Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Πῶς ἐκδηλώνεται ἡ ἀγάπη μας πρὸς τοὺς ἄλλους;

Ἕνας ἀοίδιμος Ἐπίσκοπος, ὁ Κοζάνης Διονύσιος, γράφει πὼς ἁπλὰ περιστατικὰ τῆς καθημερινῆς ζωῆς μας θὰ μᾶς κρίνουν. Ὄχι σοφία, ὄχι πολιτικὴ ἐξουσία καὶ δύναμη, ὄχι ὑλικὸς πλοῦτος καὶ χρήματα, ὄχι σωματικὴ ρώμη καὶ ὡραιότητα. Δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ ἔχουν ἀξία ἐκείνη τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως ἀλλὰ γεγονότα ἁπλά, ὅπως τὰ βλέπουμε στὴν καθημερινὴ ζωή. Ἕνα πιάτο φαγητοῦ, μιὰ οἰκονομικὴ ἐνίσχυση στὸν ἄλλο, μία συμπαράσταση σὲ κεῖνον ποὺ περνάει δύσκολες ὧρες, μία ἁπλὴ ἐπίσκεψη στὸν πονεμένο.

Δώστε μου τα ξίφη σας - Δημήτριος Παναγόπουλος

 '' Κάποτε ένας  νικητής Βασιλεύς επιθεώρησε τους στρατηγούς που είχε συλλάβει αιχμαλώτους. Αυτοί όταν τον είδαν άρχισαν να τον επαινούν και να τον κολακεύουν , μερικοί δε έσκυψαν και τον προσεκύνησαν.
Ο βασιλεύς δεν έδωσε καμμίαν σημασίαν εις αυτά και το διαπεραστικό και αυστηρό μάτι του έπεσε στο ξίφος που έφερον οι αχμάλωτοι στρατηγοί , και εις αυστηρό τόνο λέγει : '' Κύριοι , θέλω τα ξίφη σας και όχι τους επαίνους σας ! Δώστε μου τα ξίφη σας ! ''

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Στην πορεία για την Ανάσταση


(+) Τάσου Μητσόπουλου



Εισήλθαμε και φέτος στην περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Με φανφάρες, γιορτές και φωνές που συνόδευσαν την προηγηθείσα περίοδο της Απόκρεω. Χωρίς τη σεμνότητα και συστολή του Κυρίου που καίτοι βασιλεύς εισήλθε στην αγία πόλη «επί πώλου όνου».

Τα βήματα μας, έστω κι έτσι, έχουν αρχίσει νοερά να κινούνται στα χνάρια του Ιησού και η πορεία, μας οδηγεί μέσα από μια σειρά ανεπανάληπτων πνευματικών διεργασιών και προσωπικών εμπειριών στην κορύφωση.
Για τους πολλούς, ίσως τα όσα γράφονται για την περίοδο ετούτη να ηχούν κοινότυπα και τετριμμένα.

O Θεός δεν πρόκειται να αφήσει τέτοια ελεημοσύνη δίχως μετάνοια


«Θέλω να σας μιλήσω πάτερ για κάτι σοβαρό».
Η κοπέλα στεκόταν στην είσοδο του ιερατικού γραφείου, περιμένοντας
την άδεια για να προχωρήσει. Δεν είχε παρουσιαστικό «θρησκευόμενου» ανθρώπου. Φορούσε κολλητό παντελόνι και ήταν βαμμένη έντονα.
Ο ηλικιωμένος ιερέας την κοίταξε με καλοσύνη. «Παρακαλώ. Ό,τι θέλετε!».
Η κοπέλα προχώρησε και κάθισε μπροστά στο γραφείο του ιερέα.
«Θέλω τη συμβουλή σας», είπε κοφτά και με αποφασιστικότητα. «Η μητέρα μου είναι στα τελευταία της. Έζησε μεγάλο μέρος της ζωή της δουλεύοντας τη νύχτα σε άσχημα μέρη … Ξέρω … Ίσως να σας σκανδαλίζω λίγο …». Δίστασε κοιτάζοντας τον ιερέα εξεταστικά αλλά με ειλικρίνεια στα μάτια της.
«Παρακαλώ, συνεχίστε».

