Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Ότι είσαι, αυτό βλέπεις

Ότι είσαι, αυτό βλέπεις, ότι ζητάς, αυτό βρίσκεις. Αν έλθεις στο Άγιον Όρος και ζητάς να βρεις αρετή, θα ψάξεις και θα την ανακαλύψεις. Αν ζητάς σκάνδαλα, θα τα βρεις. Όμως το πραγματικό, το άλλο Άγιον Όρος θ' αγρυπνεί μυστικά και θα υφαίνει την ιστορία του υπόγεια και σιγαλά. 

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης.

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Ομιλίες για τα Χριστούγεννα

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Δεκεμβρίου 2013.

Κυκλοφόρησε το περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Δεκεμβρίου 2013.
Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε: 
  • ·        Ποιοι ήταν οι σοφοί αυτοί άνθρωποι που ήρθαν από ανατολών;
  • ·        Η Υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου
  • ·        Άγιος ο Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
  • ·        Ο γέρων Πορφύριος με μια παρέα χίπηδες
  • ·        Ιστορίες από το Γεροντικό
  • ·        Εκτροχιασμός της οικογένειας
  • ·        «Βοήθησε μας, ελέησε μας, και φύλαξε μας»
  • ·        Ημερολόγιο και Ανακοινώσεις

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Η μετάνοια της Ζαμφίρας της τσιγγάνας

Εδώ και επτά χρόνια είμαι ιερέας στο παρεκκλήσι των φυλακών Προύνκου στο Κίσιβο(σ.σ.Δημοκρατία της Μολδαβίας).Επειδή παράλληλα υπηρετώ και στην ενορία μου κάνω εκεί ακολουθίες τις Τετάρτες και τις Παρασκευές.Με βοηθούν κάποιοι κρατούμενοι ως εθελοντές.Ένα από τα καθήκοντά τους είναι να προετοιμάσουν τους κρατουμένους που θα συμμετάσχουν στην Ακολουθία της επομένης ημέρας δινοντάς τους να διαβάσουν είτε το Ωρολόγιο είτε κάποιο από τα βιβλία που έχουμε στην μικρή μας βιβλιοθήκη.
Θέλω όμως να σας διηγηθώ κάτι που συνέβη το φθινόπωρο του 2008.
Οι φυλακές Προύνκου.είναι οι μοναδικές φυλακές-νοσοκομείο στο οποίο βρίσκονται και άντρες και γυναίκες.Σε ένα κελί του χειρουργικού τμήματος βρισκόνταν και η Ζαμφίρα η τσιγγάνα.Όταν ένας από τους εθελοντές πήγε στο κελί για να ρωτήσει ποιός θα συμμετείχε στην ακολουθία της επομένης ημέρας η Ζαμφίρα του είπε:«Εγώ θα έρθω αλλά δεν έχω ανάγκη τα βιβλία σου».Η Ζαμφίρα ήταν περίπου 36 ετών,όμορφή και απ'όσα είχα καταλάβει ''ελαφρών ηθών''.Ήταν στην φυλακή από τα δεκαέξι της χρόνια επειδή είχε σκοτώσει το παιδί της αλλά και γιά άλλα σοβαρά παραπτώματα.

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Ένας άγνωστος ομολογητής τον καιρό της εισβολής

Το βιβλίο του Ρόνι Αλασόρ έφερε στην επικαιρότητα ο καθηγητής Γιαλτσίν Κιουτσούκ μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή για το "φίλο" του Αττίλα Ολγκάτς, ο οποίος ομολόγησε κυνικά ότι σκότωσε 10 Ελληνοκύπριους κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Ακολουθούν συγκλονιστικά αποσπάσματα από το βιβλίο που έχει ως τίτλο
 "Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους".

Σφαγές αμάχων, εκτελέσεις αιχμαλώτων και κάθε είδους αισχρότητες περιγράφουν σε μαρτυρίες τους βετεράνοι του τουρκικού στρατού.
Μία απ΄ αυτές αναφέρει:
Ο "δικός" μου ήταν ένας ξανθός σγουρομάλλης νεαρός με γαλάζια μάτια.
Αν και πριν από λίγο είδε τον άλλο συγχωριανό του να πεθαίνει, δεν ήταν καθόλου ταραγμένος.
Τον πήρα και τον πήγα λίγα μέτρα πιο εκεί.
Ήμουν σε αδιέξοδο και σε αμηχανία.
Ο αξιωματικός περίμενε να μας δει να γινόμαστε εκτελεστές.
Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.

ΕΥΡΕΘΗΝ ΕΙΣ ΧΩΡΙΟΝ ΟΡΕΙΝΟΝ


Γεωργίου Κυπριανοῦ

Ἡ ἐπίσκεψή μας αἰφνίδια. Ὁ σκοπός τῆς παρουσίας μας κοινωνικός. Ὡστόσο, τά βήματα μᾶς ὁδηγοῦν στό ἐκκλησάκι τοῦ χωριοῦ γιά τήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ. Ἦταν ἀπόγευμα καί ἡ δροσούλα κρύα ὀρεινή. Μέσα στό ἐκκλησάκι νιώσαμε ζεστά καί φιλόξενα. Λίγος ὁ φωτισμός, λίγοι καί οἱ πιστοί. Ὁ παππούλης λειτουργός, βγαλμένος
μέσα ἀπό φύλλα κιτρινισμένα παλιῶν διηγημάτων. Ἡ φωνή του μελωδική, ἀντηχοῦσε ὡς φωνή ἐξ οὐρανοῦ.
Ὡστόσο, τό χωριό εἶναι γνωστό γιά ἕναν ἄλλο κληρικό, παππούλης κι αὐτός, ὁ ὁποῖος φημίζεται γιά πολλά χαρίσματα. Ἐκ τῶν ὑστέρων, μάθαμε ὅτι ἀσθενοῦσε βαριά καί ἀπουσίαζε. Ἔτσι, ἀναγκαστικά ἀρκεστήκαμε στόν ἐν λόγῳ ἁπλό παππούλη τοῦ Ἑσπερινοῦ. Ἀρκεστήκαμε στήν ἁπλότητα τῆς ἀκολουθίας καί στή μελωδικότητα τῆς φωνῆς του. Ἔστω…

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Η καταστροφή μας, ο θρίαμβος μας...



Στο βιβλίο του επισκόπου Antony Bloom "Πορεία και συνάντηση", αναφέρεται η προσευχή ενός νέου:
"Κύριε σ΄ αγαπώ. Αν ο θρίαμβος  Σου σημαίνει την καταστροφή μου, ας αφανιστώ εγώ, αλλά ας έρθει η Βασιλεία Σου!".
Σίγουρα η προσευχή του νεαρού είναι διαποτισμένη με θεϊκό έρωτα, στοιχείο που απουσιάζει από τους περισσότερους χριστιανούς. Γι΄ αυτό και η όποια δοκιμασία, κοινωνική, οικονομική, προσωπική ή άλλη, που υποδηλώνει στα δικά μας μάτια την «καταστροφή» μας, μας οδηγεί σε κατάσταση πανικού. Έκφραση αυτού του πανικού είναι και οι σπασμωδικές μας ενέργειες, οι άτσαλες κινήσεις μας, που ασφαλώς επιδεινώνουν την κατάσταση. Σημεία, βέβαια, αυτά της απιστίας μας, δηλαδή της μη σχέσης μας με το Θεό.
Φαίνεται ότι τα γεγονότα της ζωής δεν έρχονται πάντα όπως τα περιμένουμε. Κάποτε δυσάρεστα, κάποτε ευχάριστα, προχωρούμε με βάση την πνευματική μας ανάπτυξη, εν γνώσει ή εν αγνοία μας. Μέσα από αυτή τη θεώρηση, μπορεί η "καταστροφή μας" να σημαίνει τον "θρίαμβο μας", αν μας οδηγήσει στην άλλη γνώση του εαυτού μας και του κόσμου μας. Μπορεί να μας δώσει εμπειρίες μοναδικές, που κανένα βιβλίο δεν μπορεί να το κάνει, όπως και να μας αποκαλύψει την υποκρισία του εαυτού μας, που φαντάζει σε μας και στους άλλους ταπεινός, συγκαταβατικός, πιστός, απαθής. Να απορρίψει, δηλαδή, ότι ωραίο και χριστιανικό φαινόταν ότι ζούσε. Είτε έτσι είτε αλλιώς, οι δοκιμασίες ως «καταστροφή» του ψεύτικου είναι μας, επεξεργάζονται το "θρίαμβό" μας.

ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ


Ο μεγάλος καθηγητής της ασκητικής ζωής άγιος Ισαάκ ο Σύρος, βαθύς γνώστης του θελήματος του Θεού και έμπειρος πρακτικός διδάσκαλος της ορθόδοξης Θεολογίας, διατύπωσε τούτο το απαύγασμα της προσωπικής του εμπειρίας: «Οι δοκιμασίες είναι η τιμή που δέχεται η ψυχή παρά της μεγαλειότητος του Θεού».

Στο βίο του αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων, αναφέρεται τούτο το περιστατικό:
Κάποτε, όταν ο Άγιος βρισκόταν σε ποιμαντική περιοδεία στην επαρχία του, φιλοξενήθηκε με τη συνοδεία του στο αρχοντικό κάποιου επιφανούς χριστιανού. Συζητώντας μαζί του, ο Άγιος πληροφορήθηκε από τον ίδιο ότι όλα γύρω από τη ζωή του κυλούσαν θαυμάσια, οι δουλειές του πήγαιναν υπέροχα, η υγεία όλων των μελών της οικογενείας του ποτέ δεν δοκιμάστηκε, ποτέ δεν αντιμετώπισε θλίψεις, δυσκολίες και προβλήματα. Τότε ο Άγιος, απευθυνόμενος στη συνοδεία του, είπε: «πάμε να φύγουμε απ' εδώ αμέσως. Αυτό το σπίτι δεν το επισκέφθηκε ποτέ ο Θεός».

Πραγματικά, μόλις ο άγιος αναχώρησε, το σπίτι εκείνο το κατάπιε η γη.

Το αδιάψευστο στόμα του Κυρίου μας προειδοποίησε ότι στον κόσμο αυτό θα έχουμε θλίψεις, πειρασμούς και δοκιμασίες. «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε». Κι ακόμη μας κάλεσε, προκειμένου να Τον ακολουθήσουμε, να σηκώσουμε σταυρό. «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυ¬ρόν αυτού και ακολουθήτω μοι».

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

No Parking - ΦΙΛΜ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ


No Parking - ΦΙΛΜ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΑΜΟΥ ΤΣΑΜΗ Λίγες είναι οι φορές που βρίσκουμε να προβάλλουμε αξιόλογα φιλμ μικρού μήκους από έλληνες δημιουργούς. Το «No Parking» του Στάμου Τσάμη είναι ένα από αυτά που ξεχωρίζουν και πραγματικά μας συγκλόνισε. Περιγραφή: Η εποχή που ζούμε δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερο ιδεαλισμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπροστά στα καθημερινά προβλήματα ζωής που αντιμετωπίζουν ή στο κυνηγητό του κέρδους και της επιτυχίας είναι εύκολο να χάσουν την ευαισθησία τους για τις κοινωνικές ομάδες που θέλουν στήριξη. Η αναγνώριση των δικαιωμάτων των ατόμων με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ) είναι αδιαπραγμάτευτο συνταγματικό δικαίωμα κάθε πολιτισμένης κοινωνίας.

SHORT FILM " NO PARKING " 

Nowadays ideals are in decline.The hunt for profit and success along with everyday problems cause many people to become insensitive toward the disabled.Ιn every civilized society disability rights are non-negotiable.
AWARDS :
2012 ARTFOOLS FILM FESTIVAL -- 1st AWARD BEST SHORT FILM 
2011 13th INDEPENDENT SHORT FILM FESTIVAL THESSALONIKI --1st PRIZE SOCIAL MESSAGE

DIRECTOR : STAMOS TSAMIS


Περιοδικό Μηνός Νοεμβρίου 2013


Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ PYOTR MAMONOV, ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ‘OSTROV’


    Το καλοκαίρι του 2006 ο Πέτρου Μαμώνοφ “κήρυξε” στο Σότσι στη Μαύρη Θάλασσα. Ήταν αμέσως μετά την πρεμιέρα της ταινίας “Ostrov”. Αυτό το κείμενο αποδεικνύει ότι ο τεράστιος αυτός ηθοποιός και μουσικός, καταλαβαίνει πολύ καλά τι είναι πνευματική ζωή και ότι ο ρόλος του στο έργο μόνο τυχαίος δεν ήταν.
    – “Πόσο διεστραμμένα είναι όλα σήμερα! Οι κριτικοί συζητούσαν πρόσφατα για την ταινία “Ostrov” του PavelLunghin και μιλούσαν για την εκκλησία σαν να είναι κάτι μυθικό, σαν να είναι ο Ilya Murometz (πρόσωπο της παλαιάς ρωσικής παράδοσης σ.σ.)
    Πώς να ζήσεις εάν δεν πιστεύεις τίποτα; Τριγυρίζω συγχυσμένος δεξιά και αριστερά.
    Ενώ όταν έχεις πίστη, όσο κουρασμένος και να είσαι, θα δώσεις τη θέση σου σε μια γριούλα στο λεωφορείο. Κι αυτό είναι χριστιανισμός. Τρέχεις να πλύνεις τα πιάτα χωρίς να σου το ζητήσουν. Είναι αυτό μια χριστιανική πράξη; Είναι.
    Μην επιμένεις συνεχώς ότι έχεις δίκιο. Μη φωνάζεις “Το φαγητό είναι κρύο”. Κάνε υπομονή δύο λεπτά να στο ξαναζεστάνουν. Η καημένη η γυναίκα σου θα το κάνει γρήγορα. Είναι και αυτή κουρασμένη. Ο καθένας με το ρυθμό του και τις έννοιες του. Γιατί όλο επιμένετε, «η γυναίκα είναι υποχρεωμένη…», «ο άντρας πρέπει…» κ.τ.λ.

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

One of us


Αγαπητοί αναγνώστες,

Θερμή παράκληση όπως πάτε στον ιστοχώρο που σας προωθώ και ψηφίσετε υπέρ της πρωτοβουλίας One of us που σκοπό έχει την ακύρωση από το Ευρωκοινοβούλιο της επιχορήγησης προγραμμάτων για την έρευνα με την χρήση ανθρώπινων εμβρύων. Το ανθρώπινο πρόσωπο  έχει αξιοπρέπεια και χρήζει προστασίας εξ άκρας συλληψεως.Επειδή το θέμα είναι επείγον  γιατί τελειώνει η προσπάθεια συλλογής υπογραφών την 1 Νοεμβρίου  ψηφίστε τώρα και ζητήστε από φιλους και γνωστους  σας να κάνουν το ίδιο.Η Κύπρος χρειάζετε ακόμα 2500 περίπου υπογραφές για να συμπληρώσει το ποσοστό της.
Κάνετε κλί εκεί που σας στελνει στον χώρο ψηφοφορίας,διαλέξετε την χώρα σας (Κύπρος) και μετά βάλτε το όνομα,επιθετο και τον αριθμό ταυτοτητας ή διαβατηρίου σας. Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στην Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στην ίδια την ιστοσελίδα.
Σας ευχαριστώ πολύ για την βοήθεια και στηριξη σας σ’ αυτή την θεάρεστη πρωτοβουλία.

