Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Αγαπάω αυτούς που αγαπούν τη ζωή


Ἀναρωτιέμαι μερικὲς φορές: εἶμαι ἐγὼ ποὺ σκέφτομαι καθημερινὰ πὼς ἡ ζωή μου εἶναι μία; Ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι τὸ ξεχνοῦν; Ἢ πιστεύουν πὼς θὰ ἔχουν κι ἄλλες, πολλὲς ζωές, γιὰ νὰ κερδίσουν τὸν χρόνο ποὺ σπαταλοῦν;
Μοῦτρα. Ν᾿ ἀντικρίζεις τὴ ζωὴ μὲ μοῦτρα. Τὴ μέρα, τὴν κάθε σου μέρα. Νὰ περιμένεις τὴν Παρασκευὴ ποὺ θὰ φέρει τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακὴ γιὰ νὰ ζήσεις. Κι ὕστερα νὰ μὴ φτάνει οὔτε κι αὐτό, νὰ χρειάζεται νὰ περιμένεις τὶς διακοπές. Καὶ μετὰ οὔτε κι αὐτὲς νὰ εἶναι ἀρκετές. Νὰ περιμένεις μεγάλες στιγμές. Νὰ μὴν τὶς ἐπιδιώκεις, νὰ τὶς περιμένεις.
Κι ὕστερα νὰ λὲς πὼς εἶσαι ἄτυχος καὶ πὼς ἡ ζωὴ ἦταν ἄδικη μαζί σου.
Καὶ νὰ μὴ βλέπεις πὼς ἀκριβῶς δίπλα σου συμβαίνουν ἀληθινὲς δυστυχίες ποὺ ἡ ζωὴ κλήρωσε σὲ ἄλλους ἀνθρώπους. Σ᾿ ἐκείνους ποὺ δὲν τὸ βάζουν κάτω καὶ ἀγωνίζονται. Καὶ νὰ μὴν μαθαίνεις ἀπὸ τὸ μάθημά τους. Καὶ νὰ μὴ νιώθεις καμία φορὰ εὐλογημένος ποὺ μπορεῖς νὰ χαίρεσαι τρία πράγματα στὴ ζωή σου, τὴν καλὴ ὑγεία, δύο φίλους, μιὰ ἀγάπη, μιὰ δουλειά, μιὰ δραστηριότητα ποὺ σὲ κάνει νὰ αἰσθάνεσαι ὅτι δημιουργεῖς, ὅτι ἔχει λόγο ἡ ὕπαρξή σου.
Νὰ κλαίγεσαι ποὺ δὲν ἔχεις πολλά. Ποὺ κι ἂν τὰ εἶχες, θὰ ἤθελες περισσότερα. Νὰ πιστεύεις ὅτι τὰ ξέρεις ὅλα καὶ νὰ μὴν ἀκοῦς. Νὰ μαζεύεις λύπες καὶ ἀπελπισίες, νὰ ξυπνᾶς κάθε μέρα ἀκόμη πιὸ βαρύς. Λὲς καὶ ὁ χρόνος σου εἶναι ἀπεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθῶ νὰ μπῶ στὴ θέση σου. Κάθε μέρα ἀποτυγχάνω. Γιατὶ ἀγαπάω ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν τὴ ζωή. Καὶ ποὺ ἡ λύπη τους εἶναι ἡ δύναμή τους. Ποὺ κοιτάζουν μὲ μάτια ἄδολα καὶ ἀθῷα, ἀκόμα κι ἂν πέρασε ὁ χρόνος ἀδυσώπητος ἀπὸ πάνω τους. Ποὺ γνωρίζουν ὅτι δὲν τὰ ξέρουν ὅλα, γιατὶ δὲν μαθαίνονται ὅλα.
Ποὺ στύβουν τὸ λίγο καὶ βγάζουν τὸ πολύ. Γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους καὶ γιὰ ὅσους ἀγαποῦν. Καὶ δὲν κουράζονται νὰ ἀναζητοῦν τὴν ὀμορφιὰ στὴν κάθε μέρα, στὰ χαμόγελα τῶν ἀνθρώπων, στὰ χάδια τῶν ζώων, σὲ μιὰ ἀσπρόμαυρη φωτογραφία, σὲ μιὰ πολύχρωμη μπουγάδα.

Ὅσο κι ἂν κανεὶς προσέχει
ὅσο κι ἂν τὸ κυνηγᾶ
πάντα, πάντα θά ῾ναι ἀργά,
δεύτερη ζωὴ δὲν ἔχει.

Οδυσσέας Ελύτης

Πηγή: http://users.uoa.gr/~nektar

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

«Είσαι καλά;»


