Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Τό μυστήριο τῆς ἐξομολόγησης. Π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος


Ἡ Ὀρθοδοξία μας
π.Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος
Δρ. Θεολογίας, Δρ. φιλοσοφίας

Τό μυστήριο τῆς ἐξομολόγησης 

Ὅταν ὀ ἄνθρωπος μετά τό βάπτισμα ὑποκύψει στίς ἐπιθέσεις τοῦ Διαβόλου καί εἴτε μέ σκέψεις, εἴτε μέ πράξεις, προσβάλει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀγάπη τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τήν ἀγάπη πρός τά μέλη τοῦ Χριστοῦ, τότε αὐτή ἡ πράξη ἀποτελεῖ πληγή καί ζημιώνει ὁλόκληρο τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἐδῶ συμπεριλαμβάνεται κάθε σκέψη καί πράξη, πού ἀποτελεῖ ἔκφραση τῆς αὐτονομίας τοῦ ἀνθρώπου.
Σ’ αὐτές τίς περιπτώσεις ἡ Ἐκκλησία φροντίζει γιά τήν ἄμεση θεραπεία τοῦ ἀδελφοῦ. Ὅμως κάθε ἐκδήλωση ἀγάπης τῆς Ἐκκλησίας περνάει μέσα ἀπό τήν ἐλεύθερη προαίρεση τοῦ πιστοῦ καί δέν παραβιάζει τήν βούλησή του. 
Ἄν κάποιος ἐπιλέξει τήν αὐτονομία καί δέν ἐπιθυμεῖ τήν ἀποκατάσταση τῆς κοινωνίας του μέ τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τότε ὁ ἴδιος ἀποκόπτει τόν ἑαυτό του.  

Γι’ αὐτό καί δέν τοῦ ἐπιτρέπεται νά μετέχει στή θεία εὐχαριστία, μέχρι πού νά συνέλθει καί νά ἀλλάξει πορεία.
Ἄν ἀποφασίσει νά ἐπιστρέψει στήν κοινωνία μέ τόν Θεό καί τούς ἀδελφούς, τοῦ παρέχεται ἡ συγχώρηση καί προσλαμβάνεται πάλι μέ ἀγάπη·  τοῦ ἀποδίδεται ἡ προηγούμενη θέση στήν τράπεζα τοῦ Κυρίου καί ἀποκτᾶ ξανά τήν ἐμπειρία τοῦ «ἑνός σώματος», πού συγκροτεῖται ἀπό ὅσους μετέχεουν τοῦ «ἑνός ἄρτου» καί τοῦ «ἑνός ποτηρίου (Α΄ Κορ. ι΄ 14-21).
Ἡ συγχώρηση δέν δίδεται ἀπό ἀνθρώπους, γιατί ἡ αὐτονομία καί ἡ ἀποστασία προσέβαλε πρωταρχικά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.  Γι’ αὐτό μόνο ὁ Θεός συγχωρεῖ ἁμαρτίες (Ἡσ. μγ΄25), δηλαδή ὁ Πατέρας, διά τοῦ Υἱοῦ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι (Ματθ. θ΄ 6. Μάρκ. β΄5. Λουκ.ζ΄48,Ἰω.κ΄22-23.Ἑβρ.ι΄17).
Ἀλλά ὁ Χριστός βεβαίωσε τούς μαθητές Του· «καθώς ἔστειλε ἐμένα ὁ Πατέρας καί ἐγώ ἀποστέλλω ἐσᾶς. Ὅταν εἶπε αὐτό, τούς ἐνεφύσησε στό πρόσωπο καί πρόσθεσε Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιο, ἄν συγχωρήσετε τίς ἁμαρτίες κάποιου, νά εἶναι συγχωρημένες. Ἄν κάποιου δέν τίς συγχωρήσετε, νά παραμείνουν ἀσυγχώρητες» (Ἰω. κ΄21-23). «Ἀλήθεια σᾶς λέγω ὅτι ὅσα δέσετε στή γῆ, θά εἶναι δεμένα στόν οὐρανό καί ὅσα λύσετε στή γῆ, θά εἶναι λιμένα στόν οὐρανό» (Ματθ. ιη΄ 18, ιστ΄ 19).
Ὁ πνευματικός εἶναι τό ὄργανο τοῦ Χριστοῦ, οἰκονόμος τῶν μυστηρίων καί τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου (Α΄ Κορ. δ΄ 1. Α΄ Πέτρ. δ΄10)·  δέν εἶναι αὐτός ὁ ἴδιος, ἀλλά ὁ Θεός πού διά μέσου αὐτοῦ συγχωρεῖ τίς ἁμαρτίες. «Ἐάν ὁμολογοῦμε τίς ἁμαρτίες μας, αὐτός εἶναι ἀξιόπιστος καί δίκαιος, ὥστε νά συγχωρήσει τίς ἁμαρτίες καί νά μᾶς καθαρίσει ἀπό κάθε ἀδικία. 
Ἄν ποῦμε πώς δέν ἔχουμε ἁμαρτήσει, Τόν κάνουμε ψεύτη καί ὁ λόγος Του δέν εἶναι μέσα μας.  Παιδιά μου, αὐτά σᾶς τά γράφω γιά νά μή ἁμαρτήσετε. Ἀλλά ἄν κανείς ἁμαρτήσει, ἔχουμε Παράκλητο πρός τόν Πατέρα Ἰησοῦ Χριστό δίκαιο. Αὐτός εἶναι ὁ ἱλασμός τῶν ἁμαρτιῶν μας καί ὄχι μόνο τῶν δικῶν μας ἀλλά καί ὅλου τοῦ κόσμου» (Α΄ Ἰω. α΄9.β΄2).
Ἡ ὁμολογία τῶν ἁμαρτιῶν γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων πού ἔλαβαν τό χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νά συγχωροῦν ἁμαρτίες στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, σύμφωνα μέ τήν ἐντολή Του (Ἰω. κ΄21-23). «Ἄς σοῦ συγχωρήσει ὁ Θεός δι’ ἐμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὅλα.... πήγαινε εἰς εἰρήνη, χωρίς νά ἔχεις καμμία φροντίδα γιά τά παραπτώματα πού ἐξομολογήθηκες», ἀναφέρεται στήν εὐχή πού ἀπαγγέλει ὁ πνευματικός ἱερέας.

