Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Πηγαίνετε στους Ορθοδόξους… - Μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτου.

Το καλοκαίρι του 2006 ευρισκόμουν με την ευλογία του σεβαστού μου Γέροντος π. Γεωργίου, Καθηγουμένου της ιεράς Μονής μας, του Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, επί έξι μήνες στο ιεραποστολικό Κλιμάκιο του Κολουέζι του Κογκό. Μέσα στον Ιούλιο μας ήλθε μία χήρα γυναίκα με τα δύο παιδιά της, τα οποία ήταν δαιμονισμένα. Την πλησιάσαμε με άλλους ντόπιους ιερείς, για να μάθουμε το ιστορικό της ζωής της και μας εξιστόρισε την περιπέτειά της.
Ζούσε στην πόλι Μπουκάβου, του Ανατολικού Κογκό. Είναι στο θρήσκευμα μουσουλμάνα. Τα δύο παιδιά της, επειδή αρρώστησαν, τα επήγε στον μάγο για να τα θεραπεύση. Τελικά με τα μαγικά του τα παιδιά δαιμονίσθηκαν. Η πονεμένη αυτή μητέρα μετέφερε τα παιδιά της στον ιμάμη, τον υπεύθυνο του τζαμιού τους και του εζήτησε την βοήθειά του. Εκείνος, όντας θύμα και θύτης των σατανικών τελετών, προξένησε μεγαλύτερο κακό στα παιδιά. Τότε η μάνα απελπισμένη, έτρεξε στην μεγάλη εκκλησία των Καθολικών, όπου βρήκε τους ιερείς και τους παρεκάλεσε να διαβάσουν ευχές για την θεραπεία των παιδιών της. Τότε, όπως η ίδια μας είπε, της απήντησαν οι ντόπιοι καθολικοί ιερείς:
-Εμείς δεν ημπορούμε να βγάλουμε τα δαιμόνια από τους ανθρώπους. Η εκκλησία μας δεν έχει αυτή την δύναμι. Πρέπει να πάτε στους Ορθοδόξους. Μόνο η δική τους Εκκλησία εκδιώκει τα δαιμόνια και θεραπεύει τέτοιους ασθενείς.
-Και πού ευρίσκεται η Εκκλησία τους;
-Θα πάρης το τραίνο και θα ταξιδεύσης στο νότιο Κογκό. Θα φθάσης στην πόλι Κολουέζι. Εκεί είναι το Κέντρο τους.
Πράγματι, η χαροκαμένη αυτή μάνα, έφθασε μετά από πολλές ταλαιπωρίες στο Κολουέζι, όπου μας διηγήθηκε όλο αυτό το συμβάν.
Οι Πατέρες της Ιεραποστολής με ευλογία του Προϊσταμένου αρχιμ. π. Μελετίου άρχισαν το πνευματικό τους έργο. Και δεν άργησε ο Πανάγαθος Θεός να απαλλάξη αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα από την μανία και την οργή των δαιμόνων.
Έφυγα τον Αύγουστο του 2006 για την Ελλάδα και δεν ξέρω τί έκαμε, μετά την θεραπεία των παιδιών αυτή η γυναίκα. Έμεινε εκεί ή επέστρεψε στην πατρίδα
της…

«Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ» ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Περί Εκκλησίας - Αρχιμανδρίτου ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ Πόποβιτς.