«Είσαι καλά;»
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Το ερώτημα «είσαι καλά;» μπορεί να γίνεται τυπικά ή ως επιθυμία για επικοινωνία. Όταν απευθύνεται όμως σε άρρωστο παίρνει μια άλλη διάσταση και η απάντηση μπορεί να προκαλέσει πόνο.
Το δικό μου «είσαι καλά;» ήταν έκφραση ενδιαφέροντος, αλλά, όταν αυθόρμητα το απηύθυνα στο τηλέφωνο σε νεαρό παράλυτο, συνειδητοποίησα την επιπολαιότητα και αφέλεια ενός τέτοιου ερωτήματος. Όμως η επίσκεψή μου με βεβαίωσε ότι ήταν πολύ καλύτερα από μένα τον υγιή. Τελικά το «είσαι καλά;» δεν μπορεί να αφορά την υγεία του σώματος μόνο.
Γύρω μας συμβαίνουν γεγονότα που ταράσσουν την εσωτερική ηρεμία. Μπορεί η υγεία του σώματος να μην διασαλεύεται αλλά η υγεία της ψυχής – του άλλου μέρους της ύπαρξής μας – να έχει χαθεί. Ο άνθρωπος μπορεί να φαίνεται καλά, αλλά μέσα του να έχει φύγει η ειρήνη, η χαρά, η δύναμη, γι’ αυτό και «δεν είναι καλά».
Ψυχή και σώμα συνυπάρχουν στο ζωντανό άνθρωπο, επηρεάζοντας το ένα στοιχείο το άλλο όχι όμως και να καθορίζουν απόλυτα την υγεία του ενός με το άλλο. Η ασθένεια του σώματος δεν σημαίνει και ασθένεια της ψυχής ούτε και της ψυχής με το σώμα. Δεν ταυτίζονται, όπως και δεν διαχωρίζονται. Αλληλοεπηρεάζονται αλλά δεν αλληλοκαθορίζονται.
Υπάρχει, βέβαια, και το άλλο στοιχείο που συμβάλλει στην υγεία της ύπαρξής μας. Είναι το πνευματικό μέρος, αυτό που καθορίζει τη σχέση μας με το άγιο Πνεύμα, το Θεό μας. Η υγεία εδώ εκφράζεται ως ειρήνη της καρδίας, αγαλλίαση, ζωή. Η αμαρτία, ως αποκοπή από το Θεό, είναι η μόνη που φυγαδεύει την ειρήνη και την όντως ζωή. Αυτό κατανοείται, βέβαια, όταν ο άνθρωπος γεύτηκε τη μετάνοια ως επιστροφή, την ταπείνωση ως ανάπαυση, τη χαρά ως σχέση. Όταν χαθούν αυτά που έζησε, τότε «δεν είναι καλά».
Ο νεαρός παράλυτος που επισκέφτηκα «ήταν καλά»! Η αναπηρία του και τα πολλά προβλήματα που προέρχονταν απ’ αυτή, δεν φυγάδευσαν την ειρήνη του Χριστού που είχε μέσα του και γι’ αυτό τη χάριζε στους επισκέπτες του ως προίκα. Οι υγιείς στο σώμα βρίσκουν κοντά του την υγεία της ψυχής τους, γιατί ο ίδιος με την υπομονή και εμπιστοσύνη στην πρόνοια και αγάπη του Θεού έγινε σημείο μιας άλλης βιοτής και λογικής.
-        Είσαι καλά;
-        Δόξα σοι ο Θεός!
Κι ας μην έκλεισε μάτι όλο το βράδυ, από τους πόνους και ας εξαρτάται για την επιβίωση του από άλλους. Μπόρεσε να νικήσει «τα λογικά επιχειρήματα» που οι λογισμοί τού φέρνουν για το πριν, το τώρα και το αύριο της ζωής του, εμπιστευόμενος το σχέδιο του Θεού για το πρόσωπό Του. Γι’ αυτό και η χάρις τον επισκίασε, το χαρίτωσε και τον ανέδειξε σύγχρονο μάρτυρα που μαρτυρά στους εγγύς και στους μακράν ότι «ο Θεός αγάπη εστί».
Το ερώτημα «είσαι καλά;» που δεχόμαστε από άλλους μπορεί να γίνει ένα φως για να δούμε τις πολλές ευεργεσίες που μας δίνει ο Θεός, να μικράνουμε τα όποια προβλήματά μας και να προχωρήσουμε με το «δόξα σοι ο Θεός!».Κι ακόμα, να μας δοθεί η ευκαιρία να μοιραστούμε, αν θέλουμε, τον πόνο και τη χαρά μας. Για να μειωθεί ο πόνος και ν’ αυξηθεί η χαρά.
 

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Μηνιαίο Περιοδικό"Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Νοεμβρίου 2014


Κυκλοφόρησε, το Μηνιαίο Περιοδικό"Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Νοεμβρίου 2014.

 
http://www.zkortas.com/Tiron/01/Tiron_Nov_2014_2.pdf


Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 

 

·        “ Το σπουδαίο δεν είναι.»

·        Περί του μυστηρίου του γάμου

·        Ακοή χωρίς εφαρμογή

·        Ιησούς Χριστός,όλοι ξέρουμε αυτό το όνομα, όμως πόσοι Τον ξέρουμε;

·        Θαύματα – Παρουσίες  Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

·        Ἡ εξομολόγηση καὶ ὁ Ἅγιος Γέροντας π.Ἰάκωβος Τσαλίκης

·        Χρειάζεται πνευματικός οδηγός στην πνευματική ζωή

·        Πανηγύρι Αγ. Αναργύρων
  • Ανακοινώσεις

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Τα δέντρα που αιμορραγούν στις 9 Μαΐου

a2378f50a8bc8ff28560ce8e41ffe88b

Το επαναλαμβανόμενο θαύμα του αγίου Νικολάου των Βουνένων (κοντά στη Λάρισα)

Ο βίος και το φρικτό μαρτύριο του αγίου από την εξαιρετική ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος (η εικόνα από εδώ).
Ο Άγιος Οσιομάρτυς [=μοναχός που μαρτύρησε, δηλ. θανατώθηκε για την πίστη του] Νικόλαος ο Νέος, κατάγονταν από τα μέρη της Ανατολής. Έζησε, δεν είναι ακριβώς γνωστό, αλλά κάπου τον 7ο με 8ο αιώνα.Γεννήθηκε από γονείς θεοσεβείς, ευγενείς και πλουσίους.