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο :
 «Ἡ Ὀρθοδοξία μας».
   Ἔτος 1994
      σελίδες 369 -371
      Ἐκδόσεις  Διάλογος
Τῆς Ὑπηρεσίας Ἐνημερώσεως Διαλόγου καί Πολιτισμοῦ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν
σέ συνεργασία μέ τήν Πανελλήνια Ἕνωση Γονέων διά τήν Προστασία
τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πολιτισμοῦ, τῆς Οἰκογενείας καί τοῦ Ἀτόμου.

Ἐπιμέλεια κειμένου:   http://anavaseis.blogspot.com

Τι έπαθε ο εισαγγελέας που αδίκησε τον Άγιο Νεκτάριο


Κάποτε ένας Άγιος Γέροντας συκοφαντήθηκε άδικα και απειλήθηκε από ένα εισαγγελέα με χυδαίο και βάναυσο τρόπο... Ο κόσμος, της εποχής εκείνης τον γιουχάριζε, τον κορόιδευε, τον ειρωνευόταν, τον κατηγορούσε. Ο κόσμος και οι άρχοντές του, ταπείνωσαν τον Άγιο εκείνο Γέροντα, όμως ο Θεός τον δόξασε και θα τον δοξάζει εις πάντας τους αιώνες.
  Στο παρακάτω συγκλονιστικό κείμενο θα διαβάσετε τι έκανε και τι έπαθε ο εισαγγελέας που κατηγόρησε άδικα τον Άγιο Νεκτάριο. Βρωμερές συκοφαντίες Πολλά όμως διασπείρονταν από τους κακούς ανθρώπους στην Αθήνα περί του Πενταπόλεως και της ανεγέρσεως της Μονής.
 Πολύ τον κατέτρεξε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης. Αυτός διετέλεσε και Οικουμενικός Πατριάρχης και Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αυτός ο δυστυχής ήταν μασώνος μοντέρνος, νεωτεριστής και έκανε πολύ κακό στην Εκκλησία. Αλλά και ποία διαφορά στο τέλος των δύο Ιεραρχών.
Ο Μεταξάκης, που έκανε τόσα εις βάρος της Ορθοδοξίας, είχε οικτρό τέλος. Τον βρήκαν ένα πρωί κάτω από το κρεβάτι του νεκρό και με την γλώσσα του έξω. Αυτήν ακριβώς την γλώσσα, που έλεγε αυτά στον Άγιο και τόσα εις βάρος της Ι. Παραδόσεως και της Ορθοδόξου Εκκλησίας!  

