Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Κυριακή Δ΄ νηστειών (Μαρκ. θ΄17-31 )


του Ιωάννη Δήμου (Θεολόγου – Φιλολόγου)

από την ιστοσελίδα του: www.sostikalogia.com


Κάποια μέρα ένας πατέρας από τον όχλο είπε στο Χριστό, Διδάσκαλε, έφερα προς εσένα το παιδί μου που έχει καταληφθεί από πονηρό πνεύμα, το οποίο του έχει αφαιρέσει τη λαλιά. Σε όποιον τόπο το καταλάβει, το συγκλονίζει και το ρίπτει κάτω και το κάνει να αφρίζει, να τρίζει τα δόντια του, και να μένει ξηρό και αναίσθητο. Είπα στους μαθητές σου να διώξουν αυτό το πονηρό πνεύμα και δεν μπόρεσαν. Τελικά ο Κύριος αφού είπε να φέρουν το παιδί κοντά Του το θεράπευσε, δίνοντας εντολή στο πονηρό πνεύμα να εξέλθει απ' αυτό.

Αυτή η προτροπή του Κυρίου να φέρουν το παιδί κοντά Του έχει μεγάλη σημασία ειδικότερα για τους γονείς, που πρέπει να οδηγούν τα παιδιά τους κοντά στο Χριστό για να έχουν την πνευματική τους, και γιατί όχι, και τη σωματική τους υγεία. Πολλοί γονείς θυμούνται το Χριστό μόνο, όταν τον έχουν ανάγκη για να βοηθήσει τα παιδιά τους ενώ, όταν αυτά βρίσκονται σε καλή κατάσταση, κάθε άλλο παρά τους μιλούν για το Χριστό και την Εκκλησία Του.

Πολλές φορές μάλιστα, αν κάποιο παιδί δείξει ιδιαίτερη συμπάθεια για το θέλημα του Θεού, το αποτρέπουν μήπως γίνει καθυστερημένο, όπως λανθασμένα πιστεύουν, γιατί οι άνθρωποι του Θεού κάθε άλλο παρά καθυστερημένοι είναι. Αυτό μαρτυρούν τόσοι και τόσοι μεγάλοι επιστήμονες, οι οποίοι δεν εμποδίστηκαν να διαπρέψουν από το ότι πίστευαν στο Θεό και εφάρμοζαν το θέλημά Του. Οι χριστιανοί διακρίθηκαν σε όλους τους τομείς του πολιτισμού και της επιστήμης και πολλοί απ' ατούς ήταν κοντά στο Χριστό από τη νεανική τους ηλικία.

Προς αυτή την παιδική ηλικία ο Κύριος έδειξε ιδιαίτερη εκτίμηση, όπως φαίνεται και από το γνωστό περιστατικό που, όταν οι μαθητές Του εμπόδισαν τα παιδιά να τον πλησιάσουν, τους είπε, άφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με. Επίσης ανέστησε το γιο της χήρας της Ναίν και την θυγατέρα του Ιάειρου. Αλλά είπε και εκείνο το σημαντικό ότι, εάν δεν γίνετε όπως τα παιδιά, δε θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών. Ο δε Απόστολος Παύλος λέει ότι πρέπει οι χριστιανοί να είναι νήπια, όσον αφορά στην κακία, ενώ στο νου πρέπει να είναι τέλειοι.

Κανείς βέβαια δεν θα ήθελε να βρεθεί στη θέση του πατέρα της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, αλλά δυστυχώς και σήμερα πολλά παιδιά, λίγο πολύ επηρεάζονται από πονηρό πνεύμα. Αντίθετα όσα παιδιά επιθυμούν να έχουν καλή σχέση με το Χριστό, προσπαθούν και πρέπει να υποτάσσονται στο θέλημά Του, και να προσέχουν τα λόγια και τα έργα τους.

Και βεβαία πρωτίστως οι γονείς έχουν υποχρέωση και καθήκον να τα συνδέσουν με το Χριστό και την Εκκλησία, γιατί τα παιδιά είναι πρώτον του Θεού. Γι’ αυτό έχουν καθήκον να ανατρέφουν τα παιδιά τους εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου, όπως διδάσκει ο Απόστολος Παύλος. Και εάν ακόμη τα παιδιά επηρεασμένα από το γενικότερο περιβάλλον τους δυστροπούν, πρέπει οι γονείς να μη απελπίζονται αλλά να προσεύχονται συνεχώς γι’ αυτά, και ο Θεός που ακούει τις προσευχές που γίνονται με πίστη θα κάνει το καλύτερο. Αυτό συνέβη και με τις προσευχές της μητέρας του ιερού Αυγουστίνου ο οποίος από άσωτος έγινε όχι μόνο πιστός χριστιανός, αλλά και επίσκοπος.

Άρα η σύσταση του Κυρίου, φέρε το παιδί προς με, ισχύει για όλους τους γονείς και διδασκάλους κάθε εποχής. Το πλησίασμα των παιδιών κοντά στο Χριστό και το θέλημα Του, αποτελεί την καλύτερη ασφάλεια για τα παιδιά. Δεν υπάρχει αλλού η σωτηρία, ούτε άλλο όνομα έχει δοθεί κάτω από τον ουρανό, με το οποίο μπορεί κάποιος να σωθεί παρά μόνο το όνομα του Ιησού Χριστού. Αυτός είναι το θεμέλιο και η κεφαλή της Εκκλησίας. Αυτός είναι η αλήθεια και το φως το αληθινό που φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον. Αυτός είπε φέρε το παιδί προς με και το

ελευθέρωσε από το δαιμόνιο.

Ο Χριστός μαζί μας.

Αμήν .