Από τα παιδικά του χρόνια, έδειχνε, ποια θα είναι η πνευματική του εξέλιξη. Απέφευγε τη συναναστροφή των νέων, που δεν ήταν προσεκτικοί στη ζωή τους και συναναστρέφονταν πάντα με συνετούς, προσεκτικούς και θεοσεβείς ανθρώπους.

Εκεί που ανατέλλει ο ήλιος

anatoli11
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ
(Μία αληθινή ιστορία)
Η ιστορία αυτή περιγράφει τις εμπειρίες δύο μικρών ρωσίδων, της Αλεξάνδρας και της Γκαλίνας, το έτος 1933.
Ήταν η χρονιά του φοβερού τεχνητού λιμού που δημιούργησε ο Στάλιν σ’ όλη τη νότια Ρωσία και ειδικά στην Ουκρανία, με στόχο να σπάση τη σιωπηλή μαζική αντίστασι των πολιτών προς το κομμουνιστικό κόμμα. Σήμερα πια η Γκαλίνα, η νεώτερη από τις δύο, έχει αναχωρήσει για τον καλύτερο κόσμο του Θεού. Η μεγαλύτερη όμως αδελφή της ζει και έχει καταγράψει, με βάσι τις αναμνήσεις της, το εξαιρετικό αυτό δείγμα της Πρόνοιας του Θεού και της θαυματουργού προστασίας της Θεοτόκου.
Σύμφωνα μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό, περίπου 12 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν σ’ αυτόν τον φοβερό λιμό.

Νά προσέρχεστε, λοιπόν, στή θεία Κοινωνία μέ φόβο καί τρόμο, μέ συνείδηση καθαρή, μέ νηστεία καί προσευχή

 

Και σαν έρθει η στιγμή της θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της Θείας Λειτουργίας. Παραβρίσκεται πραγματικά και εξετάζει του καθενός την προαίρεση και παρατηρεί ποιος πλησιάζει με ευλάβεια ταιριαστή στο άγιο Μυστήριο, ποιος με πονηρή συνείδηση, με σκέψεις βρωμερές και ακάθαρτες, με πράξεις μολυσμένες.Αναλογίσου, λοιπόν, κι εσύ ποιο ελάττωμά σου διόρθωσες, ποιαν αρετή κατόρθωσες, ποιαν αμαρτία έσβησες με την εξομολόγηση, σε τι έγινες καλύτερος. Αν η συνείδησή σου σε πληροφορεί ότι φρόντισες αρκετά για την επούλωση των ψυχικών σου τραυμάτων, αν έκανες κάτι περισσότερο από τη νηστεία, κοινώνησε με φόβο Θεού. Αλλιώς, μείνε μακριά από τα άχραντα Μυστήρια. Και όταν καθαριστείς απ’ όλες τις αμαρτίες σου, τότε να πλησιάσεις.
Να προσέρχεστε, λοιπόν, στη θεία Κοινωνία με φόβο και τρόμο, με συνείδηση καθαρή, με νηστεία και προσευχή. Χωρίς να θορυβείτε, χωρίς να ποδοπατάτε και να σπρώχνετε τους διπλανούς σας. Γιατί αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη τρέλα και τη χειρότερη περιφρόνηση των θείων Μυστηρίων.
Πες μου, άνθρωπε, γιατί κάνεις θόρυβο; Γιατί βιάζεσαι; Σε πιέζει τάχα η ανάγκη να κάνεις τις δουλειές σου; Και σου περνάει άραγε, την ώρα που πας να κοινωνήσεις, η σκέψη ότι έχεις δουλειές; Έχεις μήπως την αίσθηση ότι είσαι πάνω στη γη; Νομίζεις ότι βρίσκεσαι μαζί με ανθρώπους και όχι με τους χορούς των αγγέλων; Μα κάτι τέτοιο είναι δείγμα πέτρινης καρδιάς…

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
«Ο Εκκλησιασμός»
Ιερά Μονή Παρακλήτου