Εξ αντιθέτου, ο Πενταπόλεως, που έμεινε πιστός εις την Ι. Παράδοση και υπέμεινε τους πειρασμούς και διώξεις, είχε άγιο τέλος και σήμερον τιμάται, όχι μόνο από το Πανελλήνιο, αλλά και από όλη την Υδρόγειο.
  Είναι αληθές, ότι ο Θεός παρεχώρησε να περάσει και εκεί πολλές θλίψεις και πίκρες. ΙΙαρ’ όλη την εκεί εργασία του, πολλοί κακοί, άνθρωποι, όργανα του διαβόλου έλεγαν, ότι ο Άγιος είναι υποκριτής και, ότι όλα αυτά που κάνει, είναι υποκριτικά.
 Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να τον κατηγορούν για ανηθικότητες και, ότι το Μοναστήρι το κατάντησε άντρο ακολασίας! Διέδιδαν, ότι οι Μοναχές γεννούσαν νόθα παιδιά και τα πετούσε στο πηγάδι. Κάποια μητέρα, μάλιστα, που την έλεγαν στην Αίγινα Κερού είχε μια κόρη 16 ετών χαριτωμένη, συνετή, φρόνιμη και θεοφοβούμενη.
 Η μητέρα αυτή είχε μανία καταδιώξεως προς την κόρη της και πολλές φορές επιχείρησε να την σκοτώσει. Το δυστυχισμένο αυτό πλάσμα βρήκε καταφύγιο στο Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου. Ο Άγιος, πονόψυχος καθώς ήταν, το δέχτηκε και το προστάτεψε. Η Κερού δεν μπορούσε να το χωνέψει και άρχισε να συκοφάντη τον Άγιο. Ο Εισαγγελεύς πήρε την κατάθεση και την επομένη πήγε αγριεμένος στην Αίγινα με δυο χωροφύλακες. Παραβίασε την πόρτα, παρά τους κανονισμούς του Μοναστηριού, και μπήκε κατ’ ευθεία στο διαμέρισμα του Αγίου. Οι Μοναχές αναστατώθηκαν και άρχισαν να κλαίνε.
Ο Δεσπότης σηκώθηκε με το συνηθισμένο Χριστιανικό του χαμόγελο να τους υποδεχτεί. Ο Ανακριτής έξω φρενών, είπε εις τον εβδομηκονταετή τότε γέροντα: —Βρε παλιοκαλόγερε!... που είναι τα παιδιά που κάνεις; (Επακολούθησε αισχρότατη φράση). Αυτά κάνεις εδώ πέρα;
 Κατόπιν τον έπιασε από το ράσο και τον απειλούσε, λέγοντας: Θα σου ξεριζώσω τα γένια τρίχα, τρίχα.
Ο Άγιος δεν έβγαλε λέξη. Μόνον με το χέρι του έδειχνε ψηλά και έλεγε: —Βλέπει ο Θεός. Ξέρει ο Θεός!!
 Και πράγματι! «ἔστι δίκης ὀφθαλμός, Ὅς τά πάνθ’ ὁρᾶ». Ο ασεβέστατος Εισαγγελεύς σε μια εβδομάδα αρρώστησε βαριά. Είχε τρομερούς πόνους από την αρρώστια του.
Το χέρι εκείνο, που έπιασε και κουνούσε τον Άγιο, ξεράθηκε. Τότε το συναισθάνθηκε και ζήτησε να τον πάνε μπροστά στον Άγιο, για να τον συγχωρέσει. Πράγματι τον πήγαν. Έπεσε στα πόδια του Αγίου, μαζί με την γυναίκα του και ζητούσε να τον λυπηθεί.
Ο Άγιος προσευχήθηκε στο Θεό πολύ. Ήταν ο μακάριος ανεξίκακος και μακρόθυμος. Τον συγχώρησε με την καρδιά του. Τού Εισαγγελέως έπειτα από δύο χρόνια του κόψανε το χέρι. Εκείνο το χέρι που κουνούσε, από το γιακά του ράσου, τον Άγιο. Το Μοναστήρι του όμως, παρ’ όλα αυτά, πρόκοψε. Εν τω μεταξύ η Αδελφότης μεγάλωσε, γιατί προσετέθησαν και άλλες Αδελφές και μάλιστα μορφωμένες. Έγινε ένα πνευματικόν κέντρο, που ξεκούραζε ψυχικά και φώτιζε τους ανθρώπους.

