σε λίγες ημέρες και επανακυκλοφόρησε σε δεύτερη έκδοση.
Παραθέτουμε το εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα: Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Ὁ νεοφανῆς ὅσιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἀποτελεῖ καύχημα γιά τήν παγκόσμια Ὀρθοδοξία. Τήν παρουσία του μᾶς χάρισε ὁ Θεός σέ πολύ δύσκολες στιγμές γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη. Τήν εποχή πού ἡ Ἐκκλησία δέχεται πυρά καί ἐκ τῶν ἔξω καί ἐκ τῶν ἔσω, τή στιγμή πού ὁ κάθε πιστός δοκιμάζεται μέσα στό καμίνι τῆς ἀπιστίας καί τῆς κακοδοξίας, ὁ Θεός παρουσιάζει τούς δικούς Του ἀνθρώπους γιά νά μᾶς φέρουν πιό κοντά σέ Αὐτόν καί ἐν τέλει νά μᾶς σώσει.

AΒΒΆΣ ΓΕΏΡΓΙΟΣ Ο ΧΑΤΖΗΓΙΏΡΓΗΣ Ο ΑΘΩΝΊΤΗΣ

Aββάς Γεώργιος ο Χατζηγιώργης ο Αθωνίτης

Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο Οσιότατος Πατήρ ημών Γεώργιος γεννήθηκε στην Κερμίρα της Καππαδοκίας το 1809. οι γονείς του ήταν πλούσιοι, όχι μόνο από αρετές, άλλα και από αγαθά του Θεού, τα οποία σκορπούσαν στους φτωχούς με την καρδιά τους.Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιορδάνης και ήταν από την Κερμίρα, η δε μητέρα του λεγόταν Μαρία και ήταν από το Γκέλβερι (Καρβάλη, πατρίδα του Αγίου Γρηγορίου του Ναζιανζηνού).


Αφού απέκτησαν δυο παιδιά, τον Γαβριήλ (Χατζή-Γεώργη) και τον Αναστάσιο, μετά ζούσαν πιο πνευματικά και αγαπημένοι σαν αδέλφια (ζούσαν εν παρθενία). Ή μητέρα του, ή Μαρία, είχε ασκητικό πνεύμα από μικρή, διότι είχε αδελφή Μοναχή, Ασκήτρια, την οποία επισκεπτόταν και αργότερα με τα παιδιά της. Στον μικρό λοιπόν Γαβριήλ που άκουγε τις διάφορες διηγήσεις από την θεία τους για τους Ασκητάς, άναψε ή επιθυμία στην παιδική του καρδιά να γίνει Μοναχός και προσπαθούσε να μιμηθεί τους Ασκητάς με αυστηρές νηστείες και προσευχές.

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Ιουνίου 2014.

Κυκλοφόρησε, το περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Ιουνίου 2014.

Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 
·         Το Άγιο Πνεύμα ως Παράκλητος
·         Ο φύλακας-άγγελος της Αγίας Τραπέζης
·         Πλούτος και ελεημοσύνη
·         Πνευματικές προσβολές κατά την ώρα του θανάτου
·         Η υπακοή
·         Ο Άγιος Ευσέβιος (21 Ιουνίου)
·         Ποιες είναι οι δυνατές προσευχές.
·         Πως να διώχνεις τους κακούς λογισμούς
§  Ημερολόγιο και Ανακοινώσεις

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Η Ιερά Σύνοδος τάσσεται ενάντια στις εκδηλώσεις «υπερηφάνειας» των ομοφυλοφίλων









Σας παραθέτουμε πιο κάτω αυτούσια την ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδους:



Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος μὲ ἀνησυχία καὶ θλίψη παρακολουθεῖ, τὰ ὅσα συμβαίνουν καί ἐξαγγέλλονται, σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο συμπεριφορᾶς καὶ ζωῆς μιᾶς μερίδας συνανθρώπων μας.

 Οἱ ἐν λόγῳ, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ὑποκινούμενοι καὶ παρασυρόμενοι ἀπὸ ἀνάλογες ὁμάδες τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ καί ἀπό τὴ σύγχυση τῆς ἴδιας τῆς συνείδησής τους, ὑποστηρίζουν καὶ διαδηλώνουν ὅτι ἡ συνάφεια ἀνθρώπων τοῦ ἰδίου φύλου (ἡ ὁμοφυλοφιλία) εἶναι φυσιολογικὸς τρόπος συμπεριφορᾶς, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ ἐπιλογή τους αὐτὴ πρέπει νὰ τυγχάνει νομικῆς κατοχύρωσης καὶ κοινωνικῆς ἀποδοχῆς. Προκειμένου, μάλιστα, νὰ ἐπιτύχουν τοῦ σκοποῦ τους, προγραμματίζουν ἐκδηλώσεις, «ὑπερηφάνειας», ὅπως τίς ἀποκαλοῦν.