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Αγαπάτε Αλλήλους


Στις σημερινές δύσκολες μέρες που περνάμε όλοι μας και η απογοήτευση, η απόγνωση είναι έκδηλη στα πρόσωπα των συνανθρώπων μας, είναι μία ευκαιρία να δοκιμαστούμε ψυχικά σαν χριστιανοί και να συλλογιστούμε τους γύρω μας που περνάνε δύσκολες καθημερινές στιγμές.
Τα διδάγματα της Θρησκείας μας και τα λόγια Του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού είναι πιο πολύ επίκαιρα τώρα και ο κάθε συνάνθρωπος μας τα αναζητάει μέσα από τις προσευχές του, που λέει σιωπηλά και υψώνει το βλέμμα του στον ουρανό προσπαθώντας μέσα από τα μάτια της πίστης του να δει το Θεό. Είναι εποχή δοκιμασίας της ανθρώπινης ψυχής αλλά και ευκαιρία να δείξουμε τα αισθήματα αγάπης και κατανόησης στους συνανθρώπους μας, να αποδείξουμε στον εαυτό μας μέσα από τη γενναιοδωρία μας και την αγάπη μας στον συνάνθρωπό μας ότι είμαστε εδώ για να τον βοηθήσουμε. Στο παιδί που χρειάζεται ένα ρούχο, στον ηλικιωμένο που είναι μόνος του, στον γονιό που δυσκολεύεται να μεγαλώσει το παιδί του.
Τα λόγια Του «Αυτή είναι η εντολή μου, να αγαπάτε αλλήλους, καθώς σας ηγάπησα. Μεγαλυτέραν ταύτης αγάπης δεν έχει ουδείς, του να βάλει τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού. Σεις είσθε φίλοι μου, εάν κάμνητε όσα εγώ σας παραγγέλλω».
Αυτή είναι η εντολή Του, αγαπητοί μου συνάνθρωποι.
Κατά Ιωάννη 15/ιε/12-17

«Γιατί να πηγαίνουμε κάθε Κυριακή στην εκκλησία;»


 ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΔΑΝΙΗΛ ΣΙΣΟΕΒ
Στον ιερέα συχνά, κάνουν αυτήν την ερώτηση, πού αναφέρεται στον τίτλο, και αρχίζουν να δικαιολογούνται.
-Πρέπει να χορτάσουμε ύπνο, να περάσουμε χρόνο με την οικογένεια, να κάνουμε δουλειές στο σπίτι, κι εδώ πρέπει να σηκωθώ και να πάω στην εκκλησία.
Για ποιό λόγο;
Η απαίτηση αυτή δεν έχει εφευρεθεί από τούς ανθρώπους, αλλά έχει δοθεί από τις Δέκα Εντολές: «εξ ημέρας εργάζου και κάμνε πάντα τα έργα σου' η ήμερα όμως η εβδόμη είναι σάββατον Κυρίου του Θεού σου» (Εξ. 20, 8)... Στην Καινή Διαθήκη, μια μεγάλη γιορτή έγινε η Κυριακή, γιατί ο Χριστός, αναστήθηκε από τούς νεκρούς, άγιασε αυτή την ήμερα. Σύμφωνα με τούς κανόνες της Εκκλησίας ο παραβάτης της εντολής αυτής υπόκειται σέ αφορισμό (80ος κανόνας ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου). Είναι απίθανο ο Δημιουργός να μας έδινε παράλογες εντολές, και οι κανόνες της Εκκλησίας δεν είναι γραμμένες για να παιδεύουν τούς ανθρώπους.
Ποιό είναι τελικά το νόημα αυτής της εντολής;

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Νέο ξέσπασμα από τον Μητροπολίτη Γόρτυνος!

Λάβρος ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, κ. Ιερεμίας, κατά το κήρυγμά του την Κυριακή, από την εκκλησία της Στεμνίτσας.
«Φύγαμε από τις εντολές του Θεού» είπε σε υψηλούς τόνους ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος τα «έψαλε» ακόμη και στους ιερείς της Μητρόπολης του!
«Τι έχουν πάθει οι σημερινοί παπάδες; Δεν μπορώ να δω παπά με κομμένα γένια και να καπνίζει», είπε χαρακτηριστικά ο ιεράρχης με τον πύρινο λόγο.
Ο ίδιος, κάνοντας την αυτοκριτική του, είπε ότι, αν και είναι 8 χρόνια Επίσκοπος, δεν έχει καταφέρει να βάλει την Αγία Γραφή σε όλα τα σπίτια της Γορτυνίας. «Μάθετε στα παιδιά σας την Αγία Γραφή, αν θέλετε να πάρουν το σωστό δρόμο», τόνισε ο μητροπολίτης.
Παράλληλα, επέκρινε και τη συμπεριφορά του κόσμου που, όπως είπε, «γουρλώνει τα μάτια του για να δει τους Υπουργούς και να χειροκροτήσουν»!
Μιλώντας για την αδερφή του Αρχιμανδρίτη Αστέριου Χατζηνικολάου, που έχει 11 παιδιά, είπε ότι οι σημερινές μανάδες κάνουν ένα ή δύο παιδιά, γι” αυτό και ευχήθηκε να μη γίνει πόλεμος Ελλάδας-Τουρκίας, γιατί, όπως τόνισε εμφαντικά, «θα μας πνίξουν με το σάλιο τους οι Τούρκοι»…
Δείτε το βίντεο με το ξέσπασμα του Μητροπολίτη:

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Κυκλοφόρησε, το Μηνιαίο Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Οκτωβρίου 2014.


Κυκλοφόρησε, το Μηνιαίο Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Οκτωβρίου 2014.

 Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 

·       Η ταπείνωση είναι ασφαλής οδηγός
·         Μάθε να πολεμάς!
·         Συμβίωση και Γάμος
·         “Χαρά, Λύπης όλεθρος”
·         Πόνος από τον πόνο
·         Ανακοινώσεις


 

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Σεπτεμβρίου 2014





Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 

Ηγούμενος Αρσένιος Μαχαιριώτης: Το μακάριο τέλος του

Ομιλία πατρός Αρσενίου στην κατασκήνωση του Αγίου Νικολάου της Στέγης (απόσπασμα)

Ο φιλάγιος μακαριστός Γέροντας Αρσένιος Μαχαιριώτης

Διάφορα

Ανακοινώσεις

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Σου είπαν δεν έχεις πίστη...


