Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Γέροντος Πορφυρίου

Ο Γέροντας Πορφύριος γεννήθηκε το 1906 από ευσεβείς και φτωχούς γονείς στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας Ευβοίας. Σχολείο πήγε μέχρι τη Δευτέρα τάξη Δημοτικού. Τα περισσότερα γράμματα τα έμαθε διαβάζοντας το Ευαγγέλιο και τα βιβλία της Εκκλησίας. Ο μικρός Ευάγγελος, έτσι ήταν το βαπτιστικό του όνομα, δούλευε στα χωράφια και έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του που έλειπε για εργασία στη διώρυγα του Παναμά. Εκεί διάβασε και το βίο του Αγίου Ιωάννη του Καλυβίτη που τόσο πολύ τον συνεπήρε η αγία μορφή του, που άρχισε να σκέπτεται να τον μιμηθεί. Σε ηλικία 13-14 ετών έφυγε για το Άγιο Όρος. Εγκαταστάθηκε στα Καυσοκαλύβια στην Έρημο του Αγίου Όρους. Έγινε μοναχός με το όνομα Νικήτας. Έζησε για 6 χρόνια μια ζωή υπακοής και άσκησης και χαριτώθηκε από το Θεό του προφητικού χαρίσματος και του χαρίσματος της διοράσεως. Δηλαδή, το χάρισμα να βλέπει με τα πνευματικά του μάτια τα γεγονότα και τις καταστάσεις του φυσικού, του ψυχικού και πνευματικού κόσμου. Προσέλκυσε τη Χάρη του Θεού και ο Θεός τον προίκισε με υπερφυσικά χαρίσματα. Διείδε από μεγάλη απόσταση τους Γέροντες του που βρίσκονταν στην Αθήνα για δουλειές και όταν επέστρεψαν τους είπε με κάθε λεπτομέρεια που πήγαν, τι είδαν και τι αγόρασαν. Άκουε και γνώριζε τις φωνές των πουλιών και των ζώων, οσφραινόταν ευωδίες από μεγάλες αποστάσεις. Έβλεπε στα βάθη της γης και τα ύψη του ουρανού, νερά, πετρώματα, πετρέλαια, θαμμένα αρχαία, κρυμμένους θησαυρούς, σκηνές που είχαν διαδραματισθεί αιώνες πριν. Ποτέ όμως δεν διανοήθηκε να χρησιμοποιήσει τα χαρίσματα αυτά του Θεού για δικό του όφελος. Μπορούσε με τη χάρη του Θεού να βλέπει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Όμως αρρώστησε βαριά και έτσι επέστρεψε στην πατρίδα του, την Εύβοια, όπου εγκαταβίωσε στο Μοναστήρι του Αγίου Χαραλάμπους στο Αυλωνάρι Ευβοίας. Εκεί αποκαταστάθηκε η υγεία του και σε ηλικία είκοσι ετών χειροτονείται πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Σινά Πορφύριο που του έδωσε το όνομά του. Το 1940 πηγαίνει στην Αθήνα όπου διορίζεται εφημέριος στον ιερό ναό Αγίου Γερασίμου στην Πολυκλινική, κοντά στην Ομόνοια. Εκεί υπηρέτησε 33 χρόνια τον Θεό και τους ανθρώπους, ζώντας στην ταπεινή αφάνεια και μεγαλουργώντας για τη δόξα του Θεού. Με τη Χάρη που είχε και το παράδειγμα του φρόντιζε τους ανθρώπους, τους ενέπνεε, τους παρηγορούσε και τους καθοδηγούσε στο δρόμο του Θεού. Βοήθησε χιλιάδες ανθρώπους ακόμη και τους γιατρούς, με τις χαρισματικές του διαγνώσεις και πολλούς ασθενείς θεράπευε με τη Χάρη του Θεού. Όταν πήρε τη σύνταξή του από τον Άγιο Γεράσιμο, έζησε μερικά χρόνια στον Άγιο Νικόλαο Καλυσσίων Πεντέλης και τελικά κατέληξε στο Μήλεσι της Μαλακάσας κοντά στον Ωρωπό. Ο τόπος εκείνος έγινε αληθινό προσκύνημα. Πολλοί προσκυνητές κατέφευγαν σ’ αυτόν για να τους ενισχύσει, να τους παρηγορήσει και να τους βοηθήσει στις δυσκολίες και στα προβλήματά τους. Γιατί ο άγιος Γέροντας Πορφύριος ζούσε σε άλλο κόσμο και επικοινωνούσε χαρισματικά στη συχνότητα του Θεού. Είχε νικήσει με τη Χάρη του Θεού τη φθορά και έγινε Θεοδίδακτος.

Όταν πλησίαζε το τέλος του το προαισθάνθηκε και αναχώρησε και πάλι για τα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρου όπου στις 2 Δεκεμβρίου 1991 παρέδωσε την αγιασμένη του ψυχή στον Κύριο μας που τόσο πολύ αγάπησε και πόθησε στη ζωή του.

http://www.agiosarsenios.com/