ΟΤΑΝ.....

Όταν θα φθάσει το μακρύ,
το κρύο μαύρο χέρι να σε χαιρετίσει,
να εύχεσαι να τελειώνει γλήγορα.
Ο έλεγχος διαβατηρίων ναναι σύντομος
κ΄η βίζα για τον κήπο με τις ανθρώπινες μυγδαλιές
κατάλληλα θεωρημένη κι επικυρωμένη.
Πίσω από τα δρὐφακτα να βλέπεις 
φως ιλαροπρόσχαρο να λούζει τη σιωπή,
κι ένας χρυσός σταυρός, προσφυρομάργαρος,
μύρο ανοιξιάτικο και αυγινή δροσιά
απάνω σου αφειδώλευτα να στέλνει.

 Ι. Α. Χαριολάκις
ΜΕΤΑ ΒΑΘΥΤΑΤΗΣ ΥΠΟΚΛΙΣΕΩΣ

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

«Με λένε Ελλάδα»

Το βίντεο που έχει κερδίσει τους πάντες. Μπορεί να ανέβηκε το Νοέμβριο στο Διαδίκτυο, όμως μετά τα χθεσινά γεγονότα όλο και περισσότεροι κοινοποιούν και δημοσιεύουν το βίντεο με τίτλο «Με λένε Ελλάδα» στους λογαριασμούς τους στο twitter και το facebook.

Μετρά πάνω από 50.000 επισκέψεις και μόνο θετικά σχόλια, ενώ φροντίζει να εξηγήσει και στους ξένους τι σημαίνει Ελλάδα σε μία κρίσιμη περίοδο για τη χώρα.

Δείτε το βίντεο με τίτλο «Με λένε Ελλάδα»:



Με λένε Ελλάδα, είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες!
Βρίσκομαι στην Ευρώπη! Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα, στον παγκόσμιο χάρτη, έχω όμως το καλύτερο "οικόπεδο" στον πλανήτη...!
Διακρίνομαι για την Ιστορία μου...,
τους Αγώνες μου...,
την Αντίστασή μου...,
την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου!!!
Όλοι με ζηλεύουν... Πάντα με ζήλευαν γι αυτό και πάντα είχα εχθρούς!
Πολεμούσα κι Αντιστεκόμουν με όλη μου την δύναμη...
και στο τέλος τα κατάφερνα!!!
Κι εκεί που όλα ήταν ήσυχα... μ αιφνιδίασαν και τρόμαξα!!!
Ο εχθρός με χτύπησε εσωτερικά... Πονηρά και Ύπουλα... όχι όπως τις άλλες φορές...
Ζούσε "σπίτι" μου, τον είχα με τα παιδιά μου αλλά...
ήταν καλά καλυμμένος και δεν φαινόταν...
Ξεγέλασε ακόμα και μένα!!!
Προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω αλλά...
πολλά απ τα παιδιά μου τον υποστηρίζουν...
κι αντιστέκονται σε μένα!
την ίδια τους την μάνα...
Έχουν φτάσει σε σημείο να με περιγελούν...
να με κοροϊδεύουν...
να με πουλάνε...
να μην με αναγνωρίζουν...!!!
Είμαι Πικραμένη...
Τρομαγμένη...
Εξουθενωμένη...
αλλά δεν θα το βάλω κάτω!!!
Με το κεφάλι Ψηλά θ Αγωνιστώ...
και θ Αντισταθώ, όπως έκανα πάντα...
Μπορεί να γονατίσω... αλλά θα παλέψω...
και θα νικήσω!!!
Την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου δεν θα μου τα πάρουν ποτέ!,
ούτε και πρόκειται να με φτάσει κανένας σ αυτά...
Δεν πρόκειται να Παραδοθώ...
να Πουληθώ...
και να Πεθάνω για το χατίρι κανενός...
'Άλλωστε...
ποιά μάνα εγκαταλείπει το σπίτι και τα παιδιά της...
Joya Koun

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Περιοδικό "Ο ΤΗΡΩΝ" μηνός Φεβρουαρίου 2012

π. Ευέλθων Χαραλάμπους, Το κοιμητήριο...