Πες μου πόσες φορές δεν άκουσες, ότι δεν έχεις πίστη αρκετή για αυτό υποφέρεις;
Πες μου πόσες φορές σου είπαν ότι εάν πήγαινες εκκλησία δεν θα είχες προβλήματα;
Με ρωτάς και εμένα. Λες πάτερ μήπως έχω κατάθλιψη γιατί δεν πιστεύω πολύ;
Δεν ξέρω, μα η απάντηση νομίζω ότι δίνετε μέσα από την εμπειρία της εκκλησίας. Όχι εκείνων που αυτάρεσκα λένε και πιστεύουν ότι είναι οι άνθρωποι της εκκλησίας, μα εκείνων που δίχως να το αισθάνονται πραγματώνουν την εκκλησία του Χριστού, όπως τον αθώο που ποτέ δεν θα νιώσει την βαθιά αγαθότητα του.
Εμένα λοιπόν αυτή εμπειρία με διδάσκει ότι ο Χριστός υπέφερε πάνω στον Σταυρό και πέθανε πρώτα για να αναστηθεί.
Η Παναγία μονίμως διωγμένη και κυνηγημένη γι αυτό που φέρει και είναι. Οι απόστολοι και οι μάρτυρες φυλακισμένοι και δια φρικτών μαρτυρίων παραδομένοι από τους δημίους της ιστορίας  στον θάνατο.
Οι ερημίτες και ασκητές, σε ένα συνεχή αγώνα μαρτυρίου της συνειδήσεως και εσωτερικής νίψεως κ.ο.κ. Ο Άγιος Σιλουανός λένε πως δυο φορές σκέφτηκε να τερματίσει την ζωή του.
 Πόνος και σε αυτούς; Ναι.
Γιατί η αγιότητα δεν καταργεί την ανθρωπινότητα. Ο Άγιος δεν είναι μόνο πνεύμα, γιατί έτσι θα ήταν φάντασμα, μα ούτε μόνο σώμα γιατί έτσι θα ήταν πτώμα.
 Τότε θα μου πεις και τι αλλάζει μέσα στην εκκλησία;
Δεν αλλάζει το γεγονός ότι θα πονέσουμε αλλά το πώς θα πονέσουμε και τι προοπτική θα έχει αυτός ο πόνος. Το πως βιώνουμε τις καταστάσεις της οδύνης που έτσι κι αλλιώς θα έρθουν στην ζωή μας. Η εκκλησία, ο Χριστός, προσφέρουν ένα τρόπο ζωής που μεταμορφώνει τα πάντα. Η εκκλησία δεν είναι φυγή αλλά τρόπος να ζεις. Από την φωτιά θα περάσεις μα με τον Χριστό δεν θα καείς….

π. λίβυος

http://plibyos.blogspot.gr/

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Η έννοια του χρόνου μέσα στην Εκκλησία

Πανιερώτατου Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου
Είναι συνήθεια στους ανθρώπους να γιορτάζουν το τέλος του χρόνου και την έναρξη του επόμενου και να γίνονται διάφορες εορταστικές εκδηλώσεις.
Όλα αυτά είναι ωφέλιμα γιατί στη ζωή του ανθρώπου είναι καλό να υπάρχουν αυτές οι εκδηλώσεις ώστε να μην υπάρχει μονοτονία στη σημερινή ζωή.
Ωστόσο εμείς, ως μέλη της Εκκλησίας, πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα ακριβώς μέσα στο πνεύμα της Εκκλησίας μας και να δούμε πως η Εκκλησία αποδέχεται και προσλαμβάνει αυτό το γεγονός του χρόνου.
Θα έπρεπε βέβαια, αν βλέπαμε τα πράγματα μέσα από την ανθρώπινη λογική μόνο και αν βλέπαμε τη ζωή μας μέσα στα περιθώρια αυτού του κόσμου και του παρόντος αιώνος, όταν περνά ένας χρόνος να είμαστε θλιμμένοι γιατί ο κάθε χρόνος που περνά κατεργάζεται πάνω μας το μυστήριο της φθοράς μας και του θανάτου μας, αφού είμαστε θνητά όντα και ο χρόνος μας είναι περιορισμένος.
Έτσι όταν χάνουμε χρόνο τότε για μας αυτό το γεγονός δεν θα έπρεπε να είναι τόσο χαρούμενο αλλά ένα γεγονός θλιβερό.
Όμως μέσα στην Εκκλησία συμβαίνει κάτι το παράδοξο. Όπως είπε ο Χριστός

Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΑΣ


Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου

Μέσα στην Εκκλησία ο πόνος δεν καταργείται αλλά αξιοποιείται, μεταμορφώνεται. Με την υπομονή μας, με την καρτερία μας, με την προσευχή μας, με τη συνεχή μνήμη του Θεού, αυτό το πικρό ποτήριο του πόνου γίνεται γλυκό ποτήρι της αθανασίας. Γι’ αυτό ο πόνος δεν είναι πλέον για εμάς φόβος και τρόμος αλλά στάδιο αγώνα, άθλημα. Όπως ο αθλητής τρέχει στο στάδιο και όταν πάρει το βραβείο ξεχνά τον κόπο και τις προπονήσεις, έτσι και ο αθλητής του Χριστού προσβλέποντας «στην μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι» και στα αιώνια αγαθά της Βασιλείας του Θεού ξεχνά την πικρότητα του πόνου και του θανάτου. Με υπομονή λοιπόν πρέπει να τρέχουμε «τον προκείμενον ημίν αγώνα» των θλίψεων, των πειρασμών, των δοκιμασιών. Και το μυστικό ποιο είναι; «Αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγό και τελειωτή Ιησού», γιατί βλέπουμε συνεχώς μπροστά μας και έχουμε οδηγό μας τον Κύριο μας Ιησού Χριστό που μας παρηγορεί.