          

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Τὸ παιδὶ ποὺ κατηχοῦμε σήμερα


Του Πρωτ. Βασιλείου Θερμού (Δρ. Θεολογίας-Παιδοψυχίατρος )

Θὰ ἤθελα πρῶτα ἀπ' ὅλα νὰ σᾶς εὐχαριστήσω ποὺ εἶστε ἐδῶ. Δηλαδὴ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω ποὺ ἀποδεχθήκατε νὰ μπεῖτε σὲ αὐτὴν τὴν ποιμαντικὴ διαδικασία μὲ τὴν ὁποία κανεὶς γίνεται συνεργὸς τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας στὸ ἔργο τῆς διαμορφώσεως ἀνθρώπων ἐν Χριστῷ. Τὸ ὁποῖο εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη τιμή, δὲν ξέρω ἂν τὴν ἔχουμε συνειδητοποιήσει, ὄχι μόνο ἐσεῖς ποὺ εἶστε νέοι ἄνθρωποι καὶ κατηχητές, καὶ ἐμεῖς οἱ κληρικοὶ κἄν. Καὶ ποὺ φαντάζομαι ὅτι ὅλη ἡ σειρὰ τῶν μαθημάτων ποὺ ἀκοῦτε φέτος ἀποβλέπει στὸ νὰ ἐμβαθύνετε σὲ αὐτὸ τὸ διακόνημα. Καὶ νὰ τὸ ἐπιτελέσετε ὅσο γίνεται μὲ μεγαλύτερη ἐπιμέλεια. Δὲν τολμῶ νὰ πῶ ἀποτελεσματικότητα, γιατί αὐτὸ εἶναι ἕνα μέγεθος διαφορετικὸ στὸ ὁποῖο σὲ τελευταία ἀνάλυση ἔχει τὸν λόγο ὁ Θεὸς καὶ ὄχι ἐμεῖς. Ἀλλὰ τουλάχιστον ἐπιμέλεια, τὸ ὁποῖο εἶναι ἡ δική μας συμμετοχή. Αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς καταβάλλουμε σὰν προσωπικὸ κόπο. Ἐξίσου σημαντικὰ μὲ τὰ ὑπόλοιπα θεολογικὰ θέματα, μεθοδολογικά, διδακτικὰ κλπ. εἶναι ζητήματα ἀνθρωπογνωσίας. Δηλαδὴ πῶς θὰ γνωρίζουμε καλύτερα τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχουμε μπροστά μας, καὶ συγκεκριμένα τὸ παιδὶ καὶ τὸν ἔφηβο στὸν ὁποῖον ἀπευθυνόμαστε. Καὶ στὸν τίτλο ποὺ ἔχετε πάρει, "Τὸ παιδὶ καὶ ὁ ἔφηβος ποὺ κατηχοῦμε σήμερα", ἡ ἔμφαση εἶναι στὸ σήμερα. Δηλαδὴ δὲν θὰ ἀναφερθοῦμε τόσο σὲ χαρακτηριστικά της παιδικῆς καὶ ἐφηβικῆς ψυχολογίας, ποὺ φαντάζομαι θὰ ἀκούσετε καὶ ἄλλες ὁμιλίες σχετικές, ἀλλὰ στὸ σήμερα.

Δηλαδὴ τί συμβαίνει, ποιὲς συγκεκριμένες ἰδιαιτερότητες ὑπάρχουν στὸ παιδὶ καὶ στὸν ἔφηβο στὴν ἐποχή μας. Θὰ μποροῦσε κανεὶς ἀπὸ ἐσᾶς νὰ φέρει τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν πέρασαν πολλὰ χρόνια ποὺ ἤσασταν παιδιὰ καὶ ἔφηβοι, καὶ ἑπομένως ἔχετε πρόσφατες αὐτὲς τὶς ἰδιαιτερότητες. Ὅμως ἐδῶ πρέπει νὰ ἔχουμε ὑπόψιν ὅτι, πρῶτον, δὲν εἴμαστε πάντα ὡς νέοι 20 χρονῶν ἄνθρωποι καὶ 25, δὲν εἴμαστε πάντα ἐνήμεροι τοῦ τί μᾶς συμβαίνει καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀκούσουμε καὶ νὰ τὸ βάλουμε σὲ λόγια. Καὶ δεύτερον ὅτι τὰ πράγματα ἐξελίσσονται πολὺ γρήγορα καὶ μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ ἀλλαγὲς ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἐσεῖς ἤσασταν στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο ἢ στὸ Γυμνάσιο. Ζοῦμε σὲ μία ἐποχὴ ραγδαίων ἀλλαγῶν.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Η προφασιολογία και η μεταβίβαση των ευθυνών

Το πρώτο περιστατικό που συναντάμε στην Αγία Γραφή είναι η πτώση των πρωτόπλαστων, του Αδάμ και της Εύας. Μόλις γεύτηκαν την αμαρτία, δεν άντεξαν την τραγικότητα τους, θέλησαν να ξεφύγουν από τις ενοχές και να κρατήσουν το καλό πρόσωπο απέναντι στο Θεό.

Η ντροπή και η απώθηση των ευθυνών είναι πολύ έντονη και στον κάθε ένα από εμάς. Μπορούμε όμως να κρυφτούμε από το Θεό; Το τραγικότερο όλων είναι ότι δεν έχουμε καταλάβει την αγάπη του Δημιουργού. Προσπαθούμε να κρυφτούμε λες και ο Θεός είναι δικαστής, τιμωρός. Μα αν ήταν όλα αυτά θα έστελνε τον Υιό του να θυσιαστεί για εμάς;

Καταντήσαμε να έχουμε υπαλληλικές σχέσεις απέναντι στο Θεό. Καταφεύγουμε στο εξομολογητάρι και ως άλλος φαρισαίος δεν λέμε ποιοι ήμαστε και τι κάναμε αλλά μονίμως δικαιολογούμαστε και αυτό-αμνηστευόμαστε  ρίχνοντας τις ευθύνες στους άλλους και κυρίως στο διάβολο που μας παρέσυρε.

Αποφθέγματα Αγίων

«Εάν θέλεις να γνωρίσεις το Θεό, φρόντισε πριν να γνωρίσεις τον εαυτό σου»

Κλήμης Αλεξανδρείας

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Το φρούριο


Δημοσιεύθηκε στις 11 Ιούν 2013
«Το φρούριο». Ταινία αποκάλυψη. Είναι μια δοκιμασία για την ψυχή. Αν καταφέρεις να τη δεις έως το τέλος σημαίνει πως η κάρδια σου δεν έχει σκληρύνει ακόμα, δεν αποστασιοποιήθηκες από τον υπόλοιπο κόσμο κρυμμένος πίσω από ψηλούς τοίχους. Ταινία για το θαύμα. Θαύμα πραγματικό και όχι φανταστικό. Ταινία για τη θεραπεία των άρρωστων παιδιών και για την ίαση των ενήλικων. Στον κινηματογράφο πια η έννοια του ήρωα ταυτίζεται με σκληρότητα και μυϊκή δύναμη. Όμως βλέπετε πως γίνεται και αλλιώς. Ο ήρωας είναι αυτός που με τη δύναμη της καρδιάς μπορεί να κάνει το καλό. Εξάλλου υπάρχει τόσο λίγο καλό γύρω μας. Ακόμη δεν ξέρουμε τι είναι η ζωή. Είναι μια περίοδος εργασίας πριν από την αιωνιότητα ή μία απλή βολτούλα από το ένα σημείο στο άλλο; 

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Οκτωβρίου 2013


Η Φιλία κατά τον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως

Φιλία είναι αγάπη υγιούς ψυχής προς ψυχή επίσης υγιή. Η φιλία ως απόρροια υγιούς ψυχής είναι ιερή, αγνή, ακέραιη, πιστή, σταθερή, ειλικρινής, θαρραλέα, αληθινή, αιώνια. Η φιλία είναι αρετή, γιατί θεμελιώνεται στο ήθος και την καλή διαγωγή της ψυχής. Γι' αυτό και μόνο με την αρετή συνάπτεται και αυτής γίνεται εραστής και αυτήν αγκαλιάζει, μένοντας μαζί της πάντοτε.