….Είσαι μέλος της Εκκλησίας; Αυτό σημαίνει ότι είσαι οργανικώς συνδεδεμένος με τους αγίους Αποστόλους και με τους Μάρτυρας, με τους Ομολογητάς και με όλας τας ουρανίους αγγελικάς Δυνάμεις. Η αγάπη της αγίας καθολικότητος εις την Εκκλησίαν, ενώνει θεανθρωπίνως, τα μέλη της Εκκλησίας μεταξύ των, ώστε όλα ομού και έκαστον προσωπικώς να ζουν την καθολικήν ζωήν της Εκκλησίας. Η δε αγία αυτή αγάπη της καθολικότητος εξαρτάται από την πίστιν των εις τον Χριστόν και από την εν Χριστώ ζωήν των. Δι’ αυτό ο θεόσοφος Απόστολος και ευαγγελίζεται εις τους χριστιανούς: «Ως ουν παρελάβατε τον Χριστόν Ιησούν τον Κύριον, εν αυτώ περιπατείτε» (Κολ. 2, 6). Τίποτε να μην αλλάζετε εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν ούτε να του προσθέτετε. Όπως είναι Αυτός είναι υπερτέλειος, θείως και ανθρωπίνως. Εμείς οι Απόστολοι τοιούτον Χριστόν Ιησούν και Κύριον, τον Θεάνθρωπον, εκηρύξαμεν και παρεδώσαμεν. Τοιούτον εσείς Τον «παρελάβατε». «Εν Αυτώ», λοιπόν, και «περιπατείτε».
«Εν Αυτώ» ζήτε και «περιπατείτε», τούτο είναι η εντολή των εντολών. «Εν Αυτώ περιπατείται», όχι προσαρμόζοντες Αυτόν εις τον εαυτόν σας, αλλά τον εαυτόν σας εις Εκείνον, όχι αλλάσσοντες Αυτόν προς τον εαυτόν σας, αλλά τον εαυτόν σας προς Εκείνον. Όχι μεταποιούντες Αυτόν κατ’ εικόνα σας, αλλά μεταποιούντες τον εαυτόν σας κατ’ εικόνα Εκείνου. Μόνον οι υπερήφανοι αιρετικοί και άφρονες ψυχοφθόροι μεταποιούν, μεταβάλλουν, αλλάσσουν τον Θεάνθρωπον Χριστόν κατά τας επιθυμίας και αντιλήψεις των. Εκ τούτου και τόσοι «ψευδόχριστοι» εις τον κόσμον και τόσοι ψευδοχριστιανοί. Ο δε αληθινός Κύριος Ιησούς, με όλον το πλήρωμα της ευαγγελικής και Θεανθρωπίνης Του ιστορικότητος και πραγματικότητος, υπάρχει ολόκληρος εις το Θεανθρώπινον σώμα Του την Ορθόδοξον Καθολικήν Εκκλησίαν, όπως εις την εποχήν των Αποστόλων, έτσι και σήμερον, έτσι και εις τους αιώνας. Η Θεανθρωπίνη ζωή Του παρατείνεται διά του Θεανθρωπίνου σώματος της Εκκλησίας εις ολόκληρον την ιστορίαν και την αιωνιότητα. Ζώντες λοιπόν εν τη Εκκλησία, «εν Αυτώ» ζώμεν, ακριβώς όπως διατάσση ο χριστοφόρος Απόστολος.
Η δε πληρεστέρα πραγμάτωσις της εντολής Του είναι ο τρόπος της ζωής των Αγίων. Αυτοί φυλάττουν αναλλοίωτον την Θεανθρωπίνην μορφήν του Χριστού, με όλην την θαυμαστήν ζωτικότητα, την αναμφισβήτητον γνησιότητα και το απαράμιλλον κάλλος της. Μαζί με αυτό οι χριστοειδείς Άγιοι του Σωτήρος φυλάττουν και τον θεανθρώπινον σκοπόν του ανθρωπίνου είναι και της ανθρωπινής ζωής, με όλην την θεανθρωπίνην τελειότητα και το αναλλοίωτον του σκοπού αυτού, του ορισθέντος από αυτόν τον Θεάνθρωπον Κύριον Χριστόν και δυναμένου να πραγματοποιηθή μόνον εις το Θεανθρώπινον σώμα της Εκκλησίας. Αντιθέτως, κάθε αλλαγή, σμίκρυνσις, απλοποίησις, σύντμησις και ανθρωπομορφισμός του χριστιανικού σκοπού, καταστρέφει τον χριστιανισμόν, τον καθιστά ανούσιον, γήινον, τον μεταβάλλει εις συνηθισμένην ανθρωπίνην, δηλαδή ουμανιστικήν και φυματικήν θρησκείαν, ουμανιστικήν φυματικήν φιλοσοφίαν, ουμανιστικήν φυματικήν ηθικήν, ουμανιστικήν φυματικήν επιστήμην, ουμανιστικόν φυματικόν δημιούργημα, ουμανιστικήν φυματικήν κοινωνίαν.

«Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (1884-1980)». Τεύχος 3. ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2001. Θεσ/νίκη
Έκδοσις: «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Επειδή δεν ήταν μόνη

Η Ντάνη πήγε στο σπίτι μιας φίλης της και έμεινε περισσότερο από ότι σχεδίαζε. Έτσι θα επέστρεφε αργά στο σπίτι μόνη και με τα πόδια. Δε φοβάτανε γιατί ήταν μια μικρή κοινότητα και έμενε λίγα τετράγωνα παρακάτω. Καθώς περπατούσε στην διάβαση ποδηλάτων η Ντάνη ζήτησε από το Θεό να την κρατήσει ασφαλή από το τυχόν κακό και κίνδυνο. Όταν έφτασε στο στενό δρομάκι, που ήταν πολύ κοντά στο σπίτι της, αποφάσισε να το διασχύσει.
Όμως, στο μέσο της διαδρομής, αντιλήφθηκε έναν άντρα να στέκεται στο τέρμα λες και την
περίμενε. Ανησύχησε προς στιγμή και άρχισε να προσεύχεται, ζητώντας προστασία από το Θεό. Αμέσως τότε ένα χαλαρό αίσθημα γαλήνης και ασφάλειας την τύλιξε και ένιωθε λες και κάποιος περπατούσε μαζί της. Όταν έφτασε στο τέλος του μικρού αυτού δρόμου, πέρασε ακριβώς δίπλα από τον άντρα εκείνον και έφτασε στο σπίτι ασφαλής.



Την επόμενη μέρα, διάβασε στην εφημερίδα ότι ένα νεαρό κορίτσι έπεσε θύμα βιασμού στο ίδιο ακριβώς δρομάκι, μόλις 20 λεπτά μετά από τη στιγμή που έφυγε. Συγκλονισμένη από την τραγωδία και το γεγονός ότι μπορούσε να ήταν η ίδια σε αυτή τη κακή στιγμή, άρχισε να κλαίει ευχαριστώντας συνάμα τον Κύριο για την ασφάλεια που της παρέσχε.
Κατόπιν για να βοηθήσει αυτή τη νεαρή κοπέλα αποφάσισε να πάει στην αστυνομία. Ένιωθε πως μπορούσε να αναγνωρίσει τον άντρα αυτόν και έτσι τους είπε την ιστορία. Ο αστυνόμος την ρώτησε αν ήταν πρόθυμη να κοιτάξει στον κατάλογο και να δει αν μπορούσε να αναγνωρίσει τον άνδρα. Εκείνη συμφώνησε και σε λίγο προσδιόρισε τον άντρα που είχε δει στο δρομάκι την προηγούμενη νύχτα. Τελικά με τη βοήθειά της, βρέθηκε ο υπαίτιος εκείνος άντρας ο οποίος και παραδέχτηκε τη πράξη του.
Ο αστυνόμος τότε ευχαρίστησε την Ντάνη για την γενναιότητά της και την ρώτησε αν μπορούσε να κάνει κάτι γι’ αυτήν. Τότε αυτή ζήτησε σα χάρι να ρωτήσουν τον άντρα ένα πράγμα: Η Ντάνη ήτανε περίεργη να μάθει γιατί δεν είχε επιτεθεί πρώτα στην ίδια. Όταν τον ρώτησε ο αστυνομικός, αυτός απάντησε: «Επειδή δεν ήταν μόνη. Είχε δύο ψηλούς άντρες που περπατούσανε πλάι της».
Εσείς το πιστεύετε ή όχι, αυτό το περιστατικό; Αν αμφιβάλλετε δεν θα είστε μόνοι.
Αν το πιστεύετε θα είστε από τους ανθρώπους που πραγματικά βοηθιούνται από το Θεό.