Ένας χώρος ιερός και σεβάσμιος είναι εκείνος του κοιμητηρίου, όπου αναπαύονται τα σώματα των προσφιλών μας προσώπων μέχρι τη μέρα της κοινής αναστάσεως.
Άλλοτε τα κοιμητήρια βρισκόντουσαν στο κέντρο των κοινοτήτων, στον περίβολο των ναών. Έτσι, κατά τις λειτουργικές συνάξεις, θριαμβεύουσα και στρατευόμενη Εκκλησία βρισκόταν στον ίδιο χώρο, δοξολογούσα και προσευχομένη στον Κύριο. Σήμερα τα κοιμητήρια μεταφέρθησαν έξω από τις πόλεις, δεν έχασαν όμως ούτε την Ιερότητα ούτε τη σημασία τους. Και επειδή είναι ένας χώρος που όλοι οι χριστιανοί τον επισκεπτόμαστε, γι' αυτό και σημειούνται τα πιο κάτω.
 Πρώτα - πρώτα πρέπει το κοιμητήριο να το αναφέρουμε με το όνομά του: Κοιμητήριο. Ο θάνατος για μας τους χριστιανούς λογίζεται σαν ύπνος, οι νεκροί κοιμούνται. Κοιμητήριο, λοιπόν, όχι νεκροταφείο.
Με αφετηρία τη χριστιανική θεώρηση ότι το ανθρώπινο σώμα είναι ιερό -αφού βαπτίσθηκε, χρίσθηκε, αγιάσθηκε, τράφηκε με το σώμα και το αίμα του Χριστού- ακόμη και η σκόνη του κοιμητηρίου είναι ιερή. Γιατί στο χώμα του κοιμητηρίου «διαλύονται εις τα εξ ων συνετέθησαν» τα σώματα των νεκρών. Γι' αυτό με προσοχή, ευλάβεια και σεβασμό εισερχόμαστε και βαδίζουμε σ' αυτό... Να πλησιάζουμε τους τάφους με συστολή και ευλάβεια.
Παρ' όλο ότι γνωρίζουμε πως στον τάφο βρίσκε¬ται μονάχα το σώμα, ο δερμάτινος χιτώνας του ανθρώπου, ενώ η ψυχή βρίσκεται στους ουρανούς, στους κόλπους του Αβραάμ, όμως στο κοιμητήριο θα γίνει κάτι πολύ σημαντικό, ανεπανάληπτο: Εδώ θα πραγματοποιηθεί η ανάσταση των νεκρών. Όταν θα ηχήσει η αρχαγγελική σάλπιγγα, τα σώματα, που τώ¬ρα βρίσκονται σε αναμονή, κοιτάζοντας προς ανατολάς για να δουν ερχόμενο τον Κύριο της δόξας, θα αναστηθούν για την τελική Κρίση.
Αυτά τα «εν αναμονή» βρισκόμενα σώματα θυμιατίζουμε με λιβάνι, όπως ακριβώς θυμιατίζουμε τα εικονίσματα του Χριστού και των Αγίων. Αφού λοιπόν μέσα στο κοιμητήριο προσφέρουμε θυμίαμα είναι πολύ λυπηρό να βλέπεις ανθρώπους στον ίδιο χώρο να προσφέρουν λιβάνι στο διάβολο (όπως έχει χαρακτηριστεί το τσιγάρο). Σίγουρα οι άνθρωποι, που συχνάζουν στο κοιμητήριο, είναι άνθρωποι πονεμένοι. Το τσιγάρο, όμως, δεν απαλύνει τον πόνο. Φθορά στην υγεία προκαλεί, ζημιά στο σώμα, που όπως προαναφέρθηκε είναι ιερό, άγιο, ανήκει στο Θεό.
Όσο ιερός και σεβάσμιος κι αν είναι ο χώρος του κοιμητηρίου, δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από την αλήθεια: Ότι, ο τάφος είναι μία σκάλα που ανεβάζει στον ουρανό. Μετά που θα προσκυνήσουμε τον σταυρό του προσφιλούς μας προσώπου (το σύμβολο της Αναστάσεως), να υψώνουμε στον ουρανό τα μάτια και να προσευχόμαστε στο Θεό για ανάπαυση της ψυχής του νεκρού μας.
Ένα λιτό μνημείο, απαραίτητα ένας απέριττος σταυρός, λίγα λουλούδια, ένα καντήλι, ένα κερί και θυμιάτισμα είναι αρκετά για τη γη. Η προσοχή μας και η ένταση να προχωρούν πάρα πέρα, να ανεβαίνουν πιο ψηλά. Να μετουσιώνονται σε προσευχή και ικεσία «υπέρ μακάριας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως της ψυχής του κεκοιμημένου δούλου του Θεού».