Η φιλία σαν αρετή, έλκεται από το όμοιο και αναπαύεται με τις συγγενείς αρετές. Είναι σύνδεσμος δύο όμοιων ψυχών. Είναι πάθος συνετής ψυχής και συνδέει τους φίλους με σφοδρή αγάπη. Συνδέει δε με πόθο τους ανθρώπους που έχουν από τη φύση τους την τάση να διασπώνται.



Η φιλία έχει σταθερό και ασυμβίβαστο ήθος. Είναι η φιλία ένα είδος ηθικής ευχαρίστησης, που κατευχαριστεί την ψυχή. Η φιλία υπομένει τα πάντα, συμπάσχουσα και συμπαραστεκόμενη.



Ο Αριστοτέλης έχει πει: "Φιλία είναι μία ψυχή που κατοικεί σε δύο σώματα". Η φιλία είναι πιο δυνατή από τη συγγενική αγάπη, διότι η μεν συγγενική αγάπη είναι έργο ανάγκης, η φιλία όμως βασίζεται στη θέληση. Η φιλία υπαγορεύει ευλάβεια προς τα ιερά των φίλων, αγνότητα στη συμπεριφορά, ακεραιότητα στα ήθη, πίστη στον χαρακτήρα, σταθερότητα στις αποφάσεις, ειλικρίνεια στους λόγους, θάρρος στο να ειπωθούν τα ορθά και ωφέλιμα και στο να λέγεται η αλήθεια.


Τί πρέπει νὰ κάνει κανείς, ὅταν μάθη, πώς ὁ ἀδελφός του ἔσφαλε;

 Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

Γι’ αὐτό, ἀδελφοί μου Χριστιανοί, μὴ σκανδαλίζεσθε ἀμέσως, μόλις ἀκούσετε κανένα λόγο ποὺ δὲν σᾶς ἀρέσει. Ούτε καὶ νὰ ταράζεσθε, ὅταν δῆτε κανένα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖο ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται πὼς είναι άπρε­πο. Ὄχι, ἀλλὰ κάνετε ὑπομονὴ καὶ σκεφθῆτε καλά, μήπως ὁ λόγος ἐκεῖνος είναι ὠφέλιμος καὶ καλὸς καὶ ἐκεῖνος ποὺ τὸν λέει ἔχει σκοπὸ καὶ διάθεσι νὰ σάς ὠφελήση καὶ νὰ σᾶς διορθώση· ἐσεῖς ὅμως ἀπὸ τὸ πάθος ποὺ ἔχετε σκανδαλίζεσθε καί, πιστεύοντας στὶς ὑποψίες σας, νομίζετε ὅτι είναι σκληρὸς ὁ λόγος ἐκεῖνος καὶ ὀνομάζετε αὐτὸν ποὺ τὸν λέει σκανδαλοποιὸ καὶ φιλοτάραχο.

Ὅμοια καὶ ὅταν δῆτε καὶ μάθετε πώς, ἂς ὑποθέσουμε, ἕνας άδελφός σας ἔκανε κακό, μὴ σκανδαλίζεσθε καὶ ταράζεσθε καὶ ἀρχίζετε ἀμέσως τὶς κατηγορίες, ἀλλὰ νὰ ἐξετάζετε πρῶτα, ἂν είναι ἀληθινὸ ἐκεῖνο ποὺ μάθα­τε. Διότι ὄχι μόνο ἡ ἀκοὴ τοῦ ἀνθρώπου ψεύδεται καὶ κάνει λάθη, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς καὶ τὰ ἴδια του τὰ μάτια τὸν ἀπατοῦν καὶ τοῦ δείχνουν άλ­λο ἀντὶ άλλου· τὸ κουπὶ τὸ δείχνουν τσακισμένο μέσα στὸ νερό, καὶ τὴν γῆ, ποὺ είναι ἀκίνητη τὴν δείχνουν ὅτι κινεῖται, ὅταν βρίσκεται σὲ καρά­βι. Γι’ αὐτὸ ὁ θεοφόρος Μάξιμος παραγγέλλει τὰ ἑξῆς· «Νὰ μὴν ἀνέχεσαι τὶς ὑπόνοιές σου ἢ καὶ άλλων ἀνθρώπων γιὰ σκάνδαλα σὲ βάρος ὡρισμένων άλλων. Διότι ἐκεῖνοι ποὺ παραδέχονται σκάνδαλα, ποὺ συμβαίνουν μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο ἢ μὲ τὴν διάθεσι τῆς ψυχῆς ἢ χωρὶς αὐτήν, δὲν γνωρίζουν τὴν ὁδὸ τῆς εἰρήνης, ποὺ ὁδηγεῖ μὲ τὴν άγάπη τοὺς ἐραστές της στὴν γνῶσι τοῦ Θεοῦ». Ἀφοῦ δὲ βεβαιωθῆτε πὼς τὸ κακὸ ἐκεῖνο καὶ ἡ ἁμαρτία, ποὺ ἔκανε ὁ ἀδελφός, είναι ἀληθινό, τότε πρέπει νὰ θυμηθῆτε τὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ λέει· «Μὴν κρίνετε, γιὰ νὰ μὴν κριθῆτε» ( Ματθ. 7,1). Ἔχετε χρέος δηλαδὴ νὰ μὴ κατακρίνετε τὸν ἀδελφὸ ἐκεῖνο ὡς ἁμαρτωλὸ καὶ φταίχτη, ἀλλὰ νὰ πῆτε ἐκεῖνο τὸ λόγο, ποὺ είπε ἕνας Ἀββᾶς· «Σήμερα ἔσφαλε ἐκεῖνος ὁ ἀδελφὸς καὶ αύριο σφάλλω ἐγώ. Ἐκεῖνος ἔκα­νε μικρὸ σφάλμα, ἐγὼ ὅμως κάνω μεγάλα σφάλματα».

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Παντρεύεσαι; Σκότωσε τον Εγωισμό σου! Αγαπάς; Διορθώσου!

 Του Μητροπολίτου, Σισανίου και Σιατίστης Παύλου
Tι σημαίνει ένα διαζύγιο; Την ανικανότητά μας να αγαπήσουμε. Αυτό βασικά σημαίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι οι δικαιολογίες μας. Την αποτυχία να αγαπηθούμε. Τη λαθεμένη αντίληψη που είχαμε για τον γάμο. Ο γάμος δεν είναι βίος ανθόσπαρτος. [...] 
Μελετήστε με προσοχή την ακολουθία του Μυστηρίου [ενν. του γάμου]. Υπάρχει και μεταφρασμένη. Εκεί μέσα λοιπόν υπάρχουν όλα τα στοιχεία και όλες οι προϋποθέσεις που αν τις ζήσεις φθάνεις στην πληρότητα της σχέσης σου. Η Εκκλησία από την αρχή μας δείχνει τον δρόμο:  «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός…». Κι εκείνη τη στιγμή με το Ευαγγέλιο κάνει ο ιερέας το σημείου του Σταυρού. Τι σημαίνει αυτό; Τρία πράγματα βασικά.