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Ποιος είναι ο λόγος που σήμερα αυξήθηκε τόσο πολύ η αμαρτία;


Σας πληροφορώ, αδελφοί μου, ότι αν όλοι συνεργούμε στη σωτηρία των αδελφών μας, με βεβαιότητα γρήγορα πρόκειται να διορθωθούν οι κακοί, και να ελευθερωθούν οι πολιτείες μας από τα κακά και τις αμαρτίες. Διότι, αν ένας μόνο άνθρωπος, που έχει ζήλο θεϊκό στην καρδιά του και αγάπη αδελφική, μπορεί να διορθώσει έναν ολόκληρο λαό, πόσο μάλλον μπορεί να διορθώσει τους αμαρτωλούς τόσο και τόσο πλήθος Χριστιανών, αρκεί μόνο να θελήσουν να αποκτήσουν ζήλο και αδελφική αγάπη στην ψυχή τους;

Αλήθεια! όλη η αιτία της απώλειας των σημερινών αμαρτωλών, και όλη η αιτία, για την οποία σήμερα αυξήθηκε τόσο και βασίλεψε η αμαρτία και ο διάβολος στον κόσμο, δεν είναι άλλη παρά εμείς. Διότι βλέποντας τους αδελφούς μας να αμαρτάνουν φανερά και να κάνουν τόσες κακίες, δεν επιμελούμαστε να πάμε όλοι να τους διορθώσουμε πότε με αδελφικές συμβουλές, και πότε με ελέγχους επιπληκτικούς. Αλλά άλλος άλλην πρόφασιν προφασιζόμενος, όλοι με μιας σιωπούμε, ησυχάζουμε και αφήνουμε τον καθένα να κάνει εκείνα τα κακά, που θέλει και βούλεται. Αυτό το βεβαιώνει ο Χρυσόστομος Ιωάννης λέγοντας:
«Μη λέμε ότι δε μας ενδιαφέρει για τους άλλους, αλλά να δείχνουμε τη φροντίδα που ταιριάζει σε αδελφούς. Εγώ μάλιστα σας υπόσχομαι επακριβώς και εγγυώμαι σε όλους σας, ότι αν εσείς θελήσετε όλοι, όσοι βρίσκεστε παρόντες εδώ, να μοιραστείτε (τη φροντίδα για) τη σωτηρία όσων κατοικούν σ’ αυτή την πόλη, σύντομα θα τη διορθώσετε ολόκληρη… Ας μοιραστούμε λοιπόν (τη φροντίδα για) τη σωτηρία των αδελφών μας. Αρκεί ένας άνθρωπος πεπυρωμένος με ζήλο για να διορθώσει ολόκληρο δήμο. Όταν λοιπόν αυτός δεν είναι ένας, ούτε δυο-τρεις, αλλά τόσο πλήθος, που μπορεί να φροντίσει για τη διόρθωση όσων αμελούν, τότε λοιπόν δε φταίει τίποτε άλλο, που οι περισσότεροι χάνονται και καταπίπτουν, παρά  μόνο η δική μας ραθυμία, και όχι η αδυναμία μας. Δεν είναι λοιπόν παράδοξο, όταν μεν βλέπουμε να γίνεται στην αγορά κάποιος καβγάς, να τρέχουμε και να συμφιλιώνουμε τους μαχόμενους -αλλά γιατί να μιλάω για μάχη; Γάιδαρο να δούμε πεσμένο, τρέχουμε να βάλουμε το χέρι μας και να τον σηκώσουμε-, ενώ για τους αδελφούς μας, που χάνονται, να αμελούμε; (Ανδρ. α΄).

Από τη “Χρηστοήθεια των Χριστιανών” του αγίου Νικόδημου του Αγιορείτη,
Λόγος ΙΑ΄, μέρος Α΄

σελ. 274

Η εν Χριστώ ζωή δεν λογίζεται χωρίς Σταυρό


Ο άνθρωπος θα δικαιωθεί ή θα κατακριθεί, ανάλογα με το πόσο θεοπρεπώς και αξιοπρεπώς κράτησε σ' αυτή τη ζωή το Σταυρό του. 

Ο προπτωτικός άνθρωπος ήταν συνδεδεμένος.... 

Ο προπτωτικός άνθρωπος ήταν συνδεδεμένος υπαρκτικά και ουσιαστικά με το Θεό του, που είναι κατά τη θεολογία του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή, «Φύσις μακαρία, απαθής και αγαθή». Γι' αυτό το λόγο και ήταν μακάριος και απαθής, εντελώς άσχετος με οτιδήποτε μπορούσε να του επιφέρει θλίψη ή πόνο. 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αποφαίνεται χαρακτηριστικά: «Οι άνθρωποι, ώσπερ άγγελοι διητώντο εν τω παραδείσω». Οι άνθρωποι δηλαδή, ζούσαν αγγελική βιωτή μέσα στον παράδεισο. Με το προπατορικό αμάρτημα που κατά το μακαριστό Γέροντα Πατέρα Ιουστίνο Πόποβιτς δεν ήταν τίποτε άλλο παρά «η προσπάθεια του ανθρώπου να γίνει Θεός χωρίς Θεόν και εναντίον του Θεού», υπεισέρχεται στη ζωή του μεταπτωτικού ανθρώπου η τραγική πραγματικότητα του οντολογικού δυϊσμού, των παθών, των θλίψεων και τέλος αυτός ο ίδιος ο θάνατος. 