Πρωτοπρσβύτερος π. Ευέλθων Χαραλάμπους
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

Η αγάπη ενός τζέντελμαν (Από τον Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινό)

Ο γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός αφηγείται ένα υπόδειγμα χριστιανικής αγάπης, συγχωρητικότητας και προσευχής από λαϊκό σύζυγο.


Πηγή:http://agios-dimitrios.blogspot.com/

Αυτό το "Κάποτε", το έλεγαν ζωή...


Η διαφορά σε απλά καθημερινά πράγματα στο πέρασμα του χρόνου.
Η αντίληψη των πραγμάτων από μια γενιά που έζησε διαφορετικά.
Κ Α Π Ο Τ Ε.
ΣΗΜΕΡΑ.
ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές
έχει δύο
δουλεύαμε οκτώ ώρες
έχουμε χάσει το μέτρημα
είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας
τα λέμε μέσω MSN και Skype
είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας
κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά
πίνουμε εμφιαλωμένο και.αρρωσταίνουμε
παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες
παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation
είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε
έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα
κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι
κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ. 3000 κυβικών
είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας
δεν έχουμε χρόνο για κανένα..
η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό
είναι ..κουταμάρα
λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό
μας τa λέει ο navigator
ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και.ήμασταν ευτυχισμένοι
ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα.
είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος
τα βλέπουμε στην τηλεόραση
ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά
το λέμε και με SMS
αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια
τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο
τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σα το Σεφέρη
παίρνουν από τον Καρβέλα
ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία
δεν πάμε γιατί είναι.μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες
μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι.
έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ.
οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή
τραγουδούν με κάτι άλλο.
ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη
ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου
είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος».
Λέμε «Αυτός φταίει».
Τα παιδιά έβλέπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα
βλέπουν τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν.τους κακούς.
νοιαζόμασταν για το γείτονα
τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
Ζούσαμε με ένα μισθό
ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε
Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό
μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια..
τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός
μας δανείζουν οι τράπεζες
δουλεύαμε για να ζήσουμε
ζούμε για να δουλεύουμε
δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο αισιόδοξοι, ακόμη κι ευτυχισμένοι!
έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν ζωή..

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Γ.ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ: «ΔΟΞΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΄ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΠΟΥ ΕΝΑΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ»


Του Γιώργου Θεοχάρη
Ο γέροντας Άνθιμος ανοίγει την καλύβα του στο agioritikovima.gr

«Για το ΄Αγιο Όρος είναι δόξα που φυλακίστηκε ένας ηγούμενος, διότι εκδιώχθηκε, εξυβρίσθει και συκοφαντήθηκε . Αυτή είναι ομολογία μας όταν γινόμαστε μοναχοί», εξηγεί ο γέροντας Άνθιμος στο agioritikovima.gr.
Τον συναντήσαμε στην Καλύβι  Εισόδων της Θεοτόκου  στη σκήτη  Αγ. Παντελεήμονος, απέναντι από την ξακουστή καλύβα του γέροντα Παϊσιου,  που ζει τα τελευταία σαράντα χρόνια. Από τους παλαιότερους Αγιορείτες γέροντες  ο π.Άνθιμος και σίγουρα γνωρίζει πολλά για την Αθωνική πολιτεία.
«Μέσα από το Βατοπαίδι σκοπεύουν να χτυπήσουν την Εκκλησία. Ο λαός όπως ποτέ δεν πρόδωσε την  Ορθόδοξη Εκκλησία μας.Η προφυλάκιση είναι αποτέλεσμα σχεδίου», συμπλήρωσε κατηγορηματικά.
Και συνέχισε «Σκόπιμη, πολιτική  και  εμπαθής είναι η απόφαση της δικαιοσύνης για τον ηγούμενο Εφραίμ
Ο μοναχός  όταν προϊσταται σε ιερό ίδρυμα έχει ιερά υποχρέωση να προάγει τα συμφέροντα  της μονής, όπως προβλέπει και ο καταστατικός χάρτης του Αγίου Όρους'' σημειώνει.



