Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Η Κρίση στο ζευγάρι

 Ο γάμος είναι σχέση ανάμεσα σε δύο ελεύθερα πρόσωπα.  Οι σύζυγοι είναι σάρκα μία, πρόσωπα χωριστά.  Προϋπόθεση της γνήσιας σχέσης είναι η υπαρκτική ακεραιότητα και προσωπική ανάπτυξη των συμβαλλομένων στη σχέση.  Όπως στο πρόσωπο του Χριστού ενώνεται η θεία με την ανθρώπινη φύση ασυγχύτως», διατηρώντας την ιδιαίτερη ταυτότητα των δύο έτσι και οι σύζυγοι ενώνονται «εις σάρκα μίαν», διατηρώντας τη μοναδικότητα των προσώπων.   
Ωστόσο η αντίληψη, ότι η προσωπική ανάπτυξη έχει τα πρωτεία έναντι της σταθερότητας του γάμου της παραδοσιακής οικογένειας, συμβάλλει στην εύκολη διάλυση του γάμου.  Θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι στην περίπτωση του γάμου η προσωπική ανάπτυξη περνά μέσα από τον εμπλουτισμό της γαμήλιας σχέσης, την εμβάθυνση στην ενότητα και την αγάπη.   
Η διαρκής και πλήρης αρμονία στον γάμο είναι μύθος.  Η διαφωνία στο ζευγάρι είναι φυσική και αναμενόμενη.  Αντίθετα, η αποφυγή της διαφωνίας είναι μια σημαντική αιτία για την ύπαρξη αδιεξόδων, νεκρωμένων σχέσεων και όχι σπάνια και πολλών ψυχοσωματικών συμπτωμάτων, κυρίως στις γυναίκες.  Η εποικοδομητική διαφωνία στον γάμο, όπως και σε κάθε διαπροσωπική σχέση, σημαίνει επαναπροσανατολισμό προς την αλήθεια και την εξέλιξη.  Εκείνο που έχει σημασία είναι η καλλιέργεια ενωτικής στάσης.  Η οικογένεια, ως «εκκλησία μικρά», οφείλει να ρυθμίζει τη ζωή της συνοδικά, να μετατρέπει δηλαδή τη διαφωνία σε ενότητα και όχι σε διάσταση. 

Θεόδωρος Κ. Βγόντζας, «Οικογένεια σε κρίση»

Άψογη συμπεριφορά προς τις γυναίκες μας.


Η γυναίκα σου, είναι σύντροφος σου, ζει πάντα κοντά σου, είναι μητέρα των παιδιών σου, είναι υπόθεση ευφροσύνης για σένα. Η σύντροφος σου σε προσέχει, σε χαροποιεί, σου χαρίζει όλα τα πλούσια χαρίσματα της. Εσύ γιατί ασυλλόγιστα την αλυσοδένεις, την καταδεσμεύεις, την τρομοκρατείς με φόβο, τρόμο, άπρεπα λόγια, με πολλές απειλές; Γιατί παραλείπεις την προσφορά, την καλοσύνη, την εξυπηρέτηση; Ποια συζυγία  μπορεί να διαρκέσει ισόβια, αν η γυναίκα τρέμει τον άνδρα της; Εσύ ο άνδρας λαχταράς ν’ απολαμβάνεις ευχαρίστηση, χαρά, ηδονή από τη σύντροφό σου. Τότε γιατί συμπεριφέρεσαι προς αυτήν, σαν να είναι δούλα σου, σκλάβα σου, υπηρέτρια σου; Ακόμη και αν πάθεις κάτι κακό από την γυναίκα σου, εσύ να μην την «ονειδίσεις», να μην την κακολογήσεις, να μην την εξυβρίσεις, αλλά πάντα να διατηρείς μέσα σου φλογερή και την αγάπη για το ταίρι σου. Ο Χριστός, το ίδιο ακριβώς έπραξε. 

Θεόδωρος Κ. Βγόντζας, «Ενότητα στο Γάμο»

Περιοδικό Μηνός Απριλίου 2013


Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Ἡ ζωή μας κάτω ἀπ᾽ τὸ χῶμα!