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Τρία επίπεδα ή βαθμοί στην εκφώνηση της Προσευχής του Ιησού

Συνήθως διακρίνονται τρία επίπεδα ή βαθμοί στην εκφώνηση της Προσευχής του Ιησού. Αρχίζει σαν «προσευχή με τα χείλη», προφορική προσευχή. Έπειτα γίνεται πιο εσωτερική, καταλήγοντας σε «προσευχή του νου», νοητική προσευχή. Τελικά ο νους «κατέρχεται» στην καρδιά κι ενώνεται μαζί της κι έτσι η προσευχή γίνεται «προσευχή της καρδιάς», ή για μεγαλύτερη ακρίβεια, και «προσευχή του νου μέσα στην καρδιά». Σ’ αυτό το επίπεδο γίνεται προσευχή ολόκληρου του προσώπου – όχι πια κάτι που σκεφτόμαστε ή λέμε, αλλά κάτι που είμαστε- γιατί η απώτερη πρόθεση της πνευματικής οδού δεν είναι μόνο ένα πρόσωπο που λέει προσευχές, από καιρό σε καιρό, αλλά ένα πρόσωπο που είναι προσευχή όλο τον καιρό. Η Προσευχή του Ιησού δηλαδή αρχίζει σαν μια σειρά από συγκεκριμένες πράξεις προσευχής άλλ’ ο τελικός της σκοπός είναι να θεμελιώσει σ’ αυτόν που προσεύχεται μια κατάσταση προσευχής που είναι αμείωτη, που συνεχίζεται αδιάλειπτα ακόμη κι ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες.


Κάλλιστος Γουέαρ

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Και λίγο μυαλό να έχει κανείς, αν κάνει υπακοή, γίνεται φιλόσοφος


Ο ταπεινός άνθρωπος και θαύματα να κάνει, πάλι δεν πιστεύει στον λογισμό του. Ήταν στην Ιορδανία ένας πολύ απλός παπάς που έκανε θαύματα. Διάβαζε ανθρώπους και ζώα που είχαν κάποια αρρώστια και γίνονταν καλά.
Πήγαιναν και μουσουλμάνοι σ’ αυτόν, όταν έπασχαν από κάτι, και τους θεράπευε. Αυτός, πριν λειτουργήσει, έπαιρνε ένα ρόφημα με λίγο παξιμάδι και μετά όλη την ημέρα δεν έτρωγε τίποτε.
Κάποτε έμαθε ο Πατριάρχης ότι τρώει πριν από την Θεία Λειτουργία και τον κάλεσε στο Πατριαρχείο. Πήγε εκείνος, χωρίς να ξέρει γιατί τον ζητάνε.
Ώσπου να τον φωνάξει ο Πατριάρχης, περίμενε μαζί με άλλους σε μια αίθουσα. Έξω έκανε πολλή ζέστη· είχαν κλειστά τα παντζούρια και από μια τρυπούλα περνούσε μια ακτίνα. Αυτός νόμισε ότι είναι σχοινί. Επειδή είχε ιδρώσει, βγάζει το ράσο του και το κρεμάει πάνω στην ακτίνα.Όταν το είδαν οι άλλοι που κάθονταν εκεί στην αίθουσα, τα έχασαν.
Πάνε και λένε στον Πατριάρχη: «Ο παπάς που κολατσίζει πριν από την Θεία Λειτουργία κρέμασε το ράσο του πάνω σε μια ακτίνα!».

Η «ΑΜΑΡΤΙΑ» ΤΟΥ ΓΕΡΟ-ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΥ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ!


Ένας ευλογημένος αγιορείτης μοναχός, ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965), ήταν πολύ ενάρετος, πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής.
Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός.
Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για νά τον πνίξει, επειδή, όπως του είπε, καιγόταν από τις προσευχές του.
Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας:
Κακέ διάβολε, γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού;
Ο διάβολος, κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή, έγινε άφαντος.

Περί σιωπῆς.


Το να σιωπάς είναι πράγματι αποτέλεσμα και καρπός βασιλικής και ευγενικής παιδείας. Αυτός που έμαθε να σιωπά, αυτός έμαθε και να μιλάει. Γιατί η σιωπή είναι προϊόν σύνεσης όχι μικρότερης από το να μιλάει κανείς συνετά.
Έτσι λοιπόν αυτός που δεν ξέρει να σιωπά, ούτε να συζητάει μπορεί. Για τον νέο μάλιστα, η σιωπή δημιουργεί περιβάλλον ασφαλές΄ και μάλιστα όταν ακούει τον άλλον και δεν ταράζεται ούτε αντιμιλάει με άπρεπα λόγια.
Ακόμη κι αν τα λόγια που ακούει δεν του πολυαρέσουν, να τα ανέχεται και να περιμένει να σταματήσει ο συνομιλητής του. Ούτε αμέσως να προβάλλει την αντίρρησή του, αλλά, όπως λέει ο Αισχίνης, να του αφήνει χρόνο, μήπως και θέλει να προσθέσει κάτι ακόμη στα λεγόμενά του ο άλλος, ή κάτι να διορθώσει ή να αφαιρέσει από μόνος του.