Ξέρετε, παιδιά μου, για πού ξεκινάτε; Δεν ξεκινάτε για το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ξεκινάτε για τη Βασιλεία του Θεού. Αυτή είναι η πορεία του γάμου.
Ποιος θα είναι ο οδηγός σας σ’ αυτήν την πορεία; Το Άγιο Ευαγγέλιο.

Ποια είναι η πορεία σας; Η Σταυρική!
Λέω στα ζευγάρια που παντρεύω: «Αν το καταλάβατε, παιδιά μου, σήμερα πρέπει να πεθάνετε, πρέπει να πεθάνει ο εγωισμός σας. Ξεκινήσατε καθένας από το σπίτι του και ήρθατε εδώ και τώρα φεύγετε από εδώ μαζί σε ένα καινούργιο σπίτι. Πολύ ωραία. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ο κάθε ένας πρέπει να φύγει από τον εαυτό του πια. Από αυτό που ήταν μέχρι τώρα. Κι εδώ η Χάρις του Θεού σάς ένωσε.»

Βλέπετε κάποια στιγμή ενώνουμε τα χέρια και τους λέω: «Έχετε δει δύο κλειδιά περασμένα σε κρίκο; Όπου και να ‘ναι, θα είναι μαζί. Στην τσέπη μας ευρίσκονται ή μας πέσαν στον δρόμο ή τα πετάξαμε στη θάλασσα, θα είναι πάντα μαζί γιατί τα ενώνει ένας κρίκος. Αν όμως βγουν από τον κρίκο είναι ζήτημα τύχης, αν θα μείνουν και τα δύο κοντά και μαζί. Ποιος είναι ο κρίκος; Η χάρη του Θεού. Βάλτε τα χέρια σας, βάλτε τις καρδιές σας και οι δυο σας στο χέρι του Θεού. Ο Θεός δεν μας παίρνει με το ζόρι, απλώνει το δικό Του χέρι και εάν εσείς με τη θέληση βάλετε τα δικά σας χέρια ο Θεός θα σας ενώσει σε μια ενότητα τέλεια και αγία και έτσι να πορευτείτε.»

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: Οι πέντε αιτίες που ο Θεός παραχωρεί τον πειρασμό στην ζωή μας.


Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής απαριθμεί πέντε αιτίες για τις οποίες παραχωρεί ο Θεός τη δυνατότητα στον διάβολο να πολεμά τους ανθρώπους:
Πρώτη αιτία, είναι για να μάθουμε να διακρίνουμε την αρετήν από την κακίαν μέσα από την εμπειρία αυτού του πολέμου.
Δεύτερη αιτία, είναι για να «εξαναγκαστούμε» τρόπον τινά, να προσκολληθούμε με βεβαιότητα και ακλόνητα στην αρετή.

Τρίτη αιτία, για να μην υπερηφανευόμαστε όταν προκόπτουμε στην αρετή, αλλά να συνειδητοποιήσουμε εκ της εμπειρίας του πνευματικού αυτού αγώνα ότι κάθε προκοπή είναι δωρεά του Θεού.
Τέταρτη αιτία, για να ταπεινωθούμε και για να συνειδητοποιήσουμε και μισήσουμε και ομολογήσουμε (εξομολόγησις) και εγκαταλείψουμε τις αμαρτίες μας, που γίνονται αιτία πειρασμών.
Πέμπτη αιτία, για να μην ξεχάσουμε την ιδική μας ασθένεια και την του Θεού δύναμη, όταν προοδεύοντας στον πνευματικό αγώνα αξιωθούμε και φθάσουμε σε κάποιαν αρετή.
Μέσα στις πιο πάνω αιτίες διαφαίνεται η Αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπον. Ας μην ξεχνούμε ότι και οι θλίψεις και οι πειρασμοί είναι δώρα της φιλανθρωπίας του Θεού γιατί μέσα στις δοκιμασίες αυτές μπορούμε -αν το θελήσουμε- να συναντήσουμε τον πάσχοντα και σταυρωμένο Χριστό μας, και Αυτός θα μας αναστήσει στην αιώνια ζωή.
Σε τελευταία ανάλυση, ο διάβολος με όλα τα τεχνάσματά του και παρ’ όλες τις μηχανουργίες του εναντίον μας, εν τούτοις αυτοκαταστρέφεται και θριαμβεύει η θεία φιλανθρωπία! Όπως η σταυρική παγίδα, που έστησεν ο διάβολος στον Χριστόν, απέβη τελικά η συντριβή του ίδιου του διαβόλου και η νίκη του Ιησού, (για αυτό και ο Σταυρός είναι από τότε το φοβερότερον όπλο κατά του διαβόλου), έτσι και κάθε παγίδα που στήνει ο διάβολος και σε μας, μπορεί να αποβή ήττα του Σατανά και αφορμή για τη σωτηρία μας. Με μίαν όμως απαραίτητη προϋπόθεση: ότι θα αντιμετωπίζουμε τους εκάστοτε πειρασμούς με κόψιμο του δικού μας θελήματος (δηλαδή του εγωισμού μας) και υπακοή «άνευ όρων» στο θέλημα του Θεού.
Πηγή: Διαχρονικές Λυτρωτικές Αλήθειες

Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Χρόνος και ζωή


….Πέρα όμως από οποιεσδήποτε μεταλλαγές σε κοινωνικό επίπεδο, ο χρόνος της ζωής των πιστών δεν παύει να έχει την ανεπανάληπτη αξία και τον ιδιαίτερο προσανατολισμό του. Ο χρόνος γίνεται «καιρός» κοινωνίας με το Θεό. Και η κοινωνία αυτή, που έχει προσωπικό και μυστικό χαρακτήρα, παραμένει αθέατη στον κόσμο. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, απευθυνόμενος προς νεοφώτιστα μέλη της Εκκλησίας και εξηγώντας τον προσανατολισμό που προσλαμβάνει η ζωή τους μετά το βάπτισμα, παρατηρεί: «Η ζωή η υμετέρα νυν μεν κέκρυπται και άδηλος εστί τοις απίστοις, έσται δε καιρός, ότε φανερά γενήσεται. Νυν ουκ έστιν υμέτερος ο καιρός».
Ο Χριστιανός με την ένταξή του στην Εκκλησία αναφέρει τη ζωή του και το χρόνο της ζωής του στο Χριστό. Χωρίς να παύει να βρίσκεται μέσα στον κόσμο και να ζει τη χρονική ζωή, μετατίθεται «εις ετέραν πολιτείαν». Εντάσσει το χρόνο του, ή όπως λέει ο ιερός Χρυσόστομος «τον καιρόν» του, σ’ ένα νέο επίπεδο ζωής.

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

π. Ἀθανάσιος Γιέβτιτς, Ἡ γνώση σημαίνει τὴν οἰκειότητα

“Ὅλα ὅσα μᾶς χαρίζει ὁ Θεὸς εἶναι καλὰ λίαν καὶ κάθε καλοῦ παρεκτικά. Τίποτα ὅμως δὲν μᾶς ἀναφλέγει καὶ δὲν κινεῖ τὴν καρδιά μας στὴν ἀγάπη τῆς ἴδιας τῆς ἀγαθότητας τοῦ Θεοῦ, ὅσο ἡ Θεολογία. Ἡ Θεολογία εἶναι γέννημα τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ πρωταρχικό, γι' αὐτὸ εἶναι πάντως πρωταρχικὰ καὶ τὰ δῶρα ποὺ χαρίζει στὴν ψυχή.”
Ἔτσι μιλάει γιὰ τὴν Θεολογία ὁ ἅγιος Διάδοχος, ἐπίσκοπος Φωτικῆς. Στὴ συνέχεια ἀπαριθμεῖ τὰ δῶρα αὐτὰ τοῦ Θεοῦ, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς δίνει στὸν ἄνθρωπο μέσα ἀπὸ τὴν Θεολογία. Εἶναι ἡ ἀπόρριψη τῶν βιωτικῶν δεσμῶν· ὁ φωτισμὸς τοῦ νοῦ μὲ τὸ πῦρ τῆς ἀλλοιώσεως, δηλαδὴ τῆς μεταμορφώσεως· ἡ κοινωνία μὲ τοὺς Ἄγγελους· ἡ ἀμεριμνία· ἡ πνευματικὴ ὀμορφιά· τὸ πανθέωρον (ἡ πνευματικὴ διορατικότητα καὶ θεωρία)· ἡ θρέψη τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ μὲ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπὸ τὸ ἄρρητο Φῶς, καὶ ἡ ἕνωση καὶ ἀχώριστη κοινωνία τῆς ψυχῆς μὲ τὸν Θεὸ Λόγο. Καταλήγοντας ὁ Ἅγιος Διάδοχος ἀποκαλεῖ τὴν Θεολογία νυμφαγωγόν, γιατὶ φέρει τοὺς ἀνθρώπους στὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεό..