Καὶ ξαφνικὰ ἕνα πρωῒ βρεθήκαμε νὰ ἐπιλέγουν ἄλλοι γιὰ μᾶς. Νὰ αποφασίζουν ἄλλοι γιὰ μᾶς. Νὰ νοιάζονται νὰ ἐκσυγχρονίσουν ὄχι τὴ ζωή, ἀλλὰ τὸ θάνατό μας.
Ξαφνικὰ ἕνα πρωῒ βρεθήκαμε ὑπὸ ζυγόν. Περικυκλωμένοι ἀπὸ «σωτῆρες», ποὺ ψάχναν μὲ σπουδὴ νὰ
βροῦν τρόπους ἐξόντωσης, ὥστε ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν ὄντων νὰ περάσουμε σ’ ἐκείνη τῶν μὴ ὄντων· τῶν ἀπαθῶν καὶ ἀνέραστων καὶ ἄβουλων πλασμάτων,
Ἡ ζωή μας κάτω ἀπ᾽ τὸ χῶμα!
ποὺ πρῶτα τὰ τρομοκρατεῖς καὶ μετὰ τὰ χειρίζεσαι καὶ τὰ διαχειρίζεσαι ὅπως θέλεις.
Ξαφνικά, χωρὶς νὰ ἀκουστοῦν ἔκτακτα δελτία εἰδήσεων, χωρὶς νὰ φανοῦν ἐχθροί, χωρὶς ὑποψία πολέμου, διαπιστώσαμε ὅτι εἴμαστε ὑπὸ κατοχή. Εἶχαν ἐπιλέξει γιὰ μᾶς τὸν ἀργὸ θάνατο.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ : ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ (Γέροντος Παϊσίου Αγιοπείτου)


- Γέροντα,  αγωνιώ,  όταν  έχω  να  τακτοποιήσω  ένα  πρόβλημα,  και  δεν  μπορώ  να κοιμηθώ.

 - Σ’  εσένα  το  βασικό  πρόβλημα  είναι  οι  πολλοί  λογισμοί.  Αν  δεν  είχες  αυτούς  τους πολλούς λογισμούς, θα μπορούσες να αποδώσεις πολύ περισσότερα και στην διακονία σου και  στα  πνευματικά  σου. Άκου έναν  τρόπο,  για  να  αποφεύγεις  τους  πολλούς  λογισμούς: Όταν σου έρχεται στον νου κάτι που πρόκειται π.χ. να κάνεις αύριο, να λες στον λογισμό σου: Αύτη η δουλειά δεν είναι για σήμερα θα την σκεφθώ αύριο.

ΛΑΔΙ ΟΧΙ, ΕΛΙΕΣ ΝΑΙ...ΓΙΑΤΙ; (Ιωάννης Φουντούλης - Καθηγητής Λειτουργικής)


«Γιατί σε καιρό νηστείας νηστεύουμε το λάδι και τα ψάρια και τρώμε ελιές και αυγοτάραχο;»

            Η παλιά και αληθινή νηστεία συνίσταται στην πλήρη αποχή τροφής η στην ξηροφαγία. Επειδή όμως αυτή δεν είναι δυνατόν να τηρηθεί στις μεγάλες περιόδους των νηστειών του εκκλησιαστικού έτους, λόγω δύσκολων συνθηκών ζωής η έλλειψης ζήλου, έχουν στην πράξη επινοηθεί διάφορες διευκολύνσεις, ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή της νηστείας από όλους τους πιστούς.
            Στην αρχαία εποχή οι χριστιανοί μετά την ενάτη ώρα (3 μ.μ.) των νηστίσιμων ημερών κατέλυαν μόνο νερό και ψωμί. Σιγά-σιγά όμως όχι μόνο η διάρκεια της ολοκληρωτικής αποχής από τροφή περιορίστηκε στα συνηθισμένα και στις άλλες μέρες όρια γι αυτό μετατέθηκαν και οι Εσπερινοί της Τεσσαρακοστής και οι Προηγιασμένες το πρωί αλλά και άλλα είδη τροφών άρχισαν να χρησιμοποιούνται, όπως οι καρποί, τα όσπρια, τα οστρακόδερμα, τα μαλάκια κ.ο.κ.