Μηνιαίο Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Αυγούστου 2014

Κυκλοφόρησε, το Μηνιαίο Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Αυγούστου 2014.



Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 

·        Ερμηνεία της εικόνας της Κοίμησης της θεοτόκου
·        Η Μεταμόρφωση του Χριστού
·        Το Άξιον Εστί.
·        Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν
·        Αν δεν έβρεχε, δεν θα έμπαινα
·        Ὁ Παραλυτικός (Ματθ. 9, 1-8)
·        Πιο εύκολα πας στον Παράδεισο, παρά στην κόλαση..

·        Ανακοινώσεις

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Ιουλίου 2014

Κυκλοφόρησε, το περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Ιουλίου 2014.


Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 
·        Ο πολύτιμος λίθος...
·
·        Η περιέργεια
·        Η πιο βαθιά καρδιά….
·        Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι....
·        Ν’ αγαπήσουμε όσο μπορούμε το Χριστό
·        Γιατί δεν εκκλησιάζεσαι;
·        Σαράντα χρόνια η ίδια ιστορία
·        Στον Πενταδάχτυλο (ποίημα)
·        Αποχαιρετισμός στον παππού Νικόλα
·        Ημερολόγιο - Ανακοινώσεις

 Όποιος δεν επιθυμεί να λαμβάνει κάθε μήνα το περιοδικό μας ηλεκτρονικά, παρακαλώ να μου στείλει email.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Μάθε να προσεύχεσαι (Αρχιεπισκόπου Anthony Bloom)

Αν η απελπισία μας πηγάζει από πολύ βαθιά μέσα μας, αν αυτό που ζητάμε, αυτό για το οποίο κραυγάζουμε, είναι τόσο ουσιαστικό ώστε να καλύπτει όλες τις ανάγκες τις ζωής μας, τότε βρίσκουμε κατάλληλα λόγια να προσευχηθούμε και μπορούμε να φτάσουμε στην κορυφαία στιγμή της προσευχής μας, τη συνάντηση με το Θεό.
Θα ήθελα να πω κάτι ακόμα για την «κραυγή» της προσευχής. Φώναζε δυνατά ο τυφλός Βαρτίμαιος. Τι λέει όμως το Ευαγγέλιο για τους ανθρώπους γύρω του; Προσπαθούσαν, λέει, να τον κάνουν να σιωπήσει. Μπορούμε να φανταστούμε όλους εκείνους τους ευσεβείς ανθρώπους με την καλή όραση, τα γερά πόδια, την καλή υγεία που περικύκλωναν το Χριστό και μιλούσαν για υψηλά θέματα, για τη Βασιλεία του Θεού που έρχεται, για τα μυστήρια των Γραφών, να γυρίζουν προς το Βαρτίμαιο και να του λένε: «επί τέλους, δεν μπορείς να ησυχάσεις; Τα μάτια σου, τα μάτια σου, και τι σημασία έχουν αυτά ενώ μιλούμε για το Θεό;»
Ο Βαρτίμαιος φαινόταν σαν κάτι ξένο που ξαφνικά έμπαινε στη μέση και, αδιαφορώντας τελείως για τα συμβαίνοντα, ζητούσε από το Θεό κάτι που απελπιστικά το είχε ανάγκη. Και όλα αυτά τα έκανε παρά το γεγονός ότι με τις φωνές του κατέστρεψε την αρμονία των εθιμοτυπικών συζητήσεων γύρω του. Οι ενοχλημένοι θα μπορούσαν να τον απομακρύνουν και να τον κάνουν να σιωπήσει. Το Ευαγγέλιο όμως λέει πως, ενώ όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν να τον ησυχάσουν, αυτός επέμενε, γιατί αυτό που ζητούσε είχε πολύ μεγάλη σημασία για τον ίδιο. Όσο περισσότερο προσπαθούσαν να του κλείσουν το στόμα, τόσο πιο πολύ εκείνος φώναζε.
Εδώ βρίσκεται το μήνυμά μου. Υπάρχει στην Ελλάδα ένας άγιος, ονομάζεται Μάξιμος. Ήταν νέος όταν μια μέρα πήγε στην Εκκλησία και άκουσε το ανάγνωσμα του Αποστόλου που λέει ότι πρέπει να προσευχόμαστε «αδιαλείπτως». Αυτό έκανε τόση εντύπωση στο Μάξιμο ώστε σκέφτηκε πως δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο παρά να προσπαθήσει να τηρήσει αυτή την εντολή.

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Αμαρτίες σαν πέτρες και χαλικάκια...

Αμαρτίες σαν πέτρες και χαλικάκια...
 
Metropolitan Anthony Bloom

Κάποτε, επισκέφτηκαν τον Άγιο Αλέξιο (έναν Ρώσο δια Χριστόν σαλό της επαρχίας Βορονέζ) δύο γυναίκες.

Η πρώτη βασανιζόταν από την συνείδησή της, καθώς είχε διαπράξει ένα φοβερό αμάρτημα, ενώ η άλλη δεν έκανε τίποτα άλλο απ' το να κλαψουρίζει:
"Είμαι αμαρτωλή, όπως όλος ο κόσμος. Όπως ξέρετε πάτερ μου, είναι αδύνατον να ζει κανείς χωρίς ν' αμαρτάνει".

Ἀπόκριση πρός τόν ἀδελφό πού ἔπεσε σέ πολλή λύπη καί ἀθυμία

Ἀπόκριση τοῦ ἴδιου, τοῦ μεγάλου Γέροντα, πρός τόν ἴδιο (ἀδελφό), τότε πού ἐκεῖνος (ὁ ἀδελφός) ἔπεσε σέ πολλή λύπη καί ἀθυμία.


Ἀδελφέ ᾿Ανδρέα, εἴθε νά μήν ἐπιτρέψει ὁ φιλάνθρωπος Θεός μας στό μισόκαλο ἐχθρό νά σπείρει μέσα σου τή λύπη καί τήν ἀθυμία, τήν ὁποία ἐκεῖνος φέρνει στίς ψυχές, γιά νά μή σέ ὁδηγήσει σέ ἀπόγνωση, σχετικά μέ ὅσα ὑποσχέθηκε ὁ Θεός, ὁ εὐλογητός, διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σέ σένα τόν ἀγαπητό, ἀλλά νά ἀνοίξει τήν καρδιά σου νά κατανοήσεις τίς Γραφές, ὅπως ἄνοιξε τήν καρδιά τῶν μαθητῶν, πού ἦταν μαζί μέ τόν Κλεόπα (Λουκ. 24, 32).

14 Ιουνίου: Μνήμη του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς



Με αφορμή την εορτή του Αγίου Ιουστίνου, παρουσιάζουμε εκ νέου το βιβλίο του Χαράλαμπου Άνδραλη, «ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς», το οποίο αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το αναγνωστικό κοινό, εξαντλήθηκε μέσα σε λίγες ημέρες και επανακυκλοφόρησε σε δεύτερη έκδοση.
Παραθέτουμε το εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα: Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ. Ὁ νεοφανῆς ὅσιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἀποτελεῖ καύχημα γιά τήν παγκόσμια Ὀρθοδοξία. Τήν παρουσία του μᾶς χάρισε ὁ Θεός σέ πολύ δύσκολες στιγμές γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη. Τήν εποχή πού ἡ Ἐκκλησία δέχεται πυρά καί ἐκ τῶν ἔξω καί ἐκ τῶν ἔσω, τή στιγμή πού ὁ κάθε πιστός δοκιμάζεται μέσα στό καμίνι τῆς ἀπιστίας καί τῆς κακοδοξίας, ὁ Θεός παρουσιάζει τούς δικούς Του ἀνθρώπους γιά νά μᾶς φέρουν πιό κοντά σέ Αὐτόν καί ἐν τέλει νά μᾶς σώσει.

AΒΒΆΣ ΓΕΏΡΓΙΟΣ Ο ΧΑΤΖΗΓΙΏΡΓΗΣ Ο ΑΘΩΝΊΤΗΣ

Aββάς Γεώργιος ο Χατζηγιώργης ο Αθωνίτης

Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο Οσιότατος Πατήρ ημών Γεώργιος γεννήθηκε στην Κερμίρα της Καππαδοκίας το 1809. οι γονείς του ήταν πλούσιοι, όχι μόνο από αρετές, άλλα και από αγαθά του Θεού, τα οποία σκορπούσαν στους φτωχούς με την καρδιά τους.Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιορδάνης και ήταν από την Κερμίρα, η δε μητέρα του λεγόταν Μαρία και ήταν από το Γκέλβερι (Καρβάλη, πατρίδα του Αγίου Γρηγορίου του Ναζιανζηνού).


Αφού απέκτησαν δυο παιδιά, τον Γαβριήλ (Χατζή-Γεώργη) και τον Αναστάσιο, μετά ζούσαν πιο πνευματικά και αγαπημένοι σαν αδέλφια (ζούσαν εν παρθενία). Ή μητέρα του, ή Μαρία, είχε ασκητικό πνεύμα από μικρή, διότι είχε αδελφή Μοναχή, Ασκήτρια, την οποία επισκεπτόταν και αργότερα με τα παιδιά της. Στον μικρό λοιπόν Γαβριήλ που άκουγε τις διάφορες διηγήσεις από την θεία τους για τους Ασκητάς, άναψε ή επιθυμία στην παιδική του καρδιά να γίνει Μοναχός και προσπαθούσε να μιμηθεί τους Ασκητάς με αυστηρές νηστείες και προσευχές.

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Ιουνίου 2014.

Κυκλοφόρησε, το περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Ιουνίου 2014.

Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 
·         Το Άγιο Πνεύμα ως Παράκλητος
·         Ο φύλακας-άγγελος της Αγίας Τραπέζης
·         Πλούτος και ελεημοσύνη
·         Πνευματικές προσβολές κατά την ώρα του θανάτου
·         Η υπακοή
·         Ο Άγιος Ευσέβιος (21 Ιουνίου)
·         Ποιες είναι οι δυνατές προσευχές.
·         Πως να διώχνεις τους κακούς λογισμούς
§  Ημερολόγιο και Ανακοινώσεις