Χριστός – Ἀρχὴ καὶ Τέλος (Ἀθήνα 1983, ἀποσπάσματα ἀπὸ τὶς σελ. 313, 316, 319-21)

Μηνιαίο Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Ιουλίου 2013


Μητροπολίτης Προικοννήσου Ιωσήφ: «Η γιαγιά μας, η Αγία Άννα»


Μέσα στήν κάψα τού Ιουλίου, ανάμεσα στά πολλά πανηγύρια πού δροσίζουν καί αγιάζουν τό χωροχρόνο τού Έλληνα, ξεχωρίζει εκείνο τής Αγίας Άννας. Στίς 25 τού Αλωνάρη η Εκκλησία τιμά τήν Κοίμηση τής Θεοπρομήτορος Αγίας Άννας. Τής πανσέβαστης Μητέρας τής Θεοτόκου, Γιαγιάς τού Χριστού αλλά καί δικής μας Γιαγιάς, αφού μέ τό άγιο Βάπτισμα αξιωθήκαμε νά γίνουμε χάριτι αδελφοί τού Χριστού καί συγκληρονόμοι τής κληρονομίας τού Πατρός.


Είναι αλήθεια πώς, σέ αντίθεση μέ ό,τι συμβαίνει μέ τόν Προφήτη Ηλία, τήν Αγία Παρασκευή καί τόν Άγιο Παντελεήμονα, πού γιορτάζουν τόν ίδιο καιρό, ελάχιστοι ναοί είν’ αφιερωμένοι στήν Αγία Άννα. Βέβαια, στήν Κωνσταντινούπολη ο άγιος Βασιλέας Ιουστινιανός έχτισε τό 550 λαμπρό ναό αφιερωμένο στή Θεοπρομήτορα, πού σήμερα δέν υφίσταται πιά. Έναν υπέροχο προσκυνηματικό ναό στό όνομά της συνάντησα στόν Άγιο Τύχωνα Λεμεσού στήν Κύπρο, σύγχρονο αριστούργημα παλαιάς κυπριακής αρχιτεκτονικής, στολίδι τού τόπου. Ένα μεγάλο προσκύνημα τής Αγίας Άννας βρισκόταν στό Βόρι τής μαρτυρικής Μητροπόλεως Προικοννήσου.

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

Σχέσεις Ανδρογύνου πριν και μετά το Γάμο


Απαντήσεις του π. Ιερεμία Φούντα

Ερ: Πως και με ποιο τρόπο θα αποφεύγεται η τεκνοποιΐα, εάν δεν είναι επιθυμητή; Πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται από τους πνευματικούς πατέρες το θέμα της αποφυγής της περαιτέρω παιδοποιΐας με αντισυλληπτικές μεθόδους; Ποια θέση παίρνει η Εκκλησία για την αντισύλληψη;
Απ: Με τους υπάρχοντες τρόπους.
Ερ: Μέσα στον τίμιο και ευλογημένο γάμο χάνεται η παρθενία;
Απ: Οι Πατέρες ομιλούν για παρθενία των εγγάμων και για πορνεία μοναχών. Η παρθενία έχει μια γενικότερη έννοια. Όταν κανείς είναι π.χ. θυμώδης, δεν έχει παρθενία (έστω και αν είναι σωματικά παρθένος). Στο γάμο, δεν χάνεται η παρθενία. Ο απ. Παύλος λέει: «Τίμιος ο γάμος και η κοίτη αμίαντος».
Ερ: Γιατί να θεωρείται αμαρτία μια συζυγική ένωση, όταν δεν έχει σκοπό την παιδοποιΐας;
Απ: Ο σκοπός του γάμου είναι η αγάπη. Ο ένας να απολαμβάνει τον άλλο, να γεύονται την σαρκική ένωση, μαζί με την ψυχική κοινωνία. Η τεκνογονία είναι μετέπειτα. Είναι δικό των θέμα. Δεν θεωρείται αμάρτημα η ένωση των άνευ τεκνογονίας.
Ερ: Ποιες πράξεις θεωρούνται αμαρτία στην συνεύρεση;
Απ: Είναι ποικίλο αυτό. Όταν αγαπάς τον άλλο άνθρωπο, εκφράζεσαι όπως το λέει η καρδιά σου. Δεν είναι καλό, οι πνευματικοί, να εισέρχονται στην ιδιωτική ζωή των πιστών, και να λέμε «με εκείνο ή εκείνο». Άσε τον άνθρωπο να εκφραστεί όπως το λέει η καρδούλα του.
Δαμασκηνού Μοναχού Αγιορείτη

«Σχέσεις Ανδρογύνου πριν και μετά το Γάμο»

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Συγκρούσεις και οριοθέτηση


Τα παιδιά χρειάζεται να νιώθουν πως έχουν τον έλεγχο και την ελευθερία των αποφάσεων για τον εαυτό τους. Δεν θέλουν να είναι συνεχώς τα αβοήθητα, απόλυτα εξαρτημένα από τους γονείς τους πλάσματα, αλλά να τους παρέχεται η δυνατότητα να εξασκούν την ελεύθερη θέληση τους, ν’ αποφασίζουν και να παίρνουν πρωτοβουλία στη ζωή τους. Αν δεν αποκτήσουν αυτή την τόσο σημαντική πλευρά της ανθρώπινης συμπεριφοράς κοντά σ’ εμάς, από πού θα τη μάθουν;
Είναι γεγονός ότι τα παιδιά έρχονται στη ζωή σαν αβοήθητα κι εντελώς εξαρτημένα πλάσματα. Αλλά ανατροφή και διαπαιδαγώγηση, όπως ο Θεός το εννοεί, σημαίνει να βοηθήσουμε το παιδί να μάθει να σκέφτεται μόνο του, ν’ αποφασίζει σωστά και να έχει κυριότητα σ’ όλες τις περιοχές της ζωής του μέσα στο περιβάλλον που θα ζει. Αυτό συμπεριλαμβάνει κάθε απόφαση, από το τι θα φορέσει μέχρι ποιο μάθημα επιλογής θα διαλέξει. Αν του επιτρέπουμε ένα χώρο αποφάσεων, ανάλογο με την ηλικία του, αυτό θα του δώσει ένα αίσθημα ελέγχου και σιγουριάς.

«Οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας εαυτών».