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗἬ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ;



Η ψυχανάλυση σήμερα, γιά αὐτούς πού πιστεύουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἕνα ἐξελιγμένο ὄν (ζῶο), χωρίς προσωπικήεὐθύνη γιά τίς πράξεις του καί φυσικά χωρίςἐνοχές, ἀποτελεῖ ὑποκατάστατο τῆς ἐξομολόγησης.

Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος ἔχει πλήρη ἐπίγνωση ὅτι αὐτό πού ἔκανε εἶναι λάθος, θέλεικάπου νά τό εἰπεῖ γιά νά ξελαφρώσει! Καί φυσικά, δέν θά τό πεῖ στόν τυχόντα. Ψάχνει κάποιον πού νά ἀντιπροσωπεύει τόν ἠθικό νόμο.

Προφανῶς, αὐτό πού ψάχνει δέν εἶναι ἕνας«καλός» ἀκροατής, ἀλλά ἡ συγχώρηση!

Ὁ ἄνθρωπος γιά νά ἐπανέλθει στό σωστόδρόμο, ἔχει ἀνάγκη ἀπό κάποιο ὁδηγό-κριτήριο ἀνώτερο ἀπό τόν ἑαυτό του καί ἔξω ἀπότόν ἑαυτό του. Ἕνα ἀλάνθαστο-ἀπόλυτο κριτήριο πού θά τόν βοηθήσει σάν μιά ἄλλη πυξίδα νά μή χάσει τό δρόμο του μέσα σέ ἕνα κόσμο γεμᾶτο σταυροδρόμια καί λαβύρινθους.

Aὐτό τό κριτήριο, φυσικά, δέν μπορεῖ νά εἶναιὁ «γείτονάς» του! Μά οὔτε καί ὁ ἑαυτός του.

Εἶναι γενική διαπίστωση πώς κανείς δέναἰσθάνεται εὐχαριστημένος ὅταν ἡ καρδιά τουεἶναι ἀνήσυχη καί φουρτουνιασμένη.

• Ὅπως ὅλη ἡ φύση «φωνάζει» γιά τήνἀπελευθέρωσή της ἀπό τήν φθορά, ἔτσι καί ἡσυνείδηση «φωνάζει» γιά γαλήνη.

•Ὅταν μιά ξένη οὐσία εἰσχωρεῖ στό στομάχι, τό στομάχι, ἀδυνατώντας νά τήν χωνέψει, ἐπαναστατεῖ. Προσπαθεῖ, μέ κάθε τρόπο,νά τήν ἀποβάλλει.

•Ἕνα μόριο σκόνης μπαίνει στό μάτι. Καίτό μάτι, ζητεῖ νά τό ἀποβάλλει μέ τόν πόνο καίτά δάκρυα.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει καί μέ τήν συνείδηση. Ὅταν τήν βαραίνει κάποια ἁμαρτία,ψάχνει νά βρεῖ διέξοδο, νά ἀπελευθερωθεῖ!

Μερικοί προσπαθοῦν νά ἀποφύγουν τήνταραγμένη συνείδησή τους ἀρνούμενοι τήνσυγκεκριμένη ἐνοχή. Ἄλλοι πάλι πιστεύουνπώς ἄν παραδοθοῦν στίς ὀρέξεις καί ἐπιθυμίεςτους καί στά κατώτερα ἔνστικτα, θά ἀπαλλαγοῦν ἀπό τίς ἐνοχές καί θά βροῦν τήν πολυπόθητή τους χαρά.

Λάθος! Μεγάλο λάθος!

Τίποτα σέ ὁλόκληρο τό «βασίλειο» τῆς ψυχολογίας δέν εἶναι τόσο καταστρεπτικό γιά τόνἄνθρωπο, ὅσο ἡ τοποθέτηση, ὅτι οἱ ἠθικές ἀναστολές δημιουργοῦν ψυχοσωματικές δυσλειτουργίες καί ἡ μοναδική διέξοδος εἶναι ἡπαράδοση στίς πρωτόγονες ὁρμές! Οἱ ὅποιεςκαταστρεπτικές παρορμήσεις πρέπει νά καταστέλλονται. Ἡ πειθαρχία καί ἡ αὐτοκυριαρχία δέν ἔβλαψαν ποτέ κανένα. Ἄτομα τάὁποῖα ἀντέστρεψαν αὐτόν τόν ὑγιῆ κανόνα, κατέληξαν νά γίνουν, κατά διαφόρους τρόπους, περισσότερο νευρωτικοί ἀπό τούς νευρωτικούς!

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΝΗΣΤΕΙΑΣ


Ἂν θέλαμε νὰ ἀναφερθοῦμε σὲ παραδείγματα ἀνθρώπων, τόσο τῆς Παλαιᾶς, ὅσο καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης, οἱ ὁποῖοι νήστευαν, θὰ ἔπρεπε νὰ ξοδέψουμε τόνους μελάνης καὶ χάρτου καὶ δὲν θὰ ἔφτανε. Ἀναφέραμε σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας σχετικὰ μὲ τὴν νηστεία τοῦ προφήτη Ἠλία. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον αὐτοῦ τοῦ προφήτη ἡ νηστεία ποὺ τὸν κατέταξε, ἄλλωστε, ἀνάμεσα στοὺς ἁγίους της Ἐκκλησίας καὶ τὸν ἀξίωσε νὰ μὴν δοκιμάσει –γιὰ τὴν ὥρα πάντα- τὸ πικρὸ ποτήρι τοῦ θανάτου, ἀλλὰ ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν περιμένοντας τὴν Κρίση τοῦ Θεοῦ. Εἶναι καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι προφῆτες τοῦ Ἰσραήλ.
Ὁ Χριστὸς ὅμως εἶναι τὸ καλύτερο παράδειγμα νηστευτοῦ ἀνθρώπου· διότι διδάσκει τὴ νηστεία, ὄχι μόνο μὲ τὸ δικό του παράδειγμα, ἀλλὰ καὶ δείχνοντας μὲ παραβολὲς τὸ πόσο κακὸ κάνει στὸν ἄνθρωπο τὸ φαγοπότι. Τί ἀνέπαυσε τὸν Λάζαρο, ρωτᾶ ὁ ἅγιος Βασίλειος, στοὺς κόλπους τοῦ Ἀβραάμ; Τί ἄλλο, ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος, ἀπὸ τὴ νηστεία; Ἂν ὁ πλούσιος της παραβολῆς τοῦ πλουσίου καὶ πτωχοῦ Λαζάρου δὲν ἔδινε ἔμφαση στὴ σπατάλη τῶν βιωτικῶν τοῦ ἀγαθῶν καὶ νήστευε ἐλεώντας τὸν πτωχὸ Λάζαρο θὰ κέρδιζε μία θέση στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸς ὅμως ποὺ ἦταν δοῦλος τῆς σαρκός του δὲν σκεπτόταν τὸ θάνατο καὶ στὸν ᾍδη λυπόταν ἐνῷ ὁ πτωχὸς εὐφραινόταν στὸν Παράδεισο.

ΑΛΗΘΙΝΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΚΑ

Ἂς μὴ νομίζουμε ὅτι ἡ νηστεία περιορίζεται μόνο στὴν ἀποχή μας ἀπὸ ὁρισμένες τροφές. Κι αὐτὸ εἶναι καλό, βέβαια, ἀλλὰ τὸ καλύτερο εἶναι κοντὰ σ᾿ αὐτὸ νὰ προσθέσουμε καὶ τὴν ἀποξένωσή μας ἀπὸ κάθε τί ποὺ μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του. Μὲ ἕνα λόγο νὰ ἀποξενωθοῦμε ἀπὸ τὸ κακὸ καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε νὰ ἀγαθοεργοῦμε στὴ ζωή μας. Ὁ Μ. Βασίλειος ἦταν δεινὸς ρήτωρ στὴν πατρίδα του τὴν Καισάρεια, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὸν εὐχαριστοῦσε. Ἐκεῖνο ποὺ τοῦ γέμισε τὴν καρδιὰ ἦταν ὅταν νήστευε καὶ παραλλήλως ἔκανε ἐλεημοσύνες γιὰ νὰ γλυκάνει τὸν πόνο τῶν δυστυχισμένων ὑπάρξεων τῆς ἐπαρχίας του. καὶ αὐτὲς εἶναι πάρα πολλές.

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Μαρτίου 2014


Κυκλοφόρησε, το περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Μαρτίου 2014.


Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 

Μακριά από τη ζήλια

Η Κυριακή της συγχώρησης

Σκέπασε για να σκεπαστείς

Συγχώρεση

Όσο πιο πολύ γκρινιάζεις, τόσο πιο πολύ αργεί

Τον Κύριο επιθυμώ

Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21

Ημερολόγιο και Ανακοινώσεις