Ο γέροντας Άνθιμος Ρασσιάς συνομιλεί με τον συντάκτη και γενικό διαχεριστή του agioritikovima.gr Γιώργο Θεοχάρη


΄΄Η λίμνη Βιστωνίδα ανήκει στη Μονή. Όταν ο αυτοκράτορας   τη λιμνή ήταν 75χιλ. στρέμματα και σήμερα είναι το 1/3. Σήμερα έπεσε η στάθμη και έγιναν έκταση.
Ο ηγούμενος άδικα είναι στη φυλακή΄΄, καταλήγει ο γέροντας.


Πηγή: agioritikovima.gr

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Προσφυγή στη Δικαιοσύνη της Ι. Μ. Βατοπαιδίου κατά Κ. Βαξεβάνη




Κατ’ εντολή και για λογαριασμό της Ι. Μονής Βατοπαιδίου και του Καθηγουμένου της, οι νομικοί παραστάτες της προβαίνουν στην ακόλουθη ανακοίνωση:
Η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου και ο Καθηγούμενός της προσέφυγαν στην Ελληνική Δικαιοσύνη κατά του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη, με αφορμή πρόσφατα συκοφαντικά δημοσιεύματα του τελευταίου στον τύπο.
Τα δημοσιεύματα αυτά διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και συγχέουν σκοπίμως άσχετα με την απασχολούσα την κοινή γνώμη υπόθεση πράγματα, πρόσωπα, εικόνες και ισχυρισμούς με έναν τελικό στόχο: τη δημιουργία στρεβλής εικόνας για την Ιερά Μονή στο κοινό.
Τα σχετικά δημοσιεύματα αποτελούν συνέχεια τετραετούς προσπάθειας προς αυτή την κατεύθυνση.
Επαναφέρονται, όμως, προδήλως όχι τυχαία, σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία βρίσκονται σε εξέλιξη δικαστικές διαδικασίες, με αφορμή τις οποίες, μάλιστα, ο κ. Βαξεβάνης επιχειρεί να απαξιώσει το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας!
Η προσφυγή της Ιεράς Μονής στη Δικαιοσύνη είναι πράξη θεσμικής ευθύνης.
Ο εναγόμενος Κ. Βαξεβάνης δημιουργεί με τη δύναμη των μέσων μαζικής ενημέρωσης αισθήματα αντιπάθειας για την Ι. Μονή στο κοινό.
Το αναμφισβήτητο σε κάθε επίπεδο (εκκλησιαστικό, φιλανθρωπικό, πολιτιστικό και, τελικώς, εθνικό) έργο της Ι. Μονής αποσιωπάται ως μη υπάρχον, οι δε αυτονόητες ενέργειες διατήρησης και διαχείρισης της περιουσίας της, που συνιστούν νομικό καθήκον κάθε ν.π.δ.δ. και αποτελούν τη μόνη αναγκαία προϋπόθεση για το έργο της Ι. Μονής, παρουσιάζονται ως εξ ορισμού πράξεις εγκληματικές! Αυτό δεν συνιστά ενημέρωση.
Η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, υποστάσα και υπομείνασα καρτερικά τετραετή άδικο διωγμό κάθε είδους και με κάθε μέσο, παραμένει προσηλωμένη στη νομιμότητα και αντιλαμβάνεται ως ιστορική της υποχρέωση την υπεράσπιση και διατήρηση των αρχαίων δικαίων της, που οι σημερινοί πατέρες παρέλαβαν και οφείλουν να φυλάττουν.
Τούτο συνιστά και την κατά νόμον υποχρέωση κάθε εκκλησιαστικού ν.π.δ.δ. Κάθε άδικη και εκτός πλαισίου επαγγελματικής δεοντολογίας εναντίον της Ι. Μονής πράξη, κρίνεται στη συντεταγμένη Πολιτεία μας από την Ελληνική Δικαιοσύνη, την οποία ο Κ. Βαξεβάνης απαξιώνει με συγκεκριμένες και στοχευμένες προσωπικές κρίσεις.
Για την Ι.Μ.Μ.Β.

«ΚΙΤΣΑΡΑΣ-ΠΑΣΣΙΑΣ-ΣΦΗΚΑΣ-ΤΣΑΝΤΙΝΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ»
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