          Στη συζυγία η αγάπη επιβάλλεται και για ένα ακόμη λόγο, ας πούμε καλύτερα από κάποια ιδιαιτερότητα. Αυτός είναι η φύση της γυναίκας, που αποδεικνύεται ότι είναι γέννημα και προϊόν αγάπης (δημιουργήθηκε από την πλευρά του Αδάμ που ήταν κοντά στο μέρος της καρδιάς) και επομένως δεν ισορροπεί, όταν τη στερείται. Η ίδια πηγάζει αγάπη μέσω της μητρότητάς της και δίκαια απαιτεί να αγαπάται, αφού και η ίδια κατά φύση και θέση αγαπά.
          Η ιστορία και τα πράγματα μαρτυρούν ότι αν οι σύζυγοι θέλουν να πετύχουν την αρμονία και την ομαλότητα μεταξύ τους, πρέπει να υπάρχει μόνιμα μεταξύ τους η αγάπη. Ειδικά όμως του άνδρα προς τη γυναίκα του. Αυτό ακριβώς έκανε και ο Χριστός προς την Εκκλησία του. Παρέδωσε τον εαυτό του για να την καταστήσει ένδοξη.
         Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αυτός ο μέγιστος ιεράρχης, προκαλεί τον άνδρα να μην κουράζεται να δείχνει στη σύζυγό του την αγάπη του και ότι όλη η θέληση και η προσπάθεια του είναι η ευτυχία της.
         Αυτό, δυστυχώς, πολύ απουσιάζει σήμερα και τα αποτελέσματα είναι απελπιστικά. Η σημασία και η φύση της συζυγίας παραχαράχθηκε από την επίδραση του ευρωπαϊκού κυκεώνα, που τίποτε δε σεβάστηκε από την ανθρώπινη προσωπικότητα και τις πνευματικές και ηθικές αξίες, που οι προγονοί μας με αυτοθυσία κράτησαν.

«Οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας εαυτών».


          Στη συζυγία η αγάπη επιβάλλεται και για ένα ακόμη λόγο, ας πούμε καλύτερα από κάποια ιδιαιτερότητα. Αυτός είναι η φύση της γυναίκας, που αποδεικνύεται ότι είναι γέννημα και προϊόν αγάπης (δημιουργήθηκε από την πλευρά του Αδάμ που ήταν κοντά στο μέρος της καρδιάς) και επομένως δεν ισορροπεί, όταν τη στερείται. Η ίδια πηγάζει αγάπη μέσω της μητρότητάς της και δίκαια απαιτεί να αγαπάται, αφού και η ίδια κατά φύση και θέση αγαπά.
          Η ιστορία και τα πράγματα μαρτυρούν ότι αν οι σύζυγοι θέλουν να πετύχουν την αρμονία και την ομαλότητα μεταξύ τους, πρέπει να υπάρχει μόνιμα μεταξύ τους η αγάπη. Ειδικά όμως του άνδρα προς τη γυναίκα του. Αυτό ακριβώς έκανε και ο Χριστός προς την Εκκλησία του. Παρέδωσε τον εαυτό του για να την καταστήσει ένδοξη.
         Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αυτός ο μέγιστος ιεράρχης, προκαλεί τον άνδρα να μην κουράζεται να δείχνει στη σύζυγό του την αγάπη του και ότι όλη η θέληση και η προσπάθεια του είναι η ευτυχία της.
         Αυτό, δυστυχώς, πολύ απουσιάζει σήμερα και τα αποτελέσματα είναι απελπιστικά. Η σημασία και η φύση της συζυγίας παραχαράχθηκε από την επίδραση του ευρωπαϊκού κυκεώνα, που τίποτε δε σεβάστηκε από την ανθρώπινη προσωπικότητα και τις πνευματικές και ηθικές αξίες, που οι προγονοί μας με αυτοθυσία κράτησαν.

Απολυτίκιο των Αγ. Συμεών, Ιωάννου - 21 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΟΣΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΑΛΟΥ

ΕΥΧΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΜΗΤΕΡΑ

Θεέ μου, Σὺ ποὺ δέχτηκες τὴν θυσία τοῦ Ἀβραάμ, ποὺ εἶδες μὲ συμπάθεια τὴν ὁλοκαύτωση τὸν Ἰεφθάε, ποὺ δὲν περιφρόνησες τὰ δῶρα τοῦ Ἄβελ, ποὺ γιὰ χάρη τοῦ Σαμουὴλ τοῦ (ἀγαπητοῦ) παιδιοῦ Σου ἀνέδειξες τὴν Ἄννα προφήτιδα. Αὐτὸς Κύριέ μου, Κύριε, γιὰ χάρη ἐμοῦ τοῦ δούλου Σου, δέξου τὴν ψυχὴ τῆς καλῆς μου μάνας.
Λάβε ὑπόψη Σου, Κύριε, τοὺς κόπους καὶ τοὺς μόχθους ποὺ κοπίασε γιὰ μένα. Θυμήσου, Κύριε, τοὺς στεναγμοὺς καὶ τὰ δάκρυα, ποὺ ἔχυσε, ὅταν ἔφυγα ἀπὸ τὰ χέρια της πρὸς Ἐσένα. Θυμήσου, Κύριε, τοὺς μαστοὺς ποὺ θήλασαν ἐμένα τὸν ταπεινό, γιὰ νὰ χαρεῖ τὴ νιότη μου καὶ δὲν ἀπήλαυσε. Δέσποτα, μὴ λησμονήσεις ὅτι οὔτε γιὰ μία ὥρα δὲν μποροῦσε νὰ μὲ ἀποχωρισθῇ καὶ μὲ ἀποχωρίστηκε γιὰ πάντα. Θυμήσου, Δέσποτα, Σύ, ποὺ τὰ ξέρεις ὅλα, ὅτι, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ χαρεῖ ἀπὸ ἐμένα, τότε τῆς στέρησα τὸν ἑαυτό μου γιὰ τὸ ὄνομά Σου. Μὴ ξεχάσεις, δίκαιε, τοὺς σπαραγμοὺς τῆς καρδίας της τὴν ἡμέρα ποὺ κατέφυγα σὲ Σένα.
Γνωρίζεις Κύριε τὶς ἀγρυπνίες της κάθε νύχτα, ἐνθυμούμενη τὴ νεότητά μου ἀπὸ τότε ποὺ τὴν ἐγκατέλειψα. Σὺ ξέρεις Κύριε, πόσες νύχτες ἔμεινε ἄυπνη, ζητώντας τὸ πρόβατο, ποὺ κοιμόταν μαζί της. Μὴ λησμονήσεις φιλάνθρωπε τὸν πόνο ποὺ συνεῖχε τὴν καρδιά της, ὅταν βλέποντας τὰ ἐνδύματά μου ἔλιωνε, διότι δὲν ἔβλεπε πλέον τὸ μαργαριτάρι της ποὺ τὰ φοροῦσε. Θυμήσου Δέσποτα, ὅτι τῆς στέρησα τὴν παρηγοριὰ καὶ τὴ χαρὰ καὶ τὴν ἀγαλλίαση, γιὰ νὰ ὑπηρετήσω Ἐσένα, τὸ δικό μου καὶ δικό της Θεὸ καὶ Δεσπότη τῶν ὅλων.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Τὸ παιδὶ ποὺ δὲν γεννήθηκε ποτέ




Ἕνα ἐκπληκτικὸ γλυπτό ἀπὸ ἕναν νεαρὸ Σλοβένο γλύπτη τὸν Martin Hudacek.

Περιγράφει ὁ ἴδιος. «Κύριος σκοπός μου στὴ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ γλυπτοῦ ἦταν, ὄχι νὰ γίνω διάσημος, ἀλλὰ γιὰ νὰ φανεῖ ἡ σημαντικὴ ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καὶ τὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν προστασία της, ἀκόμα ἀπὸ τὴ σύλληψη.

Ἐγὼ κοιτώντας το καὶ ἔχοντας βαθειὰ ἐπίγνωση τῆς ἀξίας κάθε ἀνθρώπινης ζωῆς, μιὰ καὶ εἶμαι ἕνας ἀπὸ τοὺς πολεμιστές της, σκέφτομαι ὅτι τὸ γλυπτὸ ἀπηχεῖ μαζὶ τὴν ὀμορφιά, τὸν πόνο, τὴ θλίψη, καὶ τὴν ἐλπίδα. Δείχνει πανέμορφα τὸν τρόπο ποὺ βιώνει μία μητέρα τὴν ἀπώλεια εἴτε ἀκούσια, εἴτε ἑκούσια, ἀλλὰ καὶ τὴν συγχώρεση. Ἡ διαφάνεια τῆς μικρῆς, ἡ σχεδὸν ἀγγελική της παρουσία, δείχνει αὐτὸ ἀκριβῶς. Θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ χρησιμοποιηθεῖ σὰν κυρίαρχη εἰκόνα στὸν ἀγώνα κατὰ τῶν ἀναίτιων ἀμβλώσεων.

Ἔτσι στὸ τέλος γεννιέται πάντα ἡ ἐλπίδα
 

Ἄρης Τσιγκρῆς, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Φώναζε διαρκῶς τήν εὐχή μέ βία,μέ τό ζόρι, μέ πόνο πολύ. «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με». Καί πάλι καί πολλές φορές

Παιδί μου, εάν προσέχεις ό,τι σου γράφω...
- Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Λοιπόν βιάσου. Λέγε διαρκώς την ευχή. Να μη σταματά καθόλου το στόμα. Έτσι θα την συνηθίσεις μέσα σου και κατόπιν θα την παραλάβει ο νους. Μη ξεθαρρεύεις στους λογισμούς, διότι γίνεσαι μαλθακός και μολύνεσαι.
«Ευχή, βία φύσεως διηνεκής», και θα δεις πόση Χάρη θα λάβεις...
Η ζωή του ανθρώπου, παιδί μου, είναι θλίψη, διότι είναι στην εξορία. Μη ζητείς τελεία ανάπαυση. Ο Χριστός μας σήκωσε το σταυρό, και μείς θα σηκώσουμε. Όλες τις θλίψεις εάν τις απομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρά Κυρίου. Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να δοκιμάζει το ζήλο και την αγάπη που έχουμε προς αυτόν. Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή. Χωρίς υπομονή δεν γίνεται ο άνθρωπος πρακτικός, δεν μαθαίνει τα πνευματικά, δεν φθάνει σε μέτρα αρετής και τελειώσεως.
Αγάπα τον Ιησού και λέγε αδιάλειπτα την ευχή και αυτή θα σε φωτίζει στο δρόμο του.

’Η Χάρις και η προκοπή….



Είπεν Γέρων…
Χρόνους τριάντα έζησα
πλάι, στ
oν Γέροντά μας
και όσα είδα και άκουσα,
θα αφήσω στα παιδιά μας….
Για μια ενάρετη ψυχή
θα αφήσω στους αιώνες
όσα έζησε, πάνω στη γη
στου Άθου, Παρθενώνες…

Ἀπαράδεκτη ἀδικία

Κάποτε ένας άρχοντας καλός και αγαθός, ελεήμων και εύσπλαχνος, θέλησε να κάνει έναν μοναχικό περίπατο στο γειτονικό δάσος.
Στον δρόμο που πήγαινε, συνάντησε έναν ζητιάνο με αξιολύπητη εμφάνιση, ο οποίος του ζήτησε ελεημοσύνη.
Τον ευσπλαχνίστηκε και, γενναιόδωρος καθώς ήταν, άδειασε τις τσέπες του στα χέρια του. Είχε πάνω του 168 λίρες. Του έδωσε τις 166 και κράτησε μόνο τις δύο!
Ο ζητιάνος έκθαμβός μπροστά σ’ αυτή τη γενναιοδωρία, τον χιλιοευχαρίστησε , πρόσεξε όμως και τις δύο λίρες  που κράτησε ο άρχοντας.
Μετά από αυτό, ο ελεήμων άνθρωπος συνέχισε τον δρόμο του προς το δάσος.
Ο ζητιάνος, όμως, ο οποίος ήταν μεταμφιεσμένος ληστής, χώθηκε στο δάσος και από άλλον δρόμο του βγήκε μπροστά  κι εκεί  στην ερημιά χτύπησε και σκότωσε τον ευεργέτη του και του πήρε και τις δύο λίρες που είχε κρατήσει!!!
Αγανακτεί κανείς μπροστά σ’ αυτή την αχαριστία και απληστία. Κι όμως, χωρίς να το καταλαβαίνουμε , μπαίνουμε στην θέση αυτού του αχάριστου και άπληστου ληστού!
Ο Πανάγαθος Θεός μας χαρίζει 168 ώρες ζωής την εβδομάδα για να τις αξιοποιήσουμε όπως θέλουμε, και κρατάει για Εκείνον μόνον δύο ώρες, τις ώρες που πρέπει να συμμετέχουμε στην Θεία Λατρεία της Κυριακής, στην Θεία Λειτουργία .                                       Κι  αυτό,  πάλι για μας.
Για να μας ξεκουράσει ψυχικά, να μας θρέψει με το Πανάγιον Σώμα και Αίμα Του, για να ανανεώσει τις δυνάμεις μας με το ουράνιο οξυγόνο της Χάριτος .
Του τις αφαιρούμε ληστρικά κι αυτές με διάφορες προφάσεις.
 Έτσι αδικούμε τον Πανευεργέτη μας  και Σωτήρα μας Χριστό, αλλά κυρίως την ψυχή μας, που την αφήνουμε νηστική από την θεία Χάρι και εξαντλημένη.


Από το βιβλίο: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ουράνια μηνύματα
Θαυμαστά γεγονότα»

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ

Αν σπείρεις


 Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.
Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.
Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.
Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.
Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.
Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.
Αν σπείρεις συγχώρηση, θα θερίσεις συμφιλίωση.
Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.
Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση.

Διδαχές του Γέροντα Παναή από τη Λύση


Πνευματικός  ’Αγώνας  (Α΄)

α. Αν είπε κάποιος άσκεφτα ένα λόγο, μην σε ταράξει. Παράβλεψε τον. Τι κι αν το είπε; Θα κολάζεσαι εσύ; Σε τέτοιες περιπτώσεις να μην λες τίποτε. Αντί να πεις: «Τούτη η πεθερά μου είναι η κόλαση μου», καλύτερα να πεις: «Τούτη η πεθερά μου θα με σώσει. Να μην κακιώσω, να μην μου κακοφανεί και είναι η σωτηρία μου». Η Γραφή λέει: «νικάτε δια του καλού το κακό». Να μην κακιώσουμε. Ο καλός δεν κακιώνει, όταν οι άλλοι είναι κακοί ή όταν συμβεί κάτι δυσάρεστο.

 β. Πάντοτε να βλέπουμε τα καλά του πλασμάτου. Διότι αν δούμε τα μη καλά, θα βρούμε σίγουρα πολλά, αφού δεν υπάρχει κανείς άνθρωπος που δεν έχει τέτοια.

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Μείνατε σταθεροί στην πίστη και στα ιδανικά του Γένους.

«Κράτα γερά μέσα σου τα ζώπυρα της πίστεως που παρέλαβες από τους γονείς σου. Η Ελλάδα είναι η χώρα των μεγάλων αγώνων για την κατίσχυση των μεγάλων ιδανικών. Μην αφήσεις τη χώρα σου να χάσει το χαρακτήρα της και να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα. Μέσα σ' αυτή τη μάζα κινδυνεύεις να γίνεις ένα νούμερο, ένας αριθμός, να χάσεις την ελευθερία της προσωπικότητάς σου. 

Αδελφοί, μείνατε εδραίοι και αμετακίνητοι σε όσα μάθατε και σε όσα επιστώθητε. Μείνατε σταθεροί στην πίστη και στα ιδανικά του Γένους. Αυτό είναι το χρέος